Ysaline Bonaventure

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ysaline Bonaventure
Ilustracja
Państwo  Belgia
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1994
Rocourt
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Noelle Van Lottum
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 10 ITF
Najwyżej w rankingu 109 (22 lipca 2019)
Australian Open 1R (2019)
Roland Garros 3Q (2018)
Wimbledon 1R (2019)
US Open 3Q (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 13 ITF
Najwyżej w rankingu 57 (1 lutego 2016)
Australian Open 2R (2016)
Roland Garros 2R (2015)
Wimbledon 1R (2015, 2018)

Ysaline Bonaventure (ur. 29 sierpnia 1994 w Rocourt) – belgijska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywkach zawodowych zadebiutowała w czerwcu 2009 roku, biorąc udział w kwalifikacjach do turnieju rangi ITF w Rotterdamie. Pierwsze sukcesy odniosła trzy lata później, wygrywając turniej ITF w Meppel i to zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. W sumie na swoim koncie ma wygranych dziesięć turniejów w singlu i trzynaście w deblu rangi ITF.

Dwukrotnie wygrywała turnieje deblowe rangi WTA Tour. Po raz pierwszy w lutym 2015 w Rio de Janeiro, gdzie razem z Rebeccą Peterson wygrały po kreczu pary Irina-Camelia BeguMaría Irigoyen przy stanie 3:0. Kolejny triumf zanotowała w kwietniu tego samego roku w Katowicach w parze z Demi Schuurs, w meczu mistrzowskim pokonując Gioię Barbieri i Karin Knapp 7:5, 4:6, 10–6.

Od 2012 roku jest reprezentantką kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra podwójna 2 (2-0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 21 lutego 2015 Rio de Janeiro Ceglana Szwecja Rebecca Peterson Rumunia Irina-Camelia Begu
Argentyna María Irigoyen
3:0 krecz
Zwyciężczyni 2. 12 kwietnia 2015 Katowice Twarda (hala) Holandia Demi Schuurs Włochy Gioia Barbieri
Włochy Karin Knapp
7:5, 4:6, 10–6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 15/06/2012 Holandia Meppel ITF 10 000 ziemna Niemcy Julia Kimmelmann 6:2, 6:4
2. 29/07/2012 Belgia Maaseik ITF 10 000 ziemna Rosja Natalia Orłowa 6:2, 6:1
3. 11/05/2013 Szwecja Båstad ITF 10 000 ziemna Szwecja Ellen Allgurin 6:1, 6:2
4. 16/06/2013 Holandia Amstelveen ITF 10 000 ziemna Holandia Cindy Burger 6:4, 6:2
5. 29/06/2014 Szwecja Kristinehamn ITF 25 000 ziemna Rosja Marina Mielnikowa 6:3, 6:3
6. 26/07/2015 Niemcy Darmstadt ITF 25 000 ziemna Słowenia Dalila Jakupović 6:3, 7:6(4)
7. 26/09/2015 Meksyk Monterrey ITF 50 000 twarda Paragwaj Montserrat González 6:1, 6:2
8. 21/01/2016 Niemcy Altenkirchen ITF 25 000 dywanowa Holandia Arantxa Rus 6:3, 6:3
9. 30/04/2017 Turcja Antalya ITF 15 000 ziemna Japonia Yuuki Tanaka 6:4, 6:2
7. 05/11/2017 Kanada Toronto ITF 60 000 twarda Szwajcaria Patty Schnyder 7:6(3), 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]