Yoshi’s Story
| Producent | |
|---|---|
| Wydawca | |
| Dystrybutor | |
| Seria gier | |
| Reżyser | |
| Projektant | |
| Artysta | |
| Główny programista |
Masaru Nii |
| Kompozytor | |
| Data wydania |
Nintendo 64 |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Kategorie wiekowe |
Everyone |
| Język | |
| Wymagania sprzętowe | |
| Platforma | |
| Nośniki | |
| Kontrolery | |
| Poprzednia gra w serii | |
| Następna gra w serii | |
Yoshi’s Story (jap. ヨッシーストーリー Yosshī Sutōrī) – gra platformowa z side-scrollingiem, opublikowana i opracowana przez Nintendo na konsolę Nintendo 64. Po raz pierwszy wydana w Japonii 21 grudnia 1997, w Stanach Zjednoczonych w marcu, a w Europie i w Australii w maju 1998[4][5]. Ponownie wydana w usłudze Virtual Console na Wii w 2007, a w 2016 – na konsolę Wii U[4].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Na wyspie Yoshi był spokojny dzień. Wszystkie Yoshi dzieliły się miłością i wspólnie spędzały czas. Nagle Baby Bowser zmienił cały ich świat w książkę z opowiadaniem. Yoshi muszą przejść przez 6 światów, aby pokonać Baby Bowser’a i uratować Super Happy Tree – drzewo radości, dzięki któremu na wyspie panuje spokój[6].
Rozgrywka
[edytuj | edytuj kod]W grze występują dwa tryby – „opowieści" oraz „trial”. W pierwszym trybie gracz rozgrywa historię Yoshi przez 6 różnych światów, aby pokonać Baby Bowser’a. Gracze odkrywają nowe trasy, których mogą użyć po zakończeniu trybu „opowieści", aby poznać alternatywne zakończenie dla każdego z rozdziałów. Tryb „trial” pozwala na rozegranie dowolnego poziomu (po przejściu gry w trybie „opowieści") z nielimitowaną ilością prób.[6]
W grze pojawiły się nowe mechaniki gry. Yoshi’s Story nie posiada zwykłego zakończenia poziomu – poziomy się zapętlają, dopóki gracz nie zbierze na nich trzydziestu owoców. Gdy postać w grze zje jakiegoś wroga, to zmienia się on automatycznie w jajko – inaczej niż w Yoshi’s Island. Powraca Flutter Jump czy elementy strzelania. W tej części gry z przeciwników wypada owoc albo serce, które sprawia, że postać gracza biegnie szybciej i jest odporniejsza na ataki. Gra jest side-scrollere’em w 3D, każdy obiekt jest umieszczony w trzech osiach, jednak gracz porusza się po jednej z nich (wyjątek na pierwszym poziomie gdzie są dwie).[6]
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Pierwotnie Yoshi’s Island 64 było tworzone z myślą o napędzie dyskietek 64DD, ale z racji opóźnień przy wydawaniu 64DD zostało wypuszczone na kartridżu[7]. Gra była tworzona przez zespół, który pracował nad Yoshi’s Island, wyreżyserowana przez Hidekiego Konno i wyprodukowana przez Takashiego Tezukę[8]. Gra wykorzystuje grafikę wielokątną, lecz jej wizualny styl i rozgrywka mają charakter dwuwymiarowy (side-scrolling)[9]. Według Shigeru Miyamoto wykorzystanie formatu 2D miało być niezbędne do stworzenia artystycznego stylu grafiki[10]. W sierpniu 1997, wraz z opublikowaniem kolejnych zrzutów ekranu w celu promocji gry, ogłoszono oficjalny tytuł gry – Yoshi's Story[11][12]. Przed wydaniem gry Nintendo umieściło też na swojej stronie informację o rozszerzeniu pamięci gry z 96 do 128 megabitów[13]. Grę wydano w Japonii 21 grudnia 1997[4].
