Złaków Borowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Złaków Borowy
Drewniana chałupa w Złakowie Borowym, fotografia z lat 70. XX w.
Drewniana chałupa w Złakowie Borowym, fotografia z lat 70. XX w.
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat łowicki
Gmina Zduny
Liczba ludności (2011) 556[1]
Strefa numeracyjna (+48) 46
Kod pocztowy 99-440
Tablice rejestracyjne ELC
SIMC 0740257
Położenie na mapie gminy Zduny
Mapa lokalizacyjna gminy Zduny
Złaków Borowy
Złaków Borowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Złaków Borowy
Złaków Borowy
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Złaków Borowy
Złaków Borowy
Położenie na mapie powiatu łowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łowickiego
Złaków Borowy
Złaków Borowy
Ziemia52°13′30″N 19°48′03″E/52,225000 19,800833

Złaków Borowywieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Zduny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś duchowna Złakowo Borowe położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego[2]. Miejscowość była wsią klucza łowickiego arcybiskupów gnieźnieńskich[3]. Odnotowana została w dokumentach podatkowych. Na początku XVI wieku wieś płaciła kanonikom łowickim dziesięcinę oraz meszne plebanowi ze Złakowa Kościelnego w wysokości 1,5 grosza od łanu, który pobierał także dziesięcinę od łanów sołtysich. W 1579 mieszkańcy miejscowości płacili od 25 łanów kmiecych, 2 łanów wójtowskich, a we wsi był także jeden rzeźnik oraz dwóch komorników[4].

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim wchodząc w skład księstwa łowickiego. W czasach Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego była to wieś rządowa, dzierżawiona przez Jana Nepomucena Piędzickiego, następnie przez jego syna Alojzego Piędzickiego. W roku 1838 chłopów ze wsi uwłaszczono wraz z całym Księstwem Łowickim.

Miejscowość jako wieś leżącą w gminie Bąków w parafii Złaków Kościelny opisał XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W 1827 znajdowało się w niej 88 domów, w których mieszkało 514 mieszkańców. W 1895 roku w miejscowości znajdowała się szkoła początkowa oraz 103 domy z 711 mieszkańcami. Wieś należała w całości do włościan i liczyła w sumie 2345 morg w tym 1326 morg ziemi uprawnej, 326 łąk, 514 pastwisk, a także 126 morg nieużytków[4].

W 1938 inżynier Tadeusz Jankowski nagrał we wsi pierwszy w historii kinematografii polskiej kolorowy film p.t. Wesele księżackie w Złakowie Borowym[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[6] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół zabudowy wsi, 1 poł. XIX/XX, nr rej. 620 z 25.08.1967

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Złaków Borowy. W: Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-07-02].
  2. Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  3. Jerzy Topolski, Rozwój latyfundium arcybiskupstwa gnieźnieńskiego od XVI do XVIII w., Poznań 1955, s. 38.
  4. a b Złaków Borowy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.
  5. Nowak-Zaorska 1969 ↓, s. 291.
  6. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 17 września 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Irena Nowak-Zaorska: Polski film oświatowy w okresie międzywojennym. Wrocław: 1969.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]