Yaya Touré

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yaya Touré
Ilustracja
Yaya Touré (2009)
Pełne imię i nazwisko Gnégnéri Yaya Touré
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1983
Bouaké, Wybrzeże Kości Słoniowej
Wzrost 191 cm[1]
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Olympiakos SFP[2]
Numer w klubie 42
Kariera juniorska
Lata Klub
1996–2001 ASEC Mimosas
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2001–2004 Beveren 70 (3)
2004–2005 Metałurh Donieck 33 (3)
2005–2006 Olympiakos SFP 19 (3)
2006–2007 AS Monaco 27 (5)
2007–2010 FC Barcelona 74 (4)
2010–2018 Manchester City 230 (59)
2018– Olympiakos SFP 0 (0)
W sumie: 453 (77)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2016  Wybrzeże Kości Słoniowej 102 (19)
  1. Aktualne na: 3 września 2018.
Dorobek medalowy
Puchar Narodów Afryki
Srebro Egipt 2006
Srebro Gabon/Gwinea Równikowa 2012
Złoto Gwinea Równikowa 2015

Gnégnéri „Yaya” Touré (ur. 13 maja 1983 w Bouaké) − iworyjski piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Jego brat Kolo też jest piłkarzem. Zmarły brat Yayi Ibrahim, również grał w piłkę nożną.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Yaya Touré w trakcie meczu z Polską (17.11.2010)

Swoje pierwsze piłkarskie kroki Yaya Touré stawiał w zespole ASEC Mimosas. Młodego, utalentowanego zawodnika, który dysponuje świetnymi warunkami fizycznymi, szybko dostrzeżono na Starym Kontynencie i już po roku gry w rodzimym klubie po piłkarza zgłosili się działacze belgijskiego KSK Beveren. 18-letni wówczas Touré występował w belgijskim klubie trzy sezony, po czym przeniósł się na Ukrainę i zasilił skład Metałurha Donieck, w którym występował przez 2 lata. Właśnie wtedy po raz pierwszy został powołany do reprezentacji kraju, w której wystąpił już ponad 80 razy.

Kolejnym przystankiem na piłkarskiej drodze Touré była Grecja. Broniąc barw Olympiakosu Pireus zadebiutował w Lidze Mistrzów. Wtedy też o graczu z Wybrzeża Kości Słoniowej po raz pierwszy zrobiło się głośno w Europie. Dobre występy w zmaganiach o tytuł najlepszej drużyny Starego Kontynentu zaowocowały ofertami z kilku zagranicznych klubów, między innymi AS Monaco, do którego piłkarz przeniósł się w następnym sezonie. Jednak i we Francji Touré nie pozostał zbyt długo. Po jednym sezonie gry dla tej drużyny, w której barwach zdobył 5 bramek w 27 spotkaniach zawodnikiem zainteresowali się działacze FC Barcelony i wykupili go za 12 milionów euro, podpisując kontrakt na cztery lata.Piłkarz występował w Dumie Katalonii z numerem 24 na plecach. Zapisana w kontrakcie klauzula odstępnego wynosiła 90 mln euro.

W sezonie 2008/2009 wraz z Barceloną zdobył potrójną koronę: Primera División, Ligę Mistrzów i Puchar Króla. Touré zdobył trzy bramki, dwie w lidze i jedną w Pucharze Króla, którą strzelił w wygranym 4:1 finale z Athletic Bilbao. Yaya grał także w finałowym meczu Ligi Mistrzów przeciwko Manchesterowi United (wygrana 2:0). W tym spotkaniu ustawiony był na pozycji środkowego obrońcy.

Sezon 2009/2010 rozpoczął z drużyną od zdobycia trzech kolejnych tytułów: Superpucharu Hiszpanii (mecz przeciwko Athletic Bilbao), Superpucharu Europy (Szachtar Donieck) i Klubowego Mistrzostwa Świata (finałowy mecz przeciwko Estudiantes La Plata).

2 lipca 2010 roku Touré podpisał pięcioletni kontrakt z Manchesterem City[3]. Manchester City zapłacił za niego 36 mln euro. W nowym klubie grał z numerem 42. Po roku świętował swój pierwszy sukces – Puchar Anglii. W 2012 poprowadził MC do pierwszego od 1968 roku mistrzostwa Anglii. W 2018 roku odszedł z klubu po 8 latach gry.

We wrześniu 2016 zakończył reprezentacyjną karierę[4].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Yaya Touré – Goal.com (ang.). goal.com. [dostęp 2014-16-04].
  2. Yaya returns to Olympiacos (ang.). officialyayatoure.com. [dostęp 3 września 2018].
  3. City complete signing of Yaya Toure (ang.). mcfc.co.uk. [dostęp 2010-07-02].
  4. Man City's Yaya Toure retires from international football with Ivory Coast (ang.). espnfc.com. [dostęp 2 października 2016].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)
  • Profil w bazie Soccerbase (ang.)
  • Profil w bazie Belfast Telegraph (ang.)