Yuzuru Hanyū

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yuzuru Hanyū
Hanyū ze złotym medalem Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014
Hanyū ze złotym medalem Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014
Reprezentacja  Japonia
Data i miejsce urodzenia 7 grudnia 1994
Sendai
Wzrost 172 cm
Konkurencja Soliści
Trener Brian Orser, Tracy Wilson
Poprzednio:
Nanami Abe, Shoichiro Tsuzuki
Klub ANA Minato Tokyo; Toronto Cricket, Skating and Curling Club
Lokalizacja treningowa Toronto
Sendai
Rekordy życiowe ISU
Nota łączna 263,65
Autumn Classic International 2018
Program krótki 97,74
Autumn Classic International 2018
Program dowolny 165,91
Autumn Classic International 2018
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Soczi 2014 soliści
Złoto
Pjongczang 2018 soliści
Mistrzostwa świata
Złoto
Helsinki 2017 soliści
Złoto
Saitama 2014 soliści
Srebro
Boston 2016 soliści
Srebro
Szanghaj 2015 soliści
Brąz
Nicea 2012 soliści
Mistrzostwa czterech kontynentów
Srebro
Gangneung 2017 soliści
Srebro
Osaka 2013 soliści
Srebro
Tajpej 2011 soliści
Finał Grand Prix
Złoto
Marsylia 2016 soliści
Złoto
Barcelona 2015 soliści
Złoto
Barcelona 2014 soliści
Złoto
Fukuoka 2013 soliści
Srebro
Soczi 2012 soliści
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Haga 2010 soliści
Finał Junior Grand Prix
Złoto
Tokio 2009 soliści

Yuzuru Hanyū (jap. 羽生 結弦 Hanyū Yuzuru, ur. 7 grudnia 1994 w Sendai)japoński łyżwiarz figurowy, startujący w kategorii solistów.

Dwukrotny mistrz olimpijski (2014, 2018) i dwukrotny mistrz świata (2014, 2017)[1][2], czterokrotny zwycięzca finału cyklu Grand Prix (2013–2016). Trzykrotnie wywalczył on srebrny medal na Mistrzostwach Czterech Kontynentów (2011, 2013, 2017) oraz dwukrotnie na mistrzostwach świata (2015, 2016). Hanyū jest również dwukrotnym mistrzem swojego kraju wśród juniorów oraz czterokrotnym wśród seniorów (2012–2015). W sezonie 2009/2010 został mistrzem świata juniorów, natomiast w sezonie 2011/2012 po raz pierwszy stanął na podium mistrzostw świata seniorów, zdobywając wówczas brązowy medal.

W sezonie 2015/2016 ustanowił trzy nowe rekordy świata. Zdobył największą liczbę punktów w programie krótkim (110,95), dowolnym (219,48) oraz punktacji łącznej (330,43)[3]. Tym samym stał się pierwszym w historii łyżwiarzem figurowym, który przekroczył barierę 100 punktów za program krótki, 200 – za program dowolny oraz 300 w łącznej punktacji. Yuzuru Hanyū jest również pierwszym mistrzem olimpijskim w kategorii solistów z kraju azjatyckiego oraz najmłodszym zwycięzcą zimowych igrzysk olimpijskich od 1948 roku. W sezonie 2016/2017 po raz jedenasty ustanowił nowy rekord świata, uzyskując na Mistrzostwach Świata 2017 223,20 punktów za program dowolny. Doprowadziło go to do drugiego w jego karierze zwycięstwa w tych prestiżowych zawodach[4] i tym samym stał się pierwszym Japończykiem, który dwukrotnie zdobył mistrzostwo świata w łyżwiarstwie figurowym. W tym też sezonie jako pierwszy łyżwiarz figurowy wykonał w zawodach poczwórnego rittbergera[5] oraz kombinację poczwórnego salchowa i potrójnego toeloopa. Hanyū jest również pierwszym w historii łyżwiarzem figurowym, który wykonał trzy poczwórne skoki w drugiej połowie programu dowolnego. W sezonie 2017/2018 podczas challengera Autumn Classic International Hanyū po raz dwunasty w swojej karierze ustanowił nowy rekord świata, uzyskując za program krótki 112,72 pkt. Hanyū zdobywając złoty medal podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018 w Pjongczangu obronił tytuł mistrza olimpijskiego w łyżwiarstwie figurowym i stał się pierwszym łyżwiarzem od czasów Richarda Buttona w 1952 roku, który tego dokonał[6].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Yuzuru rozpoczął swoją przygodę z łyżwiarstwem figurowym w wieku czterech lat[7]. W sezonie 2004/2005 po raz pierwszy rywalizował w kraju jako początkujący łyżwiarz. W tym też sezonie wygrał mistrzostwa Japonii w kategorii Junior Młodszy B (najniższej z dwóch kategorii na poziomie początkującym)[8]. W sezonie 2006/2007 Hanyū rywalizował w mistrzostwach Japonii w kategorii Junior Młodszy A, gdzie zdobył brązowy medal. Został on również zaproszony do udziału w mistrzostwach Japonii juniorów, gdzie zajął 7. miejsce. W następnym sezonie wygrał je w kategorii Junior Młodszy A oraz wywalczył brązowy medal w mistrzostwach Japonii juniorów[9]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2008/2009 Hanyū przeszedł do grona juniorów i zadebiutował w Grand Prix Juniorów. W swoich pieszych zawodach serii Grand Prix we włoskim Merano zajął 5. miejsce[10]. Po swoim juniorskim debiucie w cyklu Grand Prix, Yuzuru wywalczył złoty medal na mistrzostwach Japonii juniorów. Występ ten zagwarantował mu udział w mistrzostwach świata juniorów w 2009, jak również zaproszenie do udziału w mistrzostwach Japonii w kategorii seniorów, gdzie zajął 8. miejsce[11]. Mistrzostwa świata juniorów w 2009 Hanyū ukończył na 12. pozycji.

W sezonie 2009/2010 Hanyū zwyciężył we wszystkich zawodach w kategorii juniorów, w których brał udział[12]. Tym samym wygrał on zawody cyklu Grand Prix w Chorwacji i Polsce oraz finał tego cyklu. W tym też sezonie Yuzuru wywalczył tytuły mistrza Japonii[13] i świata wśród juniorów[9]. Dobre rezultaty zagwarantowały mu również udział w mistrzostwach Japonii w kategorii seniorów, gdzie zajął 6. miejsce[10].