Audio
[edytuj | edytuj kod]Podczas gdy ogólne efekty dźwiękowe gry zostały zaprojektowane przez Hajimego Wakaia[14], głos Yoshi’ego został nagrany przez Kazumiego Totakę, dzięki czemu Yoshi’s Story to pierwsza gra, w której występuje głos postaci[15]. Nagrane próbki od tamtej pory stanowią oficjalny głos Yoshi’ego, który po raz drugi pojawił się w tytule Super Smash Bros. z 1999 r., A następnie został ponownie wykorzystany w kolejnych grach, w których pojawił się Yoshi. Ten trend został ostatecznie przerwany w 2009 r. Wraz z wydaniem nowego albumu. Super Mario Bros. Wii, użył oryginalnego odgłosu Yoshi’ego z Super Mario World w hołdzie dla tej gry[16]. Oprócz zapewnienia głosu dla Yoshi’ego, Kazumi Totaka również skomponował muzykę[15]. Gra zawiera interaktywną ścieżkę dźwiękową, w której muzyka zmienia się dynamicznie. Na przykład, jeśli Yoshi zostanie skrzywdzony do punktu, w którym miernik uśmiechu nie ma pozostałych płatków, muzyka spadnie do niższego poziomu i tempa, odzwierciedlając jego ponury nastrój. Ale jeśli Yoshi zjada Owoc Serca i staje się Super Happy, muzyka natychmiast zmieni się w wersję rockową aktualnie odtwarzanego motywu. Totaka ukrył też w grze swoją 19-tonową sygnaturę melodyczną, którą można usłyszeć na ekranie wyboru trybu Trial Mode, po tym, jak muzyka w tle zapętlała się osiem razy. Przed wydaniem gry promocyjna ścieżka dźwiękowa została wydana w Ameryce Północnej pod tytułem Muzyka do Pound the Ground To: Yoshi’s Story Game Soundtrack. Wydany przez The Original Shape CD, Inc., 15-utworowy CD miał charakterystyczną cechę, że został ukształtowany, aby zarysować wydruk na dysku, ilustrujący głowę Yoshi. Jednak jako asymetrycznie ukształtowana płyta CD powoduje problemy ze zgodnością z większością nieprzenośnych odtwarzaczy CD.[17][18]Ścieżka dźwiękowa została później wydana w Japonii 4 lutego 1998 roku, przez Pony Canyon pod tytułem Yoshi Story Original Soundtrack (jap. ヨッシーストーリーオリジナルサウンドトラック Yosshī Sutōri Orijinaru Saundotorakku), album został wydany jako Vol. 5 w krajowej wersji Nintendo Sound Series. Z każdym wynikiem i fanfarami z gry zawartej na płycie, wydanie zawierało w sumie 49 utworów, a także ostatni bonusowy utwór[19]. Trzecie i ostatnie wydanie ścieżki dźwiękowej „Love, Peace & Happiness: The Original Yoshi’s Story Soundtrack” zawiera 28 utworów i zostało wydane w Niemczech 9 kwietnia 1998 przez Nintendo of Europe[20].
Marketing i sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]W pierwszym promocyjnym klipie wideo z gry, który został pokazany podczas targów Shoshinkai w listopadzie 1996, miano pokazać „bujny, żywy i animowany z wykorzystaniem żywej palety barw świat oraz postacie znane z poprzednich gier Yoshi i Mario"[9]. Według japońskiego magazynu Famitsu, Yoshi’s Story sprzedało się w ilości 53 428 egzemplarzy w dniu premiery w Japonii. W efekcie uzyskało ono 7. pozycję w rankingu najlepiej sprzedających się gier w rankingu Famitsu[21]. Gra sprzedała dodatkowe 118 502 egzemplarze w czasie do 4 stycznia 1998, spadając na ósme miejsce[22]. Od momentu premiery w grudniu 1997 do końca 1998 roku Yoshi’s Story sprzedało w Japonii w sumie ponad 618 tysięcy egzemplarzy. W samym roku 1998 była to 27. najlepiej się sprzedającą gra na konsole[23].
Nintendo zamierzało wydać Yoshi’s Story w Ameryce Północnej w sezonie świątecznym w 1997, ale wydanie gry zostało opóźnione do marca 1998. Przedstawiciel Nintendo powiedział, że opóźnienie wynikało z „samonarzuconego wymogu dostarczenia jakości na najwyższym poziomie”. Po zakończeniu prac nad grą Nintendo początkowo wysłało 800 000 sztuk z Japonii do amerykańskich sprzedawców detalicznych. Detaliści obawiali się, że pojawią się niedobory (jak miało to miejsce w przypadku GoldenEye 007), ale przedstawiciel Nintendo obiecał, że przesyłka zaspokoi popyt.[potrzebny przypis]
Starając się promować grę w amerykańskich reklamach kierowanych bezpośrednio do Nintendo do ostatnich nabywców konsol; umieszczać reklamy w grach i czasopismach dla dzieci; i emitował 30-sekundową reklamę telewizyjną w NBC, Fox Kids, WB Kids i Nickelodeon podczas programów dla dzieci. 7 marca 1998 Nintendo uruchomiło grę w Lizard Lick w Północnej Karolinie. W ramach wydarzenia odbyły się konkursy językowe dla dzieci oraz terminale wideo, w których można wypróbować grę.[potrzebny przypis] O ile amerykańska premiera Yoshi’s Story została pierwotnie zaplanowana na 9 marca 1998[24], to według stanowiska Nintendo doszło do opóźnień z powodu El Niño. W niektórych regionach gra pojawiła się w sklepach dopiero 12 marca[25]. Została oficjalnie wydana 10 marca 1998[4][26] z MSRP w wysokości 59,95 USD[27].
