Wyszogródek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyszogródek
Вишгородок
ilustracja
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

łanowiecki

Powierzchnia

2,88 km²

Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość


690
239,6 os./km²

Kod pocztowy

47432

Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Wyszogródek”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Wyszogródek”
Ziemia49°46′N 25°58′E/49,766667 25,966667
Portal Ukraina

Wyszogródek[1] (ukr. Вишгородок, Wyszhorodok) - wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie łanowieckim. W 2001 roku liczyła 690 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość była wzmiankowana po raz pierwszy w 1152 roku.

W 1921 roku większość mieszkańców Wyszogródka (97% - 944 osoby) stanowili Żydzi.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Wyszogródek w powiecie krzemienieckim województwa wołyńskiego.

Od lata 1941 roku okupowany przez wojska niemieckie. 16 marca 1942 roku wszystkich Żydów z Wyszogródka przesiedlono do getta w Wiśniowcu[2].

W lipcu 1943 roku Ukraińska Powstańcza Armia dokonała napadu na miejscowość. Według różnych źródeł wysadzono bądź spalono miejscowy barokowy kościół pw. Świętego Ducha wraz z wiernymi. W kościele zginęło około 150 osób, w tym proboszcz ks. Konstanty Turzański[3][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  2. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, s. 193. ISBN 978-5-8243-1296-6.
  3. Maria Dębowska, Leon Popek, Duchowieństwo diecezji łuckiej. Ofiary wojny i represji okupantów 1939-1945, Lublin: Wydawnictwo Polihymnia, 2010, s. 161, ISBN 978-83-7270-791-8, OCLC 750811300.
  4. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, s. 477.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]