Sezon 2010/2011: debiut seniorski[edytuj | edytuj kod]

Yuzuru swój pierwszy sezon w kategorii seniorów rozpoczął od zajęcia 4. miejsca na NHK Trophy. Na tych zawodach udał mu się również jego pierwszy poczwórny toeloop w zawodach ISU. W następnych zawodach z cyklu Grand Prix – Puchar Rosji, Hanyū uplasował się na 7. miejscu[14]. Hanyū ukończył mistrzostwa Japonii na 4. miejscu, ale pomimo tego został wybrany, by reprezentować swój kraj na mistrzostwach czterech kontynentów, gdzie wywalczył srebrny medal[14], ustanawiając przy tym nowy rekord życiowy.

Sezon 2011/2012[edytuj | edytuj kod]

Hanyu podczas wykonywania piruetu biellmann - Puchar Chin w 2011 roku.

Sezon 2011/2012 Hanyū rozpoczął od wygranej w Nebelhorn Trophy z łącznym wynikiem 226,26 punktów[15]. Następnymi zawodami były dla niego zawody z serii Grand Prix - Puchar Chin, w których zajął 4. miejsce. Wygrana w kolejnych zawodach – Pucharze Rosji, dała mu debiut w Finale tego prestiżowego cyklu, w którym ostatecznie zajął 4 lokatę.

W 2011 roku Hanyū po raz pierwszy wywalczył medal mistrzostw Japonii, zajmując 3. miejsce z łącznym wynikiem 241,91 punktów[15]. Występ ten zagwarantował mu udział w Mistrzostwach Świata w Łyżwiarstwie Figurowym 2012. W swoim debiutanckim występie na tych zawodach Hanyū był 7. po programie krótkim, ponad 12 punktów poniżej pierwszego Patricka Chana. Prawie bezbłędny program dowolny pozwolił mu na zajęcie 3. miejsca z łącznym wynikiem 251,06 punktów[16].

W kwietniu 2012 roku Hanyū ogłosił, że zmienia swoją dotychczasową trenerkę, Nanami Abe, na mistrza świata z 1987 roku Briana Orsera[17].

Sezon 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

Nowy sezon Hanyū rozpoczął zwycięstwem w Finlandia Trophy, gdzie w swoim programie dowolnym zaprezentował dwa poczwórne skoki, w tym po raz pierwszy w zawodach ISU poczwórnego salchowa[18][19].

W pierwszych zawodach z cyklu Grand PrixSkate America, Hanyū zdobył srebrny medal, bijąc przy tym dotychczasowy rekord świata za program krótki o ponad jeden punkt[20][21]. W kolejnych zawodach - NHK Trophy, Hanyu po raz kolejny pobił rekord świata za program krótki, uzyskując 95,32 punkty[21]. Dało mu to wygraną w tych zawodach oraz kwalifikację do finału cyklu Grand Prix w Sochi, który był konkursem testowym przed igrzyskami olimpijskimi[22]. Podczas finałów Grand Prix w grudniu 2012 roku zajął 2. miejsce, tracąc niespełna 5 punktów do pierwszego Daisuke Takahashiego[23].

Kolejnymi zawodami były dla niego mistrzostwa kraju, na których po raz pierwszy wywalczył tytuł mistrza Japonii, wyprzedzając o 5 punktów drugiego Daisuke Takahashiego oraz o ponad 40, trzeciego Takahito Murę[24].

Podczas Mistrzostw Czterech Kontynentów w Osace Hanyū był pierwszy po programie krótkim oraz trzeci po programie dowolnym, co ostatecznie dało mu drugie miejsce za Kevinem Reynoldsem[25].

Ostatnimi zawodami w przedolimpijskim sezonie były dla Hanyū Mistrzostwa Świata w Łyżwiarstwie Figurowym 2013, na których zajął 4. miejsce[26].

Sezon 2013/2014: mistrzostwo olimpijskie i świata[edytuj | edytuj kod]

Hanyu (w środku) na podium Igrzysk Olimpijskich w Soczi

Sezon olimpijski Hanyū rozpoczął od wygranej w Finlandia Trophy, zajmując pierwsze miejsce w obu segmentach[27]. Następnymi zawodami były dla niego zawody z serii Grand Prix - Skate Canada International, na których zajął drugie miejsce, przegrywając jedynie z Patrickiem Chanem[28]. Srebrny medal zdobyty na kolejnych zawodach - Trophée Eric Bompard[29], dał mu trzecią w karierze kwalifikację do Finału cyklu Grand Prix.

Podczas finałów Grand Prix w Fukuoce, Hanyū po raz kolejny pobił rekord świata za program krótki, uzyskując 99,84 pkt[30]. Pomimo upadku przy wykonywaniu poczwórnego salchowa, za program dowolny uzyskał 193,41 pkt., poprawiając przy tym swój dotychczasowy rekord życiowy. Ostatecznie pozwoliło mu to na wygraną w tych zawodach z łącznym wynikiem 293,25 pkt[31].

Na grudniowych mistrzostwach Japonii, które były ostatnim sprawdzianem przed Igrzyskami Olimpijskimi w Soczi 2014, Hanyū po raz drugi w karierze wywalczył tytuł mistrza swojego kraju, wygrywając oba segmenty oraz wyprzedzając drugiego Tatsuki Machidę o ponad 20 punktów. Zwycięstwo w tych zawodach zagwarantowało mu również start na igrzyskach olimpijskich oraz mistrzostwach świata[32].

Igrzyska Olimpijskie w Soczi rozpoczął zawodami drużynowymi, podczas których – wraz z zespołem pozostałych japońskich łyżwiarzy zajął 5. miejsce[33]. Hanyū wziął udział jedynie w programie krótkim solistów, wygrywając ten segment. Zwycięstwo w tej konkurencji dało drużynie Japonii 10 punktów w łącznej klasyfikacji[34].