Według artykułu w Financial Times zbyt późne wydanie, nieodpowiednia podaż i błędy w dystrybucji doprowadziły do niskiej sprzedaży Yoshi’s Story w USA. Już w pierwszym miesiącu zaczęto obniżać cenę gry o ponad 50%. Mimo to Yoshi’s Story stała się tytułem gracza w dniu 23 sierpnia 1998, a jej MSRP została obniżona do 39,95 USD.[potrzebny przypis] Firma PC Data, która śledziła sprzedaż gier w Stanach Zjednoczonych, poinformowała, że w 1998 roku była to ósma najlepiej się sprzedająca gra na Nintendo 64. Miała sprzedać się w 679 219 egzemplarzy i zarobić przed końcem roku 32,6 miliona dolarów[28]. Według The NPD Group Yoshi’s Story była szesnastą pod względem sprzedaży grą wideo w Stanach Zjednoczonych w 1998.[potrzebny przypis]. Na rynku niemieckim sprzedano 150 tysięcy sztuk od stycznia do września 1998, co w kategorii gier wideo plasowało Yoshi's Story na 6. miejscu pod względem sprzedaży w tym okresie[29].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Według recenzentów gra została uznana za zbyt łatwą i mało satysfakcjonującą. Dlatego producent Nintendo of America wprowadził kilka zmian do wersji międzynarodowej, m.in. dodano białe płotki na tekturowych polach, bloki jaj z kolorami pasującymi do Yoshi; nowe lokalizacje niektórych przedmiotów; nieco inne zakończenie, gdy gracz kończy kurs tylko z melonami i dodatkowe tajemnice, w tym ukryte formacje monet, które przeliterują litery. Co więcej, zaktualizowana wersja dodała także funkcję zapisywania do trybu opowieści, umożliwiając graczowi kontynuowanie gry od ostatniej osiągniętej strony[30].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sauna Gier. „Gambler”. 6/98, s. 16. Lupus.
- ↑ Yoshi’s Story. „Gry Komputerowe”. 06/1998, s. 57. CGS Computer Studio.
- ↑ Yoshi’s Story. „Neo”. 4, s. 45, Marzec 1998. ProScript Sp.z.o.o.
- ↑ a b c d e f g Yoshi's Story [online], Nintendo Life [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-26] (ang.).
- ↑ Yoshi’s Story Screenshots, Pictures, Wallpapers – Nintendo 64 [online], IGN [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2018-11-05] (ang.).
- ↑ a b c The Official Nintend Player's Guide Yoshi's Story, Nintendo, 1998 [dostęp 2025-11-20] [zarchiwizowane 2018-09-12] (ang.).
- ↑ Q&A [online], IGN, 6 maja 1997 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ Yoshi’s Story [online], The Hirst Hour, 23 października 2023 [dostęp 2025-11-20] (ang.).
- ↑ a b First Look at Yoshi 64 [online], IGN, 3 grudnia 1996 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ „What’s Next for Shigeru Miyamoto?”. Next Generation. No. 26. Imagine Media. February 1997. p. 144.
- ↑ Yoshi's Story [online], Nintendo [dostęp 2025-10-17] [zarchiwizowane z adresu 1997-10-12] (ang.).
- ↑ Nintendo Unloads More Screen-Shots [online], IGN, 12 sierpnia 1997 [dostęp 2025-10-17] (ang.).
- ↑ Memory Boosts for Miyamoto Games [online], Nintendo [dostęp 2025-10-17] [zarchiwizowane z adresu 1997-10-11] (ang.).
- ↑ Game Music :: Hajime Wakai [online], www.squareenixmusic.com [dostęp 2019-03-09].
- ↑ a b Square Enix Music Online :: Kazumi Totaka [online], www.squareenixmusic.com [dostęp 2019-03-09].
- ↑ WebCite query result [online], www.webcitation.org [dostęp 2019-03-09].
- ↑ „GameTrax.net – Album Image”. GameTrax.net.
- ↑ WebCite query result [online], www.webcitation.org [dostęp 2019-03-09].
- ↑ „PCCG-00438 | Yoshi’s Story Original Soundtrack – VGMdb”. VGMdb.
- ↑ „GameTrax.net – Yoshi’s Story Game Soundtrack”. GameTrax.net.
- ↑ Yoshi Sells [online], IGN, 14 stycznia 1998 [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-10] (ang.).
- ↑ Yoshi Stays Put [online], IGN, 17 stycznia 1998 [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-10] (ang.).
- ↑ 1998年テレビゲームソフト売り上げTOP100 [online], geimin.net [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-07] (jap.).
- ↑ Release Information [online], Yoshi's Story [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 1998-12-03] (ang.).
- ↑ Yoshi a Little Late [online], IGN, 11 marca 1998 [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-10] (ang.).
- ↑ Kyle Chamaillard, Every Main Yoshi Game, Ranked [online], TheGamer [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-28] (ang.).
- ↑ Yoshi's Here [online], IGN, 10 marca 1998 [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2023-01-01] (ang.).
- ↑ High Scores | Top Titles in the Game Industry [online], Feed [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 1999-09-22] (ang.).
- ↑ Die Spaßmaschine [online], Focus, 23 listopada 1998 [dostęp 2025-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-06] (niem.).
- ↑ Peer Schneider, Yoshi’s Story [online], IGN, 11 marca 1998 [dostęp 2019-03-09] (ang.).