Wzgórze Ofel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wzgórze Ofel
Ofel w roku 1000 p.n.e. (powierzchnia wówczas ok. 10000 akrów, populacja ok. 2000)
Ofel w roku 1000 p.n.e. (powierzchnia wówczas ok. 10000 akrów, populacja ok. 2000)
Państwo  Izrael
Położenie Jerozolima
Położenie na mapie Jerozolimy
Mapa lokalizacyjna Jerozolimy
Wzgórze Ofel
Wzgórze Ofel
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Wzgórze Ofel
Wzgórze Ofel
Ziemia31°46′21,30″N 35°14′06,11″E/31,772583 35,235031

Wzgórze Ofel (hebr. העופל; arab. Az-Zahura) – niewielkie wzniesienie w południowo-wschodniej Jerozolimie w Izraelu (708 do 630 m n.p.m.). Kolebka miasta, która pierwotnie obejmowała swym terytorium tylko najwyższą część Ofelu (X w.p.n.e.). Nazwa Ofel oznacza kopiec, stos i jest zapewne odwołaniem do skalistej rzeźby wzgórza.

Wzgórze Ofel leży pomiędzy dolinami Cedronu i Tyropeonu, na południe od Wzgórza Świątynnego. Ma kształt podłużnej nerki, rozciągającej się z północy ku południowi. Jego wyższa część znajduje się na północy, to tutaj musiały znajdować się pałace królewskie w czasach monarchii izraelskiej. Najniższa część leży na południu, skąd stoki wzniesienia nieco łagodniej schodzą w kierunku Sadzawki Siloe.

Wzgórze Ofel było rzeczywistym starotestamentowym Syjonem, o którym mówią liczni biblijni autorzy. Obecnie nazwę tę nosi wzniesienie, na którym znajduje się chrześcijański Wieczernik, co wynika z błędnego przekonania, że tu znajdowało się starożytne Miasto Dawida[1].

Paradoksalnie Ofel, który było pierwszą dzielnicą Jerozolimy w czasach Dawida i Salomona, znajduje się dzisiaj poza linią murów Starej Jerozolimy.

Przypisy

  1. Eugene Hoade OFM, Guide to the Holy Land, Franciscan Printing Press, Jerozolima 1984, 89-98.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]