Indywidualna rywalizacja solistów rozpoczęła się 13 lutego od programu krótkiego. Hanyū po raz kolejny w swojej karierze pobił rekord świata, zdobywając 101,45 pkt. Jednocześnie stał się on pierwszym łyżwiarzem figurowym w historii, który przekroczył barierę 100 punktów za program krótki[30]. Następnego dnia pomimo dwóch upadków Hanyū zdobył najwyższą notę za program dowolny[35]. Tym samym został on pierwszym mistrzem olimpijskim w łyżwiarstwie figurowym w kategorii solistów, pochodzącym z kraju azjatyckiego oraz najmłodszym mistrzem olimpijskim od czasów Richarda Buttona, który swój tytuł zdobył w 1948 roku mając jedynie 18 lat[36]. Hanyū był również jedynym Japończykiem, który z Igrzysk Olimpijskich w Soczi przywiózł złoty medal.

Sezon olimpijski zakończył wygraną na mistrzostwach świata w Saitamie. Po programie krótkim zajmował trzecią lokatę tracąc prawie 7 punktów do pierwszego Machidy. Jednakże za program dowolny uzyskał 191,35 pkt., co ostatecznie pozwoliło mu na wygraną z Machidą o niespełna 0,33 pkt[37]. Tym samym stał się on pierwszym łyżwiarzem figurowym od czasów Aleksieja Jagudina (w 2002 roku), który w jednym sezonie wygrał Finał Grand Prix oraz zdobył mistrzostwo olimpijskie i świata[38]

Sezon 2014/2015[edytuj | edytuj kod]

Z powodu kontuzji pleców Hanyū musiał zrezygnować z udziału w Finlandia Trophy[39]. Następnymi zawodami były dla niego zawody z cyklu Grand PrixPuchar Chin. Po programie krótkim Hanyū zajmował drugie miejsce, tracąc 3 punkty do pierwszego Kowtuna[40]. Następnego dnia podczas rozgrzewki przed programem dowolnym Hanyū zderzył się z zawodnikiem z Chin, Yan Hanem. Obaj byli wyraźnie kontuzjowani, ale postanowili przystąpić do zawodów. Podczas swojego programu dowolnego Hanyū upadł pięciokrotnie, pomimo tego ostatecznie zajął 2. miejsce, tracąc niespełna 6 punktów do pierwszego Maksima Kowtuna[41][42]. Po zawodach założono mu szwy na czole i brodzie. Na dalsze leczenie udał się do Japonii, gdzie okazało się, że poza stłuczeniami na czole i brodzie, Hanyū skręcił sobie prawą kostkę oraz naciągnął mięśnie przepony i lewego uda[43].

Kilka dni przed NHK Trophy Hanyū ogłosił, że weźmie udział w zawodach, mimo że nie wrócił do formy sprzed kontuzji[44]. Podczas zawodów w Osace, Hanyū był piąty po programie krótkim oraz trzeci po programie dowalonym, co ostatecznie dało mu czwarte miejsce z 229,80 punktami. Wynik ten zagwarantował mu udział w finale cyklu Grand Prix o niespełna 0,15pkt[45].

Podczas finału cyklu Grand Prix Hanyu okazał się nie do pobicia przez innych zawodników, wygrywając całe zawody z ponad 34 punktową przewagą nad drugim Fernandezem[46]. Podczas tych zawodów Hanyū poprawił również swój dotychczasowy rekord życiowy za program dowolny, uzyskując 194,08 pkt.

W grudniu Hanyū po raz trzeci z rzędu zdobył tytuł mistrza Japonii[47]. Jednakże ze względu na silne bóle brzucha musiał zrezygnować z udziału w gali odbywającej się po zawodach. Po konsultacjach z lekarzem zdiagnozowano u niego problemy związane z pęcherzem moczowym wymagające operacji. Hanyū był hospitalizowany przez dwa tygodnie, natomiast treningi wznowił po miesiącu rekonwalescencji[48]. W połowie lutego Hanyū po raz kolejny został zmuszony do wstrzymania treningów na lodzie, gdyż skręcił prawą kostkę. Do wznowienia treningów doszło w marcu tuż przed mistrzostwami świata. Podczas Mistrzostw Świata w Łyżwiarstwie Figurowym 2015 Hanyū zajął drugie miejsce, tracąc niespełna 3 punkty do pierwszego Fernandeza[49].

Hanyū zakończył sezon występem na World Team Trophy, gdzie wraz z zespołem pozostałych japońskich łyżwiarzy zdobył brązowy medal, za drużynami Stanów Zjednoczonych i Rosji. Hanyū był jedynym łyżwiarzem biorącym udział w zawodach, który wygrał w obu segmentach zawodów[50].

Sezon 2015/2016: sezon rekordów[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2015/2016 podczas wyboru muzyki do swojego programu dowolnego Hanyū zdecydował się sięgnąć do japońskich korzeni. W swoim programie długim postanowił wykorzystać muzykę z soundtracku do filmu „Onmyōji” i wcielić się w rolę Abe no Seimei, japońskiego filozofa przyrody i astrologa z końca okresu Heian[51].

Hanyū rozpoczął sezon od wygranej na Autumn Classic International. Za program krótki do Ballady g-moll Fryderyka Chopina Yuzuru uzyskał 93,14 pkt, za program dowolny – 184,05 pkt, co łącznie dało mu 277,19 pkt. Hanyū wygrał całe zawody z ponad 36 punktową przewagą nad drugim Nam Nguyenem[52].

Kolejnymi zawodami były dla niego zawody z cyklu Grand PrixSkate Canada International. Po programie krótkim Hanyu zajmował dopiero szóstą lokatę po tym jak jeden z jego skoków został unieważniony ze względu na zbyt małą liczbę rotacji – Hanyū zamiast poczwórnego toeloopa wykonał jedynie podwójnego. W swoim programie skróconym Yuzuru złamał również zasadę Zayaka wykonując zamiast planowanej kombinacji potrójnego lutza – potrójnego toeloopa, kombinację potrójnego lutza i podwójnego toeloopa[53][54]. Za program dowolny Hanyū uzyskał 186,29 pkt, co ostatecznie pozwoliło mu zakończyć całe zawody na drugim miejscu[54].

Podczas NHK Trophy, Hanyū okazał się nie do pobicia przez innych zawodników. W swoim programie krótkim idealnie wykonał poczwórnego Salchowa oraz potrójnego Axla, jak również kombinację poczwórnego toeloopa i potrójnego toeloopa[55]. Jego perfekcyjne wykonany program krótki zdobył rekordową liczbę punktów i tym samym Hanyu po raz kolejny w swojej karierze pobił swój własny rekord świata za program krótki, uzyskując 106,33 pkt. Następny dzień zmagań był dla niego równie udany – za bezbłędnie wykonany program dowolny Hanyu uzyskał 216,07 pkt ustanawiając przy tym nowy rekord świata. Tym samym w ciągu dwóch dni ustanowił on trzy nowe rekordy świata. Zdobył największą liczbę punktów w programie krótkim (106,33), dowolnym (216,07) oraz punktacji łącznej (322,40)[56]. Wynik ten zagwarantował mu kwalifikację do finału cyklu Grand Prix.

Niespełna dwa tygodnie później, podczas grudniowego finału cyklu Grand Prix w Barcelonie, Hanyū po raz kolejny okazał się bezkonkurencyjny i nie tylko poprawił wszystkie z ustanowionych podczas NHK Trophy rekordy (za program krótki uzyskał 110,95 pkt, za dowolny – 219,48 pkt, łącznie 330,43 pkt)[57], ale również wygrywając z ponad 37 punktową przewagą poprawił ustanawiany w 2004 roku rekord Jewgienija Pluszczenko na wygraną z najwyższą przewagą punktową podczas zawodów cyklu Grand Prix[58]. Tym samym Hanyū wygrał swój trzeci z rzędu finał cyklu Grand Prix i stał się pierwszym w historii łyżwiarzem figurowym, który tego dokonał. Pod koniec grudnia 2015 roku, Yuzuru po raz czwarty z rzędu wywalczył tytuł mistrza Japonii z łączną notą 286,36 pkt[59].

Podczas Mistrzostw Świata w Łyżwiarstwie Figurowym 2016, Hanyū po bezbłędnie wykonanym programie krótkim zajmował pierwsze miejsce z ponad 12 punktową przewagą nad drugim Fernandezem. Jednakże podczas wykonywania programu dowolnego Hanyū podparł się ręką podczas wykonywania poczwórnego salchowa, upadł po wykonaniu drugiego poczwórnego salchowa (przez co uzyskał redukcję za brak kombinacji), miał znaczne problemy po wykonaniu potrójnego axla, podparł się po potrójnym lutzu oraz zamiast planowanego potrójnego salchowa wykonał jedynie podwójnego. Wszystkie te błędy spowodowały, iż Hanyū stracił prowadzenie na rzecz Fernandeza i po raz drugi z rzędu zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata[60][61].

26 kwietnia 2016 roku Japońska Federacja Łyżwiarska ogłosiła, że z powodu uszkodzenia stawu Lisfranca Hanyū musi na dwa miesiące zawiesić treningi. Od początku tego sezonu zmagał się z bólem w lewej stopie, który nasilił w styczniu 2016 roku i był przyczyną zmian w choreografii podczas mistrzostw świata[62].

Sezon 2016/2017: drugie mistrzostwo świata[edytuj | edytuj kod]

Yuzuru rozpoczął sezon zwycięstwem w challengerze Autumn Classic International. Podczas programu krótkiego do utworu Prince'a „Let's Go Crazy” Hanyū jako pierwszy łyżwiarz figurowy w historii wykonał poczwórnego rittbergera. Ostatecznie za program krótki uzyskał 88,30 pkt po tym jak nie był w stanie zakończyć kombinacji poczwórnego salchowa –- potrójnego toeloopa[63]. Za program dowolny do kombinacji utworów Joe Hisaishi „Asian Dream Song” i „View of Silence” Hanyū uzyskał 172,27 pkt, łącznie 260,57 pkt, co dało mu wygraną z ponad 30 punktową przewagą nad drugim Miszą Ge[64].

Następnymi zawodami były dla niego zawody z serii Grand PrixSkate Canada International. Po programie krótkim Hanyū zajmował 4. miejsce po tym jak podparł się kolanem po wykonaniu poczwórnego rittbergera, zachwiał się po drugim skoku, co prawie skutkowało podparciem ręką oraz nie wykonał kombinacji[65]. Za program dowolny Hanyū uzyskał 183,41 pkt, co pozwoliło mu zakończyć całe zawody na drugim miejscu, tracąc niespełna 3 punkty do pierwszego Patricka Chana[66].

Podczas NHK Trophy, Hanyū pomimo niepewnego lądowania po poczwórnym rittbergerze za program krótki uzyskał 103,89 pkt, co dało mu prawie 16 punktową przewagę nad drugim Nathanem Chenem. Dzięki perfekcyjnie wykonanym trzem z czterech poczwórnych skoków, Hanyū po programie dowolnym powiększył swoją przewagę do ponad 30 punktów i po raz kolejny w swojej karierze przekroczył barierę trzystu punktów, uzyskując łącznie 301,47 pkt[67][68]. Zwycięstwo w tych zawodach zagwarantowało mu udział w finale cyklu Grand Prix w Marsylii.

Grudniowy finał cyklu Grand Prix, Hanyū rozpoczął od prawie bezbłędnego programu krótkiego, który dał mu ponad 6 punktową przewagę nad drugim Patrickiem Chanem. Dwa dni później podczas programu dowolnego Hanyū rozpoczął od perfekcyjnego poczwórnego rittbergera oraz poczwórnego salchowa, następnie upadł po kolejnym poczwórnym salchowie, miał niepewne lądowanie po poczwórnym toeloopie oraz zamiast planowanego potrójnego lutza wykonał jedynie pojedynczego. Po programie dowolnym Hanyū był trzeci, jednakże wcześniejsza przewaga pozwoliła mu na wygraną w całych zawodach. Tym samym stał się pierwszym łyżwiarzem figurowym w historii, który cztery razy z rzędu wygrał finał cyklu Grand Prix[69].

Kolejnymi planowanymi zawodami były dla Hanyū mistrzostwa Japonii, z których musiał zrezygnować z powodu grypy. Pomimo tego został wybrany, by reprezentować swój kraj podczas Mistrzostw Czterech Kontynentów 2017 oraz Mistrzostw Świata 2017.

