Załęże (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Załęże
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela (z 1760)
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela (z 1760)
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat jasielski
Gmina Osiek Jasielski
Liczba ludności (2013-04-19) 691[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-223
Tablice rejestracyjne RJS
SIMC 0358730
Położenie na mapie gminy Osiek Jasielski
Mapa lokalizacyjna gminy Osiek Jasielski
Załęże
Załęże
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Załęże
Załęże
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Załęże
Załęże
Położenie na mapie powiatu jasielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jasielskiego
Załęże
Załęże
Ziemia49°39′01″N 21°28′19″E/49,650278 21,471944
Strona internetowa miejscowości

Załężewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Osiek Jasielski, nad rzeką Wisłoką[2][3].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Położenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Załęże leży w szerokiej dolinie rzeki Wisłoki na Pogórzu Jasielskim w południowo-wschodniej Polsce. Załęże graniczy od południa z Zawadką Osiecką, od południowego wschodu z Osiekiem, od północy z Dębowcem, od wschodu ze Świerchową i od zachodu z Wolą Dębowiecką.

Miejscowość wywodzi swą nazwę od położenia geograficznego i pochodzi stąd, że wieś załęska leży nad łęgiem. "Łęg" w polskim słownictwie oznaczał nizinę, nizinny brzeg rzeki. W dokumentach pisanych Załęże występuje również jako Zalanz, Zalenz, Zalanze, Znalzie, Zalęże

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace archeologiczne i wykopaliskowe wykazują na osadnictwo w tym rejonie już w czasach prehistorycznych. O znalezionych tu wyrobach z brązu pisał A. Krauss w artykule pt. "Skarb wczesnobrązowy w miejscowości Załęże, powiat Jasło", zamieszczonym w "Wiadomościach Archeologicznych". Na przełomie lipca i sierpnia 2009 roku, grupa archeologów z Muzeum w Krośnie przeprowadziła na podstawie wcześniejszych badań archeologicznych, wykopaliska (ceramika) potwierdzające osadnictwo sprzed 3000 lat.

We wczesnym średniowieczu Załęże mieściło w sobie obronny gród. W świetle tych materiałów osada była pierwotnie lokowana na prawie polskim, a dopiero w 1332 roku została przeniesiona na prawo niemieckie, czyli lokowana po raz drugi. Była jedną z osad należących do królewszczyzny i równocześnie była najstarszą wsią książęcą. W XV wieku wsią władali Kobyleńscy, a w XVI Mniszchowie.

Przeciwko Mniszchom i Zborowskim (kolejna rodzina dzierżawiąca) chłopi często podnosili bunty. Załęża nie omijały wojny, klęski żywiołowe, epidemie, powodzie i pożary. W czasie pożaru w 1753 roku spłonął drewniany, przedkazimierzowski kościół. W drugiej połowie XIX wieku zaczął rozwijać się przemysł naftowy. Miejscowy majątek nabył w 1871 roku Seweryn Stawiarski, przemysłowiec naftowy.

Obecnie wieś ma wygląd nowoczesny. Wiele tu nowych, okazałych domów. Przez wieś przeprowadzona jest linia wodociągowa i telefoniczna. W grudniu 2009 roku została oddana do użytku sieć kanalizacyjna.

W miejscowości znajdują się parafia św. Jana Chrzciciela, szkoła podstawowa, OSP i dom ludowy. Parafia ma dwie świątynie: zabytkowy kościół pw św. Jana Chrzciciela oraz nowy kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny[4].

Dzięki Programowi Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 zrealizowano w Załężu projekt pn. "Budowa zespołu rekreacyjno – sportowego w miejscowości Załęże”. W ramach tej inwestycji zrealizowano: boisko do piłki nożnej, boisko do siatkówki i koszykówki, kort tenisowy, ogrodzenie, budowę chodnika. Gmina Osiek Jasielski uzyskała również dofinansowanie na „Aktywne działania na rzecz lokalnej społeczności miejscowości Załęże szansą na lepsze jutro”. Zrealizowano dzięki temu projektowi następujące działania: zajęcia kulinarne, zajęcia plastyczne i manualno – techniczne, zajęcia z bibułkarstwa i rękodzielnictwa, kurs tańca ludowego, warsztaty rzeźbiarsko-malarskie, warsztaty fotograficzne, zajęcia z wykorzystaniem komputera, zorganizowano imprezę pn. „Piknik rodzinny", wyremontowano i wyposażono świetlicę wiejską.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Drewniany kościół św. Jana Chrzciciela, wzniesiony w 1760 r.; konsekrowany w 1783 r.; w 4 ćw. XIX wieku rozbudowany o boczne aneksy (tworząc rodzaj naw bocznych) oraz o babiniec pod wieżą. Wnętrze kościoła jest dekorowane eklektyczną polichromią z 4 ćw. XIX w.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona zaleze.com
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Opis parafii na stronie diecezji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]