Złota Bulla z Rimini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Złota Bulla z Rimini – datowany na 26 marca 1226 roku dokument wydany w mieście Rimini we Włoszech przez cesarza rzymsko-niemieckiego Fryderyka II.

W akcie tym Fryderyk II, uznając siebie samego za seniora zarówno zakonu krzyżackiego, jak i Polski, a jednocześnie uniwersalnego władcę chrześcijańskiej Europy, nadał Krzyżakom prawa do wszystkich ziem, jakie zdobędą podczas misji w Prusach.

Wydanie Złotej Bulli było rezultatem zabiegów wielkiego mistrza krzyżackiego Hermanna von Salza, zasłużonego współpracownika i przyjaciela cesarza. Złota Bulla stała się dla Krzyżaków podstawą żądań uznania legalności ich podbojów także w późniejszych wiekach. Ostatnio kwestionuje się (prof. Tomasz Jasiński[1]) autentyczność zamieszczonej na dokumencie daty. Najprawdopodobniej dokument został antydatowany, a w rzeczywistości wydano go dopiero ok. 1235 roku, kiedy to Krzyżacy poczuli się zagrożeni utratą ziemi dobrzyńskiej na rzecz Konrada Mazowieckiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Jasiński, Złota Bulla Fryderyka II dla zakonu krzyżackiego z roku rzekomo 1226, "Roczniki Historyczne", 60, 1994, pp. 107-154.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]