XXVI Batalion Saperów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
XXVI Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1925
Dowódcy
Pierwszy kpt. Tadeusz Garczyński
Ostatni kpt. Leon Rutkowski-Koczur
Organizacja
Dyslokacja Sandomierz
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 4 pułk saperów

XXVI Batalion Saperów (XXVI bsap) – pododdział saperów Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Historia XXVI batalionu saperów[edytuj | edytuj kod]

XXVI batalion saperów został sformowany w dniu 3 października 1921 roku po powtórnej reorganizacji 4 pułku saperów. Nowy pododdział został utworzony z połączenia 3 kompanii X batalionu saperów (3/X bsap) i z 3 kompanii XII batalionu saperów (3/XII bsap) z 10 pułku saperów[1]. Z chwilą włączenia w skład batalionu dotychczasowa 3/X bsap została przemianowana na 1/XXVI bsap, a 3/XII bsap na 2/XXVI bsap.

W 1925 roku została wprowadzona nowa organizacja inżynierii i saperów. W następstwie przeprowadzonej wówczas reorganizacji rozformowane zostało dowództwo XXVI bsap, a druga kompania tego batalionu (2/XXVI bsap) została włączona w skład VII batalionu saperów i przemianowana na 3/VII sap[2].

Dzieje 3/XII bsap[edytuj | edytuj kod]

Z nowo przybyłych rekrutów w 1920 roku zostaje sformowana przy kompanii zapasowej VI batalionu saperów w Przemyślu „3/XII kompania saperów“, dowództwo której obejmuje podporucznik Stanisław Gdański. Dnia 7 lipca wyjeżdża kompania do Lwowa, gdzie, przydzielona do „grupy fortyfikacyjnej nr. 5“ podpułkownika Kornickiego, prowadzi w ciągu lipca, sierpnia i września - prace fortyfikacyjne na linii obronnej Bugu i następnie na „linii generała Gołogórskiego“. W dniu 30 sierpnia zostaje kompania przesunięta do robót fortyfikacyjnych na linii: Druga Wólka - Winniczki - Trzecia Wólka - Czyżki - Mikłaszów, następnie na linię Dźwinogródek Gaje, gdzie pracuje do końca września. W ciągu listopada buduje kompania most na Bugu w Rudzie Sieleckiej, po czym udaje się na postój do Kamionki Strumiłowej, skąd w styczniu 1921 roku odjeżdża do Tarnopola, gdzie po raz pierwszy zebrał się cały XII batalion saperów. Na rozkaz dowództwa batalionu buduje kompania most na Serecie w Borkach Wielkich, następnie w Iwańczycach na Styrze, poza tym w tym czasie rozbiera też wąskotorową kolejkę i buduje most na Styrze pod wsią Stare Konie. W połowie czerwca 1921 roku cały XII batalion saperów udaje się tratwami do Pińska, skąd odjeżdża transportem kolejowym do 6 pułku saperów w Przemyślu. Wskutek zmian organizacyjnych 3/XII kompania saperów zostaje przydzielona do 4 pułk saperów w Sandomierzu, gdzie sformowano w niej 2 kompanię XXVI batalionu saperów.

Dzieje 3/X bsap[edytuj | edytuj kod]

3 kompania X batalionu saperów, wyszła na front z Sandomierza dnia 8 lipca 1920 roku do Mołodeczna, do dyspozycji dowództwa 1 Armii[3].

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jednodniówka 4 Pułku Saperów, Sandomierz 1925, s. 7.
  2. Mieczysław Wolski, 4 Pułk Saperów. Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920'
  3. Jednodniówka 4 Pułku Saperów, Sandomierz 1925, s. 14.
  4. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 47 z 25 listopada 1922
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 64 z 17 czerwca 1925 roku, s. 323.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiktor Brummer, Wacław Zawadzki. Spis byłych oddziałów Wojska Polskiego. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 2 (183), 2000. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona. ISSN 1640-6281. 
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Mieczysław Wolski, 4 Pułk Saperów. Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920.
  • ”Jednodniówka 4 Pułku Saperów”, Sandomierz 1925.