Zāy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zāy
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana ز
Postać początkowa ‬‎ز
Postać środkowa ـز‬
Postać końcowa ـز‬
Podstawowy alfabet arabski
Pochodzenie
Oparty na grafemie Phoenician zayin.svg
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Zāy albo zayn (ز) – jedenasta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [z], tj. spółgłoski szczelinowej dziąsłowej dźwięcznej[1]. Pochodzi od fenickiej litery zajin.

W języku polskim litera zāy jest transkrybowana za pomocą litery z[2].

W arabskim systemie liczbowym literze zāy odpowiada cyfra 7.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ز ـز ـز ز

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakز
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Zain
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1586U+0632
UTF-8216 178d8 b2
Odwołania znakowe SGMLزز

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 25.