W lutym 2017 roku Hanyū wystartował w Mistrzostwach Czterech Kontynentów w południowokoreańskim Gangneung. Zawody te były sprawdzianem przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2018 w Korei Południowej. Po programie krótkim Hanyū zajmował 3. miejsce po tym jak zamiast kombinacji poczwórnego salchowa – potrójnego toeloopa wykonał kombinację podwójnego salchowa – potrójnego toeloopa[70]. W swoim programie dowolnym do kombinacji utworów Joe Hisaishi „Asian Dream Song” i „View of Silence” Hanyū po raz kolejny w tym sezonie miał problemy z kombinacją poczwórnego salchowa – potrójnego toeloopa (Hanyū wykonał jedynie podwójnego salchowa i nie był w stanie zakończyć kombinacji). Aby nadrobić stracone punkty Hanyū zamiast planowej kombinacji potrójnego axla i podwójnego toeloopa wykonał kombinację potrójnego axla – podwójnego toeloopa, następnie w miejsce kombinacji potrójnego axla – potrójnego salchowa, wykonał kombinację poczwórnego i podwójnego toeloopa. Hanyū zmienił również swój ostatni skok na potrójnego axla. Dzięki temu po raz kolejny w swojej karierze przekroczył barierę dwustu punktów za program dowolny, uzyskując 206,67 pkt. Wynik ten ostatecznie pozwolił mu na zajęcie 2. miejsca z łączną notą 303,71pkt[71].

Podczas Mistrzostw Świata 2017 Hanyū po programie krótkim zajmował dopiero piątą pozycję i tracił ponad 10 punktów do pierwszego Javiera Fernandeza. Jednakże za bezbłędnie wykonany program dowolny uzyskał 223,20 pkt i wygrał całe zawody z nieco ponad dwupunktową przewagą nad drugim Shōmą Uno. Podczas tych zawodów Hanyū po raz kolejny w swojej karierze pobił swój własny rekord świata za program dowolny[72]. Jednocześnie dzięki wygranej w tych zawodach Hanyū stał się pierwszym w historii Japończykiem, który dwukrotnie zdobył tytuł mistrza świata w łyżwiarstwie figurowym.

Hanyū zakończył sezon występem na World Team Trophy, gdzie wraz z zespołem pozostałych japońskich łyżwiarzy zdobyli złoty medal. Po programie krótkim zajmował dopiero siódmą pozycję po tym jak zamiast planowanego poczwórnego rittbergera wykonał jedynie pojedynczego oraz nie był w stanie zakończyć kombinacji. W swoim programie dowolnym jako pierwszy łyżwiarz figurowy w historii wykonał trzy poczwórne skoki w drugiej połowie programu, co ostatecznie pozwoliło mu na wygraną w tej części zawodów z wynikiem 200,49 pkt[73].

Sezon 2017/2018: drugie mistrzostwo olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Hanyū podczas pokazów mistrzów na zakończenie igrzysk olimpijskich.

Podczas pierwszych zawodów w sezonie olimpijskim - Autumn Classic International, Hanyū za bezbłędnie wykonany program krótki do Ballady g-moll Fryderyka Chopina, uzyskał 112,72 pkt. i tym samym po raz kolejny w swojej karierze pobił swój własny rekord świata za program krótki. Perfekcyjnie wykonał poczwórnego salchowa (ze względu na ból w prawym kolanie wykonał go w miejsce planowanego poczwórnego rittbergera), potrójnego axla oraz kombinację poczwórnego i potrójnego toeloopa. Za program dowolny do muzyki z soundtracku do filmu „Onmyōji”, uzyskał niespełna 155,52 pkt po tym jak upadł po potrójnym axlu, poczwórnego toeloopa wylądował na dwóch nogach oraz miał znaczne problemy z wykonaniem kilku pozostałych skoków. Ostatecznie stracił prowadzenie na rzecz Javiera Fernandeza i zakończył całe zawody na drugim miejscu z łączną notą 268,24 pkt[74].

Następnymi zawodami były dla niego zawody z serii Grand PrixPuchar Rosji. Po programie krótkim Hanyū zajmował 2. miejsce po tym jak niepewnie wylądował poczwórnego rittbergera oraz jego kombinacja poczwórnego i potrójnego toeloopa zakończyła się upadkiem. Za program krótki uzyskał 94,85 pkt i tracił prawie 6 punktów do pierwszego Nathana Chena[75]. Następnego dnia podczas programu dowolnego Hanyū po raz pierwszy na międzynarodowych zawodach pod patronatem ISU wykonał poczwórnego lutza, następnie w miejsce planowanego poczwórnego rittbergera wykonał jedynie potrójnego. Miał również problemy po wylądowaniu poczwórnego salchowa i poczwórnego toeloopa (wykonał jedynie podwójnego toeloopa), co uniemożliwiło mu zakończenie planowanych kombinacji poczwórnego salchowa – potrójnego toeloopa oraz poczwórnego toeloopa – potrójnego salchowa. By nadrobić stracone punkty w miejsce planowanego poczwórnego toeloopa wykonał kombinację poczwórnego i potrójnego toeloopa. Wygrał tę cześć zawodów z wynikiem 195,92 pkt. Ostatecznie zakończył całe zawody na drugim miejscu tracąc nieco ponad 3 punkty do pierwszego Nathana Chena[76][77].

Kolejnymi zawodami miały być dla Hanyū zawody z cyklu Grand Prix - NHK Trophy. Jednakże podczas treningu poprzedzającego czwarte zmagania najlepszych łyżwiarzy w cyklu Grand Prix, Hanyū upadł podczas próby wykonania poczwórnego lutza. Kontuzja prawego kolana i kostki spowodowana upadkiem okazała się na tyle poważna, że zmusiła go do wycofania się z zawodów w wyniku czego po raz pierwszy od sześciu sezonów nie weźmie on udziału w finale cyklu Grand Prix[78]. 18 grudnia 2017 roku Japońska Federacja Łyżwiarska potwierdziła, iż kontuzja, jakiej Hanyū nabawił się tuż przed NHK Trophy okazała się znacznie poważniejsza niż początkowo uważano. Z tego też powodu Hanyu zdecydował się zrezygnować z udziału w mistrzostwach Japonii, by skupić się na powrocie do pełni sprawności przed zbliżającymi się igrzyskami olimpijskimi[79]. 24 grudnia 2017 roku ogłoszono, że Hanyū został wybrany, aby reprezentować swój kraj podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018 oraz Mistrzostwa Świata 2018[80].

