Przejdź do zawartości

Yamaha TZR 250

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Yamaha TZR 250 – sportowy motocykl marki Yamaha z dwucylindrowym silnikiem dwusuwowym.

TZR250 (1KT)[edytuj | edytuj kod]

Yamaha TZR 250
Ilustracja
Klasa

Sportowy

Okres produkcji

1986-1989

Napęd
Moc

45 przy 9500

Ogumienie
Opona przednia

100/80-17

Opona tylna

120/80-17

Wymiary i masa
Długość

2040 mm

Szerokość

660 mm

Wysokość

1135 mm

Rozstaw osi

1375 mm

Masa własna

128 kg

Pojemność baku

16 l

Inne
Poprzednik

Yamaha RD 250

Modele bliźniacze

Yamaha TZ 250

Modele pokrewne

Yamaha RZ 250

Modele podobne

Honda NSR250, Suzuki RG 250, Kawasaki KR-1

TZR250 (2MA)

W 1986 roku wprowadzono model 1KT. Moc silnika wynosi 45 KM przy 9500 obr./min, a moment obrotowy 3,5 kg-m przy 9000 obr./min.

W latach 1987-1988 produkowano także model 2XW w limitowanej edycji "Marlboro" przeznaczony na rynek japoński.

W 1988 roku wprowadzono model 2XT.

Produkowano modele europejskie: 2MA (1987 r.), 2XW1 (1988 r.), 2XW2 (1989 r.).

Produkowano modele na rynek Kanady: TZR250T 2ME (1987 r.), TZR250U 2XU1 (1988 r.).

Produkowano modele na rynek Azji i Australii: TZR250T 2MY (1987 r.), TZR250U 2XV1 (1988 r.), TZR250 2XV2 (1989 r.).


TZR250 (3MA)[edytuj | edytuj kod]

Yamaha TZR 250
Ilustracja
Okres produkcji

1989-1990

Napęd
Moc

45 przy 9500

Ogumienie
Opona przednia

110/80R17-54H

Opona tylna

140/60R18-64H

Wymiary i masa
Długość

2040 mm

Szerokość

655 mm

Wysokość

1100 mm

Wysokość siedzenia

760 mm

Rozstaw osi

1380 mm

Masa własna

136 kg

W 1989 roku wprowadzono nowy model 3MA. Zastosowano innowacyjne rozwiązanie silnika pochodzące z wyścigowego modelu TZ250. Odwrócono położenie układu dolotowego i wydechowego. Gaźniki umieszczono z przodu silnika, natomiast układ wydechowy poprowadzono pod siedzeniem i zakończono w tylnej części pojazdu. Dodano wzmocnienia tylnego wahacza. Zmieniono stylizację nadwozia. Rozdzielono siedzenie kierowcy od siedzenia pasażera. Produkowano odmianę "F" oraz "SP".

W 1990 roku zastosowano nowy odwrócony przedni widelec teleskopowy (Upside-Down) oraz zmodyfikowano tylny wahacz. Moc silnika wynosi 45 KM przy 9500 obr./min, a moment obrotowy 3,8 kg-m przy 8000 obr./min.

Motocykl był sprzedawany wyłącznie w Japonii.


TZR250R (3XV)[edytuj | edytuj kod]

Yamaha TZR250R
Ilustracja
Okres produkcji

1991-1999

Napęd
Moc

40 przy 8500

Wymiary i masa
Długość

1960 mm

Szerokość

680 mm

Wysokość

1075 mm

Wysokość siedzenia

780 mm

Rozstaw osi

1340 mm

Masa własna

126 kg

Pojemność baku

15 l

TZR250SPR

W 1991 roku wprowadzono nowy model TZR250R 3XV z nowym silnikiem w układzie V. Moc silnika nie zmieniła się względem poprzedniego modelu. Zmieniono stylizację nadwozia. Wprowadzono nowy zakrzywiony wahacz tylny.

W 1992 roku produkowano wersję TZR250R (3XV4) oraz TZR250RSP (3XV5). W wersji SP zastosowano większe gaźniki i większy stopień sprężania, lecz moc silnika pozostała na tym samym poziomie.

W połowie 1992 roku wprowadzono wersję TZR250RS (3XV8). W silniku mokre sprzęgło zastąpiono suchym wielotarczowym sprzęgłem. Wyprodukowano tylko 1000 egzemplarzy tego modelu.

W 1993 roku produkowano wersję TZR250RS (3XV9), TZR250R (3XV6) i TZR250RSP (3XV7). Wprowadzono nowe rozwiązanie elektronicznego dozownika oleju, kontrolującego smarowanie w zależności od parametrów pracy silnika i redukującego nadmierne zużycie oleju. Moc silnika wszystkich wersji ograniczono do 40 KM przy 8500 obr./min, a moment obrotowy 3,6 kg-m przy 7000 obr./min.

W 1994 roku produkowano wersję TZR250RS (3XVA) oraz TZR250RSP (3XVB). W modelu TZR250RSP wprowadzono nowe rozwiązanie zaworu wydechowego YPVS, w którym obrotowy zawór zastąpiono wysuwanym nożem. Wyprodukowano tylko 500 egzemplarzy tego modelu. W modelu TZR250RS nadal stosowano tradycyjne rozwiązanie obrotowego zaworu wydechowego.

W 1995 roku zrezygnowano z produkcji trzech odmian i wprowadzono model TZR250SPR. Największa różnica polegała na wprowadzeniu nowego rozwiązania zaworu wydechowego YPVS. Połączono nożycowy zawór wydechowy centralnego okna wydechowego z dwoma obrotowymi zaworami wydechowymi dodatkowych dwóch okien wydechowych. Moc silnika nie uległa większej zmianie, wynosiła ona 40 KM przy 9000 obr./min, a moment obrotowy 3,6 kg-m przy 7000 obr./min. Produkcję tego modelu zakończono w 1999 roku z powodu ograniczeń emisji spalin dla silników dwusuwowych.

Motocykl był sprzedawany wyłącznie w Japonii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]