Złodzieje nerek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Złodzieje nerek – opowieść uznawana za legendę miejską funkcjonująca przede wszystkim w Polsce i kilku innych krajach Europy[1]. Powstała ona prawdopodobnie w 1995 r. we Francji[1].

Legenda[edytuj | edytuj kod]

Historia opowiada najczęściej[1] o dziecku, które zostaje porwane podczas zakupów z rodzicami w supermarkecie lub dużym sklepie (w wersji francuskiej − podczas zabawy w Disneylandzie). Rodzice spuszczają dziecko z oczu tylko na chwilę, po czym nie mogą go odnaleźć. Nawet ochrona sklepu i policja nie są w stanie pomóc rodzicom. Po kilku dniach dziecko zostaje znalezione pod swoim domem, z przyczepioną do ubrania karteczką Nie mam nerki[1].

W niektórych wersjach bohaterką legendy miejskiej jest młoda dziewczyna, bawiąca się w dyskotece. W pewnym momencie traci przytomność; budzi się następnego dnia w motelu, w wannie wypełnionej lodem. Obok wanny znajduje telefon oraz kartkę z napisem Wezwij karetkę. Nie masz nerki[1].

Choć znaczna część historii to miejskie legendy, do takich przypadków dochodziło w rzeczywistości - zarówno w Polsce, jak i za granicą[2].

W 2006 roku opowieść o złodziejach kradnących nerki uaktywniła się w Olsztynie i wywołała panikę w osiedlu Kortowo[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Filip Graliński: Znikająca nerka (pol.). 2008-06-22. [dostęp 2014-10-08].
  2. Porywają dzieci dla okupu, ale też dla ich nerek, „plus.gazetalubuska.pl”, 27 sierpnia 2016 [dostęp 2017-11-30] (pol.).
  3. Janusz Milanowski: O tym, jak i dlaczego czarne bmw zastąpiło czarną wołgę, a wojsko ocaliło Bydgoskie Przedmieście. torun.naszemiasto.pl, 2017-01-05. [dostęp 2018-01-07].