Yāʾ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yāʾ
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana ي
Postać początkowa يـ
Postać środkowa ـيـ
Postać końcowa ـي
Podstawowy alfabet arabski
Pochodzenie
Oparty na grafemie Phoenician yodh.svg
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Yāʾ (ي) – dwudziesta siódma litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [j], tj. spółgłoski półotwartej podniebiennej dźwięcznej[1]. Pochodzi od fenickiej litery jod.

W języku polskim litera yāʾ jest transkrybowana za pomocą liter I i J[2].

W arabskim systemie liczbowym literze yāʾ odpowiada liczba 10.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ي ـي ـيـ يـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakي
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Yeh
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1610U+064A
UTF-8217 138d9 8a
Odwołania znakowe SGMLيي

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 26.