Young Corbett III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy boksera żyjącego w latach 1905-1993. Zobacz też: Young Corbett II.
Young Corbett III
Pełne imię i nazwisko Raffaele Capabianca Giordano
Pseudonim Young Corbett
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1905
Rionero in Vulture
Data i miejsce śmierci 15 lutego 1993
Auberry
Obywatelstwo Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Wzrost 171 cm
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa półśrednia, średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 156
Zwycięstwa 122
Przez nokauty 32
Porażki 12
Remisy 22

Raffaele Capabianca Giordano znany jako Young Corbett III (ur. 27 maja 1905 w Rionero in Vulture w regionie Basilicata we Włoszech[1], zm. 15 lutego 1993 w Auberry w Kalifornii) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii półśredniej.

Jego rodzice wyjechali z nim do Stanów Zjednoczonych, gdy był jeszcze niemowlęciem. Rozpoczął zawodowe uprawianie boksu w 1919, gry miał 14 lat i pracował jako roznosiciel gazet[2]. Przybrał pseudonim "Young Corbett" od mistrza świata wszechwag Jamesa J. Corbetta. Dla odróżnienia od innych bokserów o tym przydomku ("Young Corbett" – George Green, "Young Corbett II" – William Rothwell) Giordano był nazywany "Young Corbett III". Żaden z tych pięściarzy nie był spokrewniony z pozostałymi[3]. Podobno pseudonim nadał mu spiker anonsujący jego pierwszą walki, któremu nie spodobało się "Ralph Giordano"[2].

Początkowo walczył często, np. w 1923 stoczył 19 pojedynków bokserskich, z których przegrał tylko ostatni[4]. W latach 1926-1930 stoczył cztery walki z przyszłym mistrzem świata w wadze półśredniej "Young" Jackiem Thompsonem, z których 3 wygrał i 1 zremisował. 22 lutego 1930 wygrał z byłym (i przyszłym) mistrzem świata w tej wadze Jackie Fieldsem, a w 1932 dwukrotnie pokonał przyszłego mistrza świata wagi średniej Ceferino Garcię.

22 lutego 1933 w San Francisco Corbett pokonał na punkty obrońcę pasa Jackie Fieldsa i został nowym mistrzem świata wagi półśredniej federacji NBA. Przy pierwszej obronie tego tytułu został jednak pokonany 29 maja tego roku w Los Angeles przez Jimmy'ego McLarnina przez techniczny nokaut już w 1. rundzie.

Od następnego roku walczył w wadze średniej. 14 sierpnia 1934 wygrał z byłym mistrzem świata tej kategorii Mickeyem Walkerem, a w 1935 dwukrotnie pokonał Bepa van Klaverena i przegrał z Lou Brouillardem. 12 marca 1937 w San Francisco wygrał przez techniczny nokaut z przyszłym mistrzem świata w wadze półciężkiej Gusem Lesnevichem, a 13 sierpnia tego roku z innym przyszłym mistrzem świata w tej wadze Billym Connem na punkty. Conn zrewanżował mu się 8 września 1937 w Pittsburghu, wygrywając na punkty.

Young Corbett pokonał 22 lutego 1938 w San Francisci Freda Apostolego na punkty. Komisja bokserska stanu Kalifornia uznała go po tej walce za mistrza świata. 18 listopada tego roku w Nowym Jorku przegrał jednak rewanż z Apostolim, tym razem o tytuł mistrza świata NYSAC. Stoczył później jeszcze cztery walki w 1939 i 1940.

Zmarł w domu opieki niedaleko Fresno w 1993.

Został wybrany w 2004 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leonardo Pisani. Il campione sconosciuto. „Basilicata Mezzogiorno”, 2012-03-23 (wł.). [dostęp 2013-01-26]. 
  2. a b Young Corbett III, boxrec.com [dostęp 2013-01-26] (ang.).
  3. James B. Roberts, Alexander G. Skutt: The Boxing Register. International Hall of Fame Official Record Book. Wyd. 4. Ithaca: McBooks Press, Inc., 2006, s. 90. ISBN 978-1-59013-121-3. (ang.)
  4. Young Corbett III (Raffaele Capabianca Giordano), The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2013-01-26] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]