Za kilka dolarów więcej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Za kilka dolarów więcej
Per Qualche Dollaro in Più
Ilustracja
logo filmu
Gatunek

spaghetti western

Data premiery

18 listopada 1965

Kraj produkcji

Włochy
Hiszpania

Język

włoski

Czas trwania

132 min[1]

Reżyseria

Sergio Leone[1]

Scenariusz

Sergio Leone[1]
Luciano Vincenzoni[1]

Główne role

Clint Eastwood
Lee Van Cleef
Gian Maria Volonté

Muzyka

Ennio Morricone[2][1]

Zdjęcia

Massimo Dallamano

Scenografia

Carlo Simi

Kostiumy

Carlo Simi

Produkcja

Constantin Film Produktion[1]
Jolly Film
Ocean Films

Dystrybucja

United Artists

Budżet

600 000 USD

Poprzednik

Za garść dolarów

Kontynuacja

Dobry, zły i brzydki

Za kilka dolarów więcej (wł. Per Qualche Dollaro in Più[3], ang. For a Few Dollars More[3]) – western z 1965[3] w reżyserii Sergio Leone[3] i z muzyką Ennio Morricone[3]. Jest drugą częścią tzw. Dolarowej trylogii[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Dwóch łowców nagród – „Człowiek bez imienia”, zwany czasami Monco[1] (Clint Eastwood), i pułkownik Douglas Mortimer (Lee Van Cleef) – łączą siły, by schwytać bandytę Indio (Gian Maria Volonté) i jego gang[1].

Główne role[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Po sukcesie Za garść dolarów Sergio Leone pragnął natychmiast nakręcić jego kontynuację. W pośpiechu wysłano oryginalną, włoską wersję filmu do Clinta Eastwooda, który jeszcze nie widział dzieła, w którym sam wystąpił. Mimo bariery językowej film wzbudził uznanie aktora, który zgodził się przyjąć następną rolę.

Film był kręcony w Hiszpanii, natomiast sceny wewnątrz budynków – w studiu Cinecittà w Rzymie. Miasteczko „El Paso”, zbudowane specjalnie na potrzeby filmu na pustyni w prowincji Almería, wciąż istnieje i jest udostępnione do zwiedzania dla turystów.

Filmowa miejscowość Agua Caliente w rzeczywistości nazywa się Albaricoques i jest małym miasteczkiem w pobliżu parku Cabo de Gata-Níjar w Hiszpanii, zaliczanym do tzw. białych miast Andaluzji[4].

Recenzje[edytuj | edytuj kod]

Początkowo krytycy odnosili się do filmu z rezerwą. „New York Times” w 1967 r. dostrzegał w nim przede wszystkim to, że „mordercy przedstawieni są jako bohaterowie”[5]. Recenzent z „Chicago Sun-Times” w tym samym roku narzekał na „ciągnące się przez całą wieczność” sceny pojedynków, a resztę filmu określił jako „jeden wielki zbiór frazesów ze starych westernów”[6].

Z czasem krytycy docenili dzieło Sergio Leone. W agregatorze Rotten Tomatoes 92% z 38 recenzji uznano za pozytywne, a średnia ocen wystawionych na ich podstawie wyniosła 8 na 10[7].

Przy okazji premiery Django Paul Martinovic z serwisu Den of Geek przypomniał również „Dolarową trylogię”, stwierdzając, że chociaż Za kilka dolarów więcej jest jej najbardziej niedocenianym elementem, to stanowi „zachwycający film sam w sobie”[8]. Przytoczył również opinię reżysera Alexa Coxa(ang.), dla którego jest to ulubiony spaghetti western[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m For a Few Dollars More, www.britannica.com [dostęp 2022-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-07] (ang.).
  2. The Quietus, The Quietus [dostęp 2022-10-23] (ang.).
  3. a b c d e f g h i j k l m n o For a Few Dollars More. IMDb. [dostęp 2020-12-04]. (ang.).
  4. Christopher Frayling, Spaghetti westerns : cowboys and Europeans from Karl May to Sergio Leone, wyd. Rev. pbk. ed, London: I.B. Taurus, 2006, ISBN 978-1-84511-207-3, OCLC 62226040.
  5. Movie Review - For a Few Dollars More - Screen: 'For Few Dollars More' Opens:Trans-Lux West Shows New Eastwood Film 2 Rivals in Murder Are Presented as Heroes - NYTimes.com, www.nytimes.com, 15 lutego 2015 [zarchiwizowane z adresu 2015-02-15].
  6. For a Few Dollars More Movie Review (1967), www.rogerebert.com, 24 marca 2015 [zarchiwizowane z adresu 2015-03-24].
  7. For a Few Dollars More, Rotten Tomatoes [dostęp 2022-12-30].
  8. a b Looking back at Sergio Leone’s Dollars trilogy, www.denofgeek.com, 2 kwietnia 2015 [zarchiwizowane z adresu 2015-04-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]