Złoty dewizowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Złoty dewizowy – księgowa jednostka rozrachunkowa używana w Polsce do 1982 dla rozliczania prowadzonych przez państwo transakcji zagranicznych oraz używana w statystykach handlu zagranicznego. Nominalnie złoty dewizowy miał odpowiadać 0,222168 gramów złota[1].

Do 1971 kurs był stały: 1 złoty dewizowy = 0,225 rubla transferowego = 0,25 USD. Po kursie tym w latach 70. dokonywano zakupu przydziału dewiz na wyjazdy turystyczne.

Średnie roczne, oficjalne kursy rubla i USD wyliczane przez NBP w złotych dewizowych:

Rok Kurs USD Kurs rubla
1971 4,000 4,444
1972 3,680 4,444
1973 3,332 4,444
1974 3,332 4,444
1975 3,332 4,444
1976 3,332 4,444
1977 3,332 4,444
1978 3,166 4,444
1979 3,089 4,444
1980 3,054 4,444
1981 3,361 68,000
1982 84,823 68,000
1983 91,617 68,000
1984 71,344 113,715
1985 83,449 147,179

(Mały Rocznik Statystyczny GUS 1970, Duży Rocznik Statystyczny GUS 1981, Rocznik Statystyczny GUS 1984)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Gadomski (2013) Podwójne życie dolarów, Alehistoria, Tygodnik Historyczny, dodatek do Gazety Wyborczej, 10 czerwca 2013, s. 14-15, [1]