Ye Jianying

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Ye.
Ye Jianying
叶剑英
Ilustracja
marszałek (元帥) marszałek (元帥)
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1897
Guangdong, Chiny
Data i miejsce śmierci 22 października 1986
Pekin, Chiny
Przebieg służby
Siły zbrojne Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza
Główne wojny i bitwy Długi Marsz
Późniejsza praca polityk
Odznaczenia
Order 1 sierpnia I klasy (Chiny)Order Niepodległości i Wolności I klasy (Chiny)Order Wyzwolenia I klasy (Chiny)
Ye Jianying
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 叶剑英
Pismo tradycyjne 葉劍英
Hanyu pinyin Yè Jiànyīng
Wade-Giles Yeh Chien-ying
Wymowa (IPA) [jɛ̂ tɕjân.íŋ]
Ye Jianying
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1897
Guangdong
Data i miejsce śmierci 22 października 1986
Pekin
Przewodniczący Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych
Okres od 5 marca 1978
do 18 czerwca 1983
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Chin
Poprzednik Song Qingling[1]
Następca Peng Zhen[2]

Li Xiannian[3]

Wiceprzewodniczący Komunistycznej Partii Chin[4]
Okres od 30 sierpnia 1973
do 12 września 1982
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Chin
Poprzednik Hua Guofeng
Minister obrony narodowej Chińskiej Republiki Ludowej
Okres od 17 stycznia 1975
do 26 lutego 1978
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Chin
Poprzednik Lin Biao
Następca Xu Xiangqian

Ye Jianying (ur. 28 kwietnia 1897, zm. 22 października 1986) – chiński wojskowy i polityk komunistyczny, formalna głowa państwa w latach 19781983.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Był prodziekanem wojskowej Akademii Whampoa. W 1924 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Chin. W czasie wojny domowej z Kuomintangiem w latach 19271937 jeden z głównych dowódców sił komunistycznych. Był jednym z twórców planu Długiego Marszu i jego uczestnikiem.

Od 1945 roku członek KC KPCh, w 1955 roku został marszałkiem ChRL. Od 1966 roku członek Biura Politycznego Partii.

Stronnik Deng Xiaopinga; w 1976 roku jako głównodowodzący armii zorganizował aresztowanie bandy czworga i przekonał do tego kroku Hua Guofenga.

W latach 19781983 jako Przewodniczący Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych był formalnie głową państwa. 30 września 1981 roku jako jeden z pierwszych chińskich polityków podjął kwestię pokojowego zjednoczenia z Tajwanem; 9-punktowa deklaracja Ye stała się później podstawą doktryny jeden kraj, dwa systemy.

Po 1985 roku wycofał się z polityki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jako pełniąca obowiązki Przewodniczącego Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych
  2. Przewodniczący Stałego Komitetu OZPL
  3. Jako Przewodniczący Chińskiej Republiki Ludowej
  4. Od 7 października 1976 Pierwszy Wiceprzewodniczący Komunistycznej Partii Chin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]