Wzmacniacz selektywny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wzmacniacz selektywnywzmacniacz pracujący w ściśle określonym paśmie częstotliwości przy jednoczesnym dużym tłumieniu sygnałów poza pasmem.

Głównym zastosowaniem wzmacniaczy selektywnych są urządzenia odbiorcze: radiowe, telewizyjne, radarowe, analogowe systemy telekomunikacyjne, modemy, filtracja sygnałów pomiarowych. Najprostszym natomiast wzmacniaczem selektywnym jest obwód rezonansowy LC.

Głównymi elementami stosowanymi w różnego rodzaju wzmacniaczach selektywnych (sposób konstrukcji zależy od wzmocnienia i zakresu częstotliwości) są tranzystory bipolarne, MOSFET, wzmacniacze operacyjne, obwody RLC, linie długie, filtry piezoelektryczne i cyfrowe układy filtracji.

Parametry[edytuj | edytuj kod]

Głównymi parametrami wzmacniaczy selektywnych są:

Podział wzmacniaczy[edytuj | edytuj kod]

Wzmacniacze selektywne dzielą się na:

  • wzmacniacze bezindukcyjne (inaczej filtry aktywne),
  • wzmacniacze wielkiej częstotliwości z obwodami LC lub filtrami piezoelektrycznymi.

Granica między tymi dwoma rodzajami wzmacniaczy nie jest dokładnie określona. Przyjmuje się, że współczesne filtry aktywne są stosowane do częstotliwości 1 MHz, a wzmacniacze wielkiej częstotliwości od 150 kHz.