Yasumasa Fukushima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Yasumasa Fukushima
福島 安正
Ilustracja
Generał
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1852
prowincja Shinano
Data i miejsce śmierci 19 lutego 1919
Tokio
Przebieg służby
Lata służby 1874–1908
Siły zbrojne War flag of the Imperial Japanese Army.svg Cesarska Armia Japońska
Główne wojny i bitwy bunt Satsumy
wojna chińsko-japońska
powstanie bokserów
wojna rosyjsko-japońska
Odznaczenia
Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Złota i Srebrna Gwiazda Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Order Złotej Kani I klasy (Japonia) Order Złotej Kani III klasy (Japonia) Order Złotej Kani IV klasy (Japonia) Wielka Wstęga Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (1888–2003) Srebrne Promienie Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (1888–2003) Medal Wojskowy za Wojnę Chińsko-Japońską 1894-1895 (Japonia) Medal Wojskowy za Udział Przeciwko Rebelii Bokserów (Japonia) Medal Wojskowy za Wojnę Rosyjsko-Japońską 1904-1905 (Japonia) Medal za I Wojnę Światową (Japonia) Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Order Zasługi Wojskowej (Bawaria) Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Komandor Orderu Daniły I (Czarnogóra) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Oficer Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Komandor Królewskiego Orderu Albrechta (Saksonia) Krzyż Komandorski Orderu Łaźni (Wielka Brytania)

Yasumasa Fukushima (jap. 福島 安正 Fukushima Yasumasa?, ur. 27 maja 1852 w prowincji Shinano, zm. 19 lutego 1919 w Tokio)generał Cesarskiej Armii Japońskiej, oficer wywiadu wojskowego.

Zarys biografii[edytuj]

Był potomkiem znanej rodziny samurajskiej zamieszkałej w prowincji Shinano (obecnie prefektura Nagano). Od młodości służył w wojsku japońskim, szybko otrzymując przydział do Sztabu Generalnego. W późniejszych latach był attaché wojskowym w Chinach i Niemczech.

Będąc w Niemczech, oświadczył tamtejszym oficerom, że zamierza przejechać konno z Berlina do Władywostoku. Swoją zapowiedź spełnił. Podróż trwała od 11 lutego 1892 do 12 czerwca 1893. Pokonał 15 tys. km samotnie w siodle, przejeżdżając m.in. przez tereny Polski. Był wówczas majorem. Z polecenia Sztabu Generalnego zbierał po drodze informacje o stanie wojsk, głównie rosyjskich, ówcześnie głównego rywala Japonii. Informacje wywiadowcze zbierał również w trakcie późniejszej podróży po Mongolii, Mandżurii i Korei.

Pod wrażeniem jego wyczynu, poeta Naobumi Ochiai napisał wiersz pt. Wspomnienie Polski (Pōrando-kaiko). Utwór ten stał się następnie znany jako pieśń wojskowa.

W ramach swoich działań nawiązał także kontakty z przedstawicielami polskich ruchów narodowo-wyzwoleńczych. Uważany jest za pierwszego Japończyka, który odwiedził Polskę.[potrzebny przypis]

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Pałasz-Rutkowska, Polityka Japonii wobec Polski 1918-1941, Wydawnictwo Nozomi, Warszawa 1998, ISBN 83-906175-1-X
  • Norman Polmar, Thomas B. Allen, Księga szpiegów