Wzgórza Dylewskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wzgórza Dylewskie (in. Garb Lubawski) - wzniesienia morenowe leżące w pn.-wsch. części Pojezierza Chełmińsko-Dobrzyńskiego na wschód od doliny Drwęcy; pow. 1900 km².

Najwyższym wzniesieniem obszaru jest Dylewska Góra o wys. 312 m n.p.m., górująca ponad 100 m nad otoczeniem

Charakterystyka regionu[edytuj | edytuj kod]

Jest to łuk wzniesień morenowych, zwrócony wypukłością ku północy poprzerywany obniżeniami. W podłożu znajdują się zdyslokowane iły trzeciorzędowe. W czasie ostatniego zlodowacenia region rozdzielał wiślański i mazurski płat lodowca skandynawskiego. Są tu nieliczne jeziora, największe występują na pd. skłonie obszaru: Dąbrowa Wielka, Rumian. Dominują tu gleby brunatne wytworzone z glin na północy i piaszczyste w centrum oraz na południu regionu.

Zadrzewienie[edytuj | edytuj kod]

Wzgórza pokryte bujnym lasem mieszanym, przez region przebiega północno-wschodnia granica występowania buka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia PWN, Jan Wojnowski (red.), t. 16, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2003, s. 168, ISBN 83-01-13826-2, ISBN 83-01-13357-0, OCLC 830517343.
  • Jan Bałdowski "Warmia i Mazury, mały przewodnik" Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1977 s. 72-73