Zabłocie (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy sