Pląśnik karaibski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Złocik karaibski)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pląśnik karaibski
Riccordia elegans[1]
(Gould, 1860)
Pląśnik karaibski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd krótkonogie
Rodzina kolibrowate
Podrodzina kolibry
Plemię Trochilini
Rodzaj Riccordia
Gatunek pląśnik karaibski
Synonimy
  • Chlorostilbon elegans (Gould, 1860)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EX pl.svg

Pląśnik karaibski[3], złocik karaibski (Riccordia elegans) – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae). Znany tylko z jednego okazu odłowionego na Jamajce lub północnych Bahamach. Uznany za wymarły.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy gatunek opisał John Gould w 1860 na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”. Nie wskazał miejsca odłowienia holotypu. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Erythronota elegans[4]. Obecnie (2017) akceptowana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny nazwa to Chlorostilbon elegans[5]. Holotyp przechowywany jest w Muzeum Historii Naturalnej w Tring[6][7]; pochodzi z Jamajki lub północnych Bahamów[6]. Zdaniem A. A. Wellera, który przebadał holotyp porównując go z okazami z rodzaju Chlorostilbon i Amazilia, nie jest to mieszaniec międzygatunkowy lub nawet międzyrodzajowy[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała holotypu wynosi około 98 mm[4]; długość skrzydła: 52,5 mm, długość dzioba: 18,8 mm[7]. Ciemię i spód ciała opalizujące, zielone. Tył szyi i grzbiet złocistozielony (lub pomarańczowozielony). Pokrywy nadogonowe czerwonofioletowe. Ogon długi, rozwidlony (głębokość wcięcia to 11 mm[7]), fioletowawy z zielonym połyskiem na końcach dwóch środkowych sterówek. Pokrywy podogonowe szare z brązowofioletowymi środkami piór. Pióra na skoku białe[4].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje gatunek za wymarły (EX, Extinct). Znany jest tylko z jednego okazu o niepewnym pochodzeniu. Przyczyny wymarcia są niejasne[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Riccordia elegans, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International: Chlorostilbon elegans (ang.). The IUCN Red List of Threatened Species, 2016. [dostęp 2019-02-18].
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Trochilini Vigors, 1825 (wersja: 2019-05-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-06-02].
  4. a b c John Gould. Descriptions of twenty-two New Species of Humming-Birds. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 28, s. 307, 1860. 
  5. Frank Gill & David Donsker: Hummingbirds. IOC World Bird List (v7.1), 8 stycznia 2017. [dostęp 5 marca 2017].
  6. a b c Caribbean Emerald Chlorostilbon elegans. BirdLife International. [dostęp 5 marca 2017].
  7. a b c d A. A. Weller. On types of trochilids in The Natural History Museum, Tring II. Re-evaluation of Erythronota (?) elegans Gould 1860: a presumed extinct species of the genus Chlorostilbon. „Bulletin of The British Ornithologists' Club”. 199, s. 197–202, 1999. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]