Podczas igrzysk olimpijskich rozgrywanych w południowokoreańskim Pjongczang, Hanyū za perfekcyjnie wykonany program krótki uzyskał 111,68 punktów i miał ponad czteropunktową przewagę nad drugim Javierem Fernandezem oraz ponad siedmiopunktową nad trzecim Shōmą Uno. Następnego dnia pomimo niepewnego lądowania po potrójnym lutzu i nieudanej trójkombinacji poczwórnego toeloopa z pojedynczym loopem oraz potrójnym salchowem, za program dowolny uzyskał 206,17 punktów co łącznie dało 317,85 punktów i pozwoliło mu obronić tytuł mistrza olimpijskiego z Soczi. Tym samym Hanyū stał się pierwszym łyżwiarzem od czasów Richarda Buttona w 1952 roku, który tego dokonał[6]. Po zawodach ujawniono, że kontuzja, która zmusiła go do trzymiesięcznej przerwy, jest znacznie poważniejsza niż uważano. Podczas konferencji prasowej Hanyu przyznał się, że gdyby nie silne leki przeciwbólowe niebyły w stanie trenować skoków. Hanyu zadeklarował również, że na razie nie myśli o zakończeniu kariery jednakże w obecnej sytuacji priorytetem jest wyleczenie kontuzji[81]. 7 marca 2018 roku Japońska Federacja Łyżwiarska ogłosiła, że Hanyu zdecydował się wycofać z Mistrzostw Świata w Łyżwiarstwie Figurowym, aby w pełni wyleczyć uraz więzadła w prawej kostce[82].

W Kwietniu 2018 roku Hanyū zorganizował swoją pierwszą autorską rewię zatytułowaną "Continues with Wings", na którą zaprosił łyżwiarzy mających ogromny wpływ na jego karierę. Pośród zaproszonych znaleźli się między innymi Jewgienij Pluszczenko, Johnny Weir, Shae-Lynn Bourne, Jeffrey Buttle czy Takahito Mura. Hanyū pomimo trwającej rehabilitacji wykonał kilka ze swoich programów[83].

2 lipca 2018 roku Hanyū otrzymał z rąk Premiera Japonii honorową nagrodę przyznawaną za niezwykłej wagi osiągnięcia w dziedzinie sportu i rozrywki. Otrzymując tę prestiżową nagrodę Hanyū stał się jej najmłodszym laureatem oraz pierwszym łyżwiarzem, który ją otrzymał[84].

Sezon 2018/2019[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2018/2019 Hanyū zdecydował się wykorzystać muzykę z programów swoich idoli. Program krótki do utworu Raúl di Blasio zatytułowanego "Otoñal" będzie hołdem dla Johnnego Weira, który w sezonie 2004/2005 wykorzystał to dzieło w programie dowolnym. Natomiast swoim programem dowolnym do kombinacji utworów Edvina Martona "Art on Ice" i "Magic Stradivarius" Hanyū składa hołd Jewgienijowi Pluszczence i jego programowi dowolnemu z sezonu 2003/2004. Hanyū wybierając te utwory sięgnął do swoich łyżwiarskich korzeni[85].

Hanyū rozpoczął sezon udziałem w Autumn Classic International 2018. Za swój program krótki otrzymał 97,74 punkty po tym, jak jeden z kombinacji piruetów nie została zaliczona ze względów technicznych. Program dowolny Hanyū rozpoczął od poczwórnego rittbergera oraz perfekcyjnie wykonanego poczwórnego toeloopa, następnie upadł po poczwórnym salchowie, zamiast poczwórnego toeloopa wykonał jedynie podwójnego oraz miał niepewne lądowanie po potrójnym axlu. Po programie dowolnym Hanyū zajmował drugie miejsce, jednakże wcześniejsza przewaga pozwoliła mu na wygraną w całych zawodach z łączną notą 263,65 punktów[86].

Programy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Program krótki (SP) Program dowolny (FS) Gala pokazowa
2018–19
[87]
2017–18
[88]
  • Notte stellata (The Swan) – Il Volo, oryg. Tony Renis, Camille Saint-Saëns
    choreografia: David Wilson
2016–17
[89]
  • Notte stellata (The Swan) – Il Volo, oryg. Tony Renis, Camille Saint-Saëns
    choreografia: David Wilson
2015–16
[90][51]
  • Requiem of Heaven and Earth – Yasunobu Matsuo
    choreografia: Kenji Miyamoto
2014–15
[91]

  • The Final Time Traveler – Sarah Alainn
    choreografia: Kenji Miyamoto

  • Hana wa Saku – Fumiya Sashida
    choreografia: Nanami Abe
2013–14
[92]


  • Hana Ni Nare – Fumiya Sashida
    choreografia: Kenji Miyamoto

  • Story – AI
    choreografia: Kenji Miyamoto


2012–13
  • Hana Ni Nare – Fumiya Sashida
    choreografia: Kenji Miyamoto

2011–12
2010–11
2009–10
2008–09
  • Bolero (z musicalu Moulin Rouge!) – Steve Sharples
    choreografia: Nanami Abe
2007–08
  • Sing, Sing, Sing – Louis Prima
    choreografia: Nanami Abe
  • Sing, Sing, Sing – Louis Prima
    choreografia: Nanami Abe
2006–07
2005–06
2004–05

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawody 06–07 07–08 08–09 09–10 10–11 11–12 12–13 13–14 14–15 15–16 16–17 17–18 18–19
Międzynarodowe[93]
Igrzyska olimpijskie 1 1
Mistrzostwa świata 3 4 1 2 2 1 WD
Mistrzostwa czterech kontynentów 2 2 2
GP Finał Grand Prix 4 2 1 1 1 1
GP Cup of China 4 2
GP NHK Trophy 4 1 4 1 1 WD
GP Rostelecom Cup 7 1 2 TBD
GP Skate America 2
GP Skate Canada International 2 2 2
GP Trophée Eric Bompard 2
GP Grand Prix Helsinki TBD
CS Autumn Classic International 1 2 1
Finlandia Trophy 1 1
Nebelhorn Trophy 1
Autumn Classic International 1
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe[93]
Mistrzostwa świata juniorów 12 1
JGP Finał 1
JGP w Chorwacji 1
JGP w Polsce 1
JGP we Włoszech 5
Krajowe[93]
Mistrzostwa Japonii 8 6 4 3 1 1 1 1 WD WD
Mistrzostwa Japonii juniorów 7 3 1 1
Zawody zespołowe[93]
Igrzyska olimpijskie 5 T
1 P
World Team Trophy 3 T
1 P
1 T
3 P

