Wzorowy Podchorąży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odznaka wz. 1973
Odznaka wz. 1982
Odznaka wz. 2002
Odznaka wz. 2010

Wzorowy Podchorąży – tytuł honorowy nadawany żołnierzowi Wojska Polskiego.

Od 2002 do 2010 roku tytuł nadawano za uzyskanie, po zakończeniu czwartego semestru studiów w akademii wojskowej lub wyższej szkole oficerskiej, średniej oceny nie niższej niż 4,51 (bez niedostatecznych ocen semestralnych) i bardzo dobre wykonywanie zadań służbowych[1].

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 czerwca 2010 r. w sprawie wyróżniania żołnierzy, pododdziałów i oddziałów wojskowych wprowadziło nowe ustalenia w sprawie tytułu.

Odznaka[edytuj | edytuj kod]

Wzór 1973[edytuj | edytuj kod]

Owalna tarcza, emaliowana w kolorach biało-czerwonym. Pośrodku głowa żołnierza w hełmie i napis: WZOROWY PODCHORĄŻY. Trzystopniowa: złota , srebrna i brązowa. Projektował Bohdan Berg, a wykonywała Mennica Państwowa[2].

Wzór 1982[edytuj | edytuj kod]

Owalna tarcza, emaliowana w kolorach biało-czerwonym. Pośrodku głowa żołnierza w hełmie i napis: WZOROWY PODCHORĄŻY REZERWY. Trzystopniowa: złota , srebrna i brązowa. Projektował Bohdan Berg, a wykonywała Mennica Państwowa[2].

Wzór 2002[edytuj | edytuj kod]

Odznakę stanowi owalny wieniec laurowy, otwarty w górnej części, o wymiarach 45 x 45 mm. Odznaka jest wykonana z metalu. Na srebrzonym wieńcu są umieszczone srebrzony i oksydowany orzeł z głowicy sztandaru jednostki wojskowej, oraz na biało emaliowana puszka z wstęgami emaliowanymi w barwach Rzeczypospolitej Polskiej. Na puszce jest umieszczony złocony monogram "WP"[3].

Wzór 2010[edytuj | edytuj kod]

Odznakę stanowią dwie nałożone na siebie okrągłe tarcze, zewnętrzna o większej średnicy i wewnętrzna o mniejszej średnicy.

Na awersie - na pierścieniu, utworzonym po nałożeniu na tarczę zewnętrzną tarczy wewnętrznej, półkoliście ułożone wypukłe napisy: od góry WZOROWY, od dołu PODCHORĄŻY. Między wyrazami dwa przerywniki w formie nieregularnych rombów. Pierścień w kolorze oksydowanego srebra. Obramowanie pierścienia, litery i przerywniki polerowane na jasno. Przestrzenie między literami delikatnie groszkowane.

Na tarczy wewnętrznej wypukły kaszkiet podchorążych Szkoły Podchorążych Piechoty z 1830 r. z orłem wojsk Królestwa Polskiego. Tarcza z kaszkietem w kolorze oksydowanego srebra. Obramowanie tarczy i kaszkiet polerowane. Przestrzeń między kaszkietem a obramowaniem tarczy delikatnie groszkowana.

Na rewersie - wykonany wgłębnie kolejny numer odznaki, łamany przez ostatnie dwie cyfry oznaczające rok jej wykonania (np. 0001/10) oraz wykonana wgłębnie lub wypukle nazwa firmy lub jej znak.

Odznaka metalowa: wypukła, dwuwarstwowa, dwuczęściowa. Mocowana na gwintowany trzpień średnicy 2 mm i nakrętkę średnicy 18 mm z bokiem moletowanym. Wymiary: średnica odznaki 30 mm, średnica tarczy wewnętrznej 20 mm.

Odznakę dla żołnierzy służby przygotowawczej umieszcza się na podkładce stanowiącej okrągłą formę z usztywnionej i obrębionej tkaniny w kolorze karmazynowym. Średnica podkładki 34 mm.[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie MON z dnia 23 września 2002 § 24
  2. a b Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego.... s. 137.
  3. Rozporządzenie MON z dnia 23 września 2002 § 6
  4. Rozporządzenie MON z dnia 23 czerwca 2010 załącznik nr 8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1943 - 2003; katalog zbioru falerystycznego; 2. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2003. ISBN 83-7339-021-9.
  • Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 września 2002 r. w sprawie wyróżniania żołnierzy. (Dz.U. z 2002 r. Nr 162, poz. 1341)
  • Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 czerwca 2010 r. w sprawie wyróżniania żołnierzy, pododdziałów i oddziałów wojskowych (Dz.U. z 2010 r. Nr 124, poz. 841).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]