XVIII Batalion Saperów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
XVIII Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1929
Organizacja
Dyslokacja Modlin
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 1 pułk saperów Legionów

XVIII Batalion Saperów (XVIII bsap) – pododdział saperów Armii Hallera i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Dzieje XVIII batalionu Saperów[edytuj | edytuj kod]

XVIII baon powstał w 1918 roku na ziemi francuskiej, jako 4 pułk inżynieryjny. Tworzyli go jeńcy – Polacy z armii zaborczych. Po reorganizacji pułku w batalion został przydzielony do 7 Dywizji Piechoty Armii gen. Hallera, z którą latem 1919 roku powrócił do kraju. Przed wyruszeniem na front baon otrzymał nowy numer – XVIII. W sierpniu 1920 roku XVIII batalion wyróżnił się w walkach w składzie 18 Dywizji Piechoty, wtedy to pod Płońskiem stoczono zaciętą, zwycięską bitwę z silnymi oddziałami bolszewickimi. Następnie, po zajęciu Ciechanowa, dwa plutony obsadziły improwizowany pociąg pancerny, który pod Mławą zdobył ogromną kolumnę bolszewickich taborów. Reszta baonu zdobyła Mławę przy stracie kilku zabitych i kilkunastu rannych [1].

W 1921 roku baon został włączony w skład 1 pułku saperów Legionów w Modlinie. W 1929 roku, w następstwie reorganizacji wojsk saperskich, batalion został rozformowany.

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Zarys historii wojennej pułków.... s. 6 - 8
  2. Rocznik oficerski 1924, s.798.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku, s. 366.
  4. Rocznik oficerski 1928, s.569.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]