Rekordy świata[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem 2018/2019

Data Punkty Zawody Uwagi
Rekordy w nocie łącznej[94]
12 grudnia 2015 330,43 Finał Grand Prix 2015 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
28 listopada 2015 322,40 NHK Trophy 2015 Pierwszy łyżwiarz, który przekroczył 300 pkt w nocie łącznej.
Rekordy w programie krótkim[95]
22 września 2017 112,72 Autumn Classic International 2017 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
10 grudnia 2015 110,95 Finał Grand Prix 2015 Hanyu jako pierwszy i jedyny łyżwiarz figurowy przekroczył barierę 110 punktów.
27 listopada 2015 106,33 NHK Trophy 2015
13 lutego 2014 101,45 Igrzyska Olimpijskie 2014 Hanyu jako pierwszy łyżwiarz figurowy przekroczył barierę 100 punktów.
5 grudnia 2013 99,84 Finał Grand Prix 2013
23 listopada 2012 95,32 NHK Trophy 2012
19 października 2012 95,07 Skate America 2012
Rekordy w programie dowolnym[96]
1 kwietnia 2017 223,20 Mistrzostwa Świata 2017 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
2 grudnia 2015 219,48 Finał Grand Prix 2015
28 listopada 2015 216,07 NHK Trophy 2015 Pierwszy łyżwiarz, który przekroczył barierę 200 pkt w programie krótkim.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Historyczne rekordy życiowe przed sezonem 2018/2019[97]
Segment Data Punkty Zawody Uwagi
TSS 12 grudnia 2015 330,43 Finał Grand Prix 2015 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
SP 22 września 2017 112,72 Autumn Classic International 2017 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
SP TES 22 września 2017 64,17 Autumn Classic International 2017
SP PCS 10 grudnia 2015 49,14 Finał Grand Prix 2015
FS 1 kwietnia 2017 223,20 Mistrzostwa Świata 2017 Historyczny rekord świata przed sezonem 2018/2019
FS TES 1 kwietnia 2017 126,12 Mistrzostwa Świata 2017
FS PCS 12 grudnia 2015 98,56 Finał Grand Prix 2015

