Xiphorhynchus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Xiphorhynchus[1]
Swainson, 1827[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – mieczonos namorzynowy (X. susurrans)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina tęgosterowate
Podrodzina tęgostery
Rodzaj Xiphorhynchus
Typ nomenklatoryczny

Xiphorhynchus flavigaster Swainson, 1827

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Xiphorhynchusrodzaj ptaka z podrodziny tęgosterów (Dendrocolaptinae) w rodzinie tęgosterowatych (Dendrocolaptidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 15–29 cm; masa ciała 15–75 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Talapius: na bazie „Talapiot” de Buffona z lat 1770–1783[8]. Nomen nudum.
  • Xiphorhynchus: gr. ξιφος xiphos „miecz”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”[8].
  • Picolaptes: zbitka wyrazowa fr. Picucule „dzięcioł” i nazwy rodzaju Dendrocolaptes Hermann, 1804 (tęgoster) (por. gr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”; gr. κολαπτης kolaptēs „dzięcioł”, od κολαπτω kolaptō „wydziobać, wydłubać”)[8]. Gatunek typowy: Dendrocolaptes guttatus M.H.C. Lichtenstein, 1820.
  • Thripobrotus: gr. θριψ thrips, θριπος thripos „kornik”; βρωτυς brōtus „jedzący”, od βρωσις brōsis, βρωσεως brōseōs „pokarm, jedzenie”, od βιβρωσκω bibrōskō „zjadać”[8]. Gatunek typowy: Dendrocolaptes bivittatus M.H.C. Lichtenstein, 1822 (= Picolaptes spixii Lesson, 1830).
  • Dendrornis: gr. δενδρον dendron „drzewo”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[8]. Gatunek typowy: Dendrocolaptes susurrans Jardine, 1847.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Xiphorhynchus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. W. Swainson. A Synopsis of the Birds Discovered in Mexico. „The Philosophical Magazine”. Second Series. 1, s. 440, 1827 (ang.). 
  3. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815. (fr.)
  4. R.P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levrault, 1831, s. 313. (fr.)
  5. J. Cabanis. Ornithologische Notizen. „Archiv für Naturgeschichte”. 13 (1), s. 340, 1847 (niem.). 
  6. T.C. Eyton: Remarks on Dendrocolaptinæ. W: W. Jardine: Contributions to ornithology for 1852. Cz. 5. Edinburgh: W.H. Lizars, 1853, s. 23. (ang.)
  7. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Ovenbirds and Woodcreepers (Furnariidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red. red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2021. DOI: 10.2173/bow.furnar2.01. [dostęp 2021-02-07]. (ang.) Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji
  8. a b c d e Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red. red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Dendrocolaptinae Gray,GR, 1840 - tęgostery (wersja: 2021-01-01). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-07].