Yang Zhu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Yang.
Yang Zhu
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 杨朱
Pismo tradycyjne 楊朱
Hanyu pinyin Yáng Zhū
Wade-Giles Yang Chu

Yang Zhu (IV wiek p.n.e.) – starożytny chiński filozof, naturalista, zwolennik skrajnego indywidualizmu i egoizmu etycznego[1].

Nie pozostawił po sobie żadnych prac i jego poglądy znane są jedynie z przykładów przytoczonych w dziełach późniejszych filozofów, być może w wielu miejscach znacznie zniekształconych i ubarwionych. Mencjusz, skądinąd zaciekły krytyk Yang Zhu, scharakteryzował jego filozofię pisząc, że gdyby dla ocalenia ludzkości miał poświęcić się wyrywając sobie tylko jeden włos, nie zrobiłby tego[2]. Mencjusz określił filozofię Yanga terminem weiwo (为我), czyli „dla mnie”[3]. Poświęcony Yang Zhu rozdział w traktacie Liezi przedstawia go jako bezwzględnego hedonistę[4].

Filozofia Yang Zhu uważana jest za wcześniejszą od taoizmu[5] i zdaniem niektórych badaczy (m.in. Feng Youlana) wywarła nań znaczny wpływ[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Yang Zhu (ang.). britannica.com. [dostęp 2010-12-16].
  2. Tang Yi-jie, Li Zhen, George F. McLean: Man and nature: the Chinese tradition and the future. Lanham: University Press of America, 1989, s. 158. ISBN 0-8191-7412-2.
  3. Bryan William Van Norden: Virtue ethics and consequentialism in early Chinese philosophy. Cambridge: Cambridge University Press, 2007, s. 204. ISBN 0-521-86735-5.
  4. P.J. Ivanhoe, Bryan William Van Norden: Readings in classical Chinese philosophy. Indianapolis: Hackett Publishing Company, Inc., 2005, s. 370. ISBN 0-87220-780-3.
  5. Kathleen Kuiper: The Culture of China. New York: Britannica Educational Publishing, 2011, s. 104. ISBN 978-161530-182-6.
  6. Erica Fox Brindley: Individualism in Early China: Human Agency and the Self in Thought and Politics. University of Hawai'i Press, 2010, s. 71. ISBN 978-0-8248-3386-2.