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. MŚ łyżwiarzy figurowych: triumf Yuzuru Hanyū, eurosport, dostęp 2014-03-28.
  2. MŚ w łyżwiarstwie figurowym: Japończyk Yuzuru Hanyu najlepszy wśród solistów, „Onet Sport”, 1 kwietnia 2017 [dostęp 2017-04-17] (pol.).
  3. Yuzuru Hanyu: GPF: Three-Peat!, sportymags, dostęp 2016-02-10.
  4. MŚ w łyżwiarstwie figurowym: Japończyk Yuzuru Hanyu najlepszy wśród solistów, eurosport, dostęp 2017-04-01.
  5. Japan's Yuzuru Hanyu lands 1st-ever quad loop in competition, dostęp 2017-04-21.
  6. a b Pjongczang 2018. Drugie z rzędu złoto Yuzuru Hanyu wśród solistów (pol.). eurosport.interia.pl. [dostęp 2018-02-17].
  7. Yuzuru Hanyu: Shooting for the top, „Golden Skate” [dostęp 2017-07-23] (ang.).
  8. Guidelines for International Novice Competitions, ISU [dostęp 2017-07-23] (ang.).
  9. a b Ioana Visan, Absolute Skating, www.absoluteskating.com [dostęp 2017-07-23].
  10. a b Competition Results Yuzuru HANYU [dostęp 2017-07-23] (ang.).
  11. Japan Figure Skating Championships 2008 [dostęp 2017-07-23] (ang.).
  12. Competition Results Yuzuru HANYU [dostęp 2017-07-23] (ang.).
  13. Japan Junior Figure Skating Championships 2009 [dostęp 2017-07-23] (ang.).
  14. a b Competition Results Yuzuru HANYU [dostęp 2017-08-12] (ang.).
  15. a b Competition Results Yuzuru HANYU [dostęp 2017-08-13] (ang.).
  16. Men (ang.). ISU World Figure Skating Championships 2012. [dostęp 2017-08-13].
  17. World bronze medalist Hanyu switches to Orser (ang.). icenetwork.com. [dostęp 2017-08-13].
  18. 2012 Finlandia Trophy [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  19. Orser amazed by pupil Hanyu's skill, politeness [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  20. Hanyu dominates at Skate America with world record performance [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  21. a b Progression of Highest Score - Men [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  22. Hanyu sets new record at 2012 NHK Trophy [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  23. ISU Grand Prix Final 2012 - Men Result [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  24. Japan Figure Skating Championships 2012 - Men Final Results [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  25. ISU Four Continents Figure Skating Championship 2013 - Men Result [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  26. ISU World Figure Skating Championship 2013 - Men Result [dostęp 2017-08-18] (ang.).
  27. Competition Results Yuzuru HANYU [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  28. ISU Grand Prix of Figure Skating 2013/2014 Skate Canada [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  29. ISU Grand Prix of Figure Skating 2013/2014 Trophee Eric Bompard [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  30. a b Progression of Highest Score - Men Short Program Score [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  31. Yuzuru Hanyu of Japan beats Patrick Chan in free skate to win Grand Prix Final [dostęp 2017-08-27] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-19] (ang.).
  32. Hanyu wins All-Japan, secures Sochi berth [dostęp 2017-08-27] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-01] (ang.).
  33. Final Ranking -Team Mixed [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  34. Hanyu Gives Japan Lead in Team Figure Skating [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  35. Yuzuru Hanyu of Japan survives two falls to win figure skating gold [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  36. Yuzuru Hanyu of Japan Wins Men’s Figure Skating Gold [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  37. ISU World Figure Skating Championships - Men Result [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  38. After crash, Hanyu aims to repeat Grand Prix gold [dostęp 2017-08-27] (ang.).
  39. Yuzuru Hanyu (back) pulls out of first event this season [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  40. Hanyu struggles in return to ice [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  41. Yuzuru Hanyu suffers nasty collision, still wins silver at Cup of China [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  42. Yuzuru Hanyu finishes second at Cup of China after bloody warm-up collision [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  43. Yuzuru Hanyu out 2-3 weeks after warmup collision [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  44. Hanyu ‘determined’ to qualify for Grand Prix Final [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  45. Determined Hanyu books spot in Grand Prix Final by razor-thin margin [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  46. ISU Grand Prix of Figure Skating Final - Men Result [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  47. Hanyu claims third national title by impressive margin [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  48. Hanyu out after surgery [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  49. ISU World Figure Skating Championships 2015 - Men Free Skating [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  50. Hanyu helps Japan close gap on U.S. at World Team Trophy [dostęp 2017-09-12] (ang.).
  51. a b Japanese stars debut programs at 'Dreams on Ice' [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  52. Hanyu takes lead in season debut [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  53. ISU GP Skate Canada International 2015 MEN SHORT PROGRAM JUDGES DETAILS PER SKATER [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  54. a b No rest for Japan’s Yuzuru Hanyu [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  55. ISU GP NHK Trophy 2015 MEN SHORT PROGRAM JUDGES DETAILS PER SKATER [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  56. GP W ŁYŻWIARSTWIE FIGUROWYM: REKORDOWY WYSTĘP HANYU [dostęp 2017-09-17] (pol.).
  57. Yuzuru Hanyu breaks his own records in the short program and free skate [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  58. Yuzuru Hanyu breaks world records, three-peats at Grand Prix Final [dostęp 2017-09-23] (ang.).
  59. Hanyu nabs fourth straight national title; Miyahara leads women’s field [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  60. Javier Fernandez defends figure skating world title with stunning comeback [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  61. ISU World Figure Skating Championships 2016 MEN FREE SKATING JUDGES DETAILS PER SKATER [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  62. Hanyu sidelined with foot injury [dostęp 2017-09-17] (ang.).
  63. Hanyu first to nail quadruple loop [dostęp 2017-09-23] (ang.).
  64. ISU CS Autumn Classic International 2016 Men Final Results [dostęp 2017-09-24] (ang.).
  65. Yuzuru Hanyu struggles, Yevgenia Medvedeva stars at Skate Canada [dostęp 2017-09-24] (ang.).
  66. ISU GP Skate Canada International 2016 Men Final Results [dostęp 2017-09-24] (ang.).
  67. Hanyu delivers in front of home crowd, takes gold [dostęp 2017-09-24] (ang.).
  68. GP W ŁYŻWIARSTWIE FIGUROWYM: SIÓDME MIEJSCE POLSKIEJ PARY TANECZNEJ [dostęp 2017-09-24] (pol.).
  69. Hanyu wins fourth consecutive Grand Prix Final [dostęp 2017-09-24] (ang.).
  70. Hanyu takes third in short program at Four Continents [dostęp 2017-09-24] (ang.).
  71. Figure skating: Hanyu 2nd as Chen holds on to win Four Continents [dostęp 2017-09-24] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-20] (ang.).
  72. MŚ w łyżwiarstwie figurowym: Yuzuru Hanyu najlepszy wśród solistów [dostęp 2017-09-24] (pol.).
  73. Hanyu wins free skate as Japan leads at World Team Trophy [dostęp 2017-09-24] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-22] (ang.).
  74. Figure skating: Hanyu 2nd in Autumn Classic after error-filled free [dostęp 2017-09-24] (ang.).
  75. ISU GP Rostelecom Cup 2017 MEN SHORT PROGRAM JUDGES DETAILS PER SKATER [dostęp 2017-10-20] (ang.).
  76. ISU GP Rostelecom Cup 2017 MEN FREE SKATING JUDGES DETAILS PER SKATER [dostęp 2017-10-21] (ang.).
  77. Hanyu runner-up in Grand Prix season debut [dostęp 2017-10-21] (ang.).
  78. Kontuzja mistrza olimpijskiego w łyżwiarstwie figurowym Yuzuru Hanyu [dostęp 2017-11-10] (pol.).
  79. Yuzuru Hanyu pulls out of nationals due to ankle injury [dostęp 2017-12-19] (ang.).
  80. Figure skating entries for the 2018 Winter Olympics [dostęp 2018-01-16] (ang.).
  81. Hanyu eyes landmark new jump to cement golden legacy (ang.). channelnewsasia. [dostęp 2018-02-24].
  82. MŚ w łyżwiarstwie figurowym: Yuzuru Hanyu nie wystąpi w Mediolanie (pol.). eurosport.interia.pl. [dostęp 2018-03-07].
  83. Hanyu skates in own show, will compete next season (ang.). japantimes.co.jp. [dostęp 2018-09-12].
  84. Olympic figure skating champ Yuzuru Hanyu to receive People's Honor Award (ang.). https://english.kyodonews.net.+[dostęp 2018-09-12].
  85. Hanyu skating for himself this season (ang.). ifsmagazine.com. [dostęp 2018-09-12].
  86. Yuzuru Hanyu wins Autumn Classic despite shaky performance (ang.). nbcsports.com. [dostęp 2018-09-23].
  87. Yuzuru HANYU: 2018/2019 (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-23)].
  88. Yuzuru HANYU: 2017/2018 (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-16)].
  89. Yuzuru HANYU: 2016/2017 (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-03)].
  90. Yuzuru HANYU: 2015/2016 (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-03)].
  91. Yuzuru HANYU: 2014/2015 (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-12)].
  92. Yuzuru HANYU: 2013/2014 (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-15)].
  93. a b c d Competition Results – Yuzuru HANYU (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23].
  94. Progression of Highest Score (Historic Record achieved before 2018/2019 season) – Men – Total Score (ang.). ISU, 2018-03-24. [dostęp 2018-09-23].
  95. Progression of Highest Score (Historic Record achieved before 2018/2019 season) – Men – Short Program Score (ang.). ISU, 2018-03-24. [dostęp 2018-09-23].
  96. Progression of Highest Score (Historic Record achieved before 2018/2019 season) – Men – Free Skating Score (ang.). ISU, 2018-03-24. [dostęp 2018-08-22].
  97. Personal Bests (Historic Record achieved before 2018/2019 season) – Yuzuru HANYU (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]