Zębiełek myszaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zębiełek myszaty
Crocidura russula[1]
(Hermann, 1780)
Zębiełek myszaty
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina zębiełki
Rodzaj zębiełek
Gatunek zębiełek myszaty
Podgatunki
  • C. r. cintrae Miller, 1907
  • C. r. osorio Molina & Hutterer, 1989
  • C. r. peta Montagu & Pickford, 1923
  • C. r. pulchra Cabrera, 1907
  • C. r. russula (Hermann, 1780)
  • C. r. yebalensis Cabrera, 1913
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Zębiełek myszaty[3] (Crocidura russula) – gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość głowy i tułowia od 6,2 do 9,5 cm, ogona od 3,3 do 4,6 cm. Masa ciała 6-14 g. Grzbiet od szaro- do czerwono-brunatnego, płynne przejście do nieco jaśniejszego ubarwienia na brzuchu, nogi białawe; uszy duże; ogon z długimi, witkowatymi włosami[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środkowa i południowa Europa, Azja, północna Afryka.[4] W Polsce dotychczas nie stwierdzony.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Pobrzeża lasów, ogrody, suche słoneczne tereny, łąki, parki, zabudowania.[4]

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Aktywny o zmierzchu i nocą. Z reguły samotnik. Nie potrafi się wspinać. Wykorzystuje nory innych zwierząt lub kopie je sam. Gniazdo stworzone jest z traw i liści.

Zaniepokojony lub zdenerwowany zębiełek odzywa się wysokim, ćwierkającym głosem. Spory między tymi zwierzętami przebiegają wśród gwałtownych wrzasków. Zębiełek straszy przeciwnika otwartym pyszczkiem.[4]

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Owady i inne drobne bezkręgowce. Zębiełek myszaty wydala na wpół strawioną treść dużego jelita ślepego i zjada ją ponownie, w treści jelita ślepego zawarte są ważne dla życia witaminy, wytwarzane przez bakterie jelitowe.[4]

Rozmnażanie i rozwój[edytuj | edytuj kod]

Okres godowy zębiełków trwa od marca do września. Długość ciąży wynosi 31 dni. W roku samica wydaje około 2-4 mioty po 3-9 nagich ślepych młodych (ważą około 1g). Młode otwierają oczy po 13 dniach, ssą mleko 26 dni, a w wieku 40 dni są samodzielne i dojrzałe płciowo. Samica często prowadzi młode "karawaną", czyli jedno za drugim.[4]

Wrogowie[edytuj | edytuj kod]

Płomykówka zwyczajna, puszczyk zwyczajny i łasica pospolita.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się sześć podgatunków zębiełka myszatego[5][3]:

  • C. russula cintrae
  • C. russula osoriozębiełek laurowy
  • C. russula peta
  • C. russula pulchra
  • C. russula russula
  • C. russula yebalensis

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Crocidura russula, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Aulagnier, S., Hutterer, R., Amori, G., Kryštufek, B., Yigit, N., Mitsain, G. & Palomo, L.J. 2008, Crocidura russula [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.2 [dostęp 2015-08-05] (ang.).
  3. a b Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c d e f Żuchowska, Ewa., Ssaki, wyd. Wyd. 2, Warszawa: MUZA, 1995, ISBN 83-7079-404-1, OCLC 751420339.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Crocidura russula. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2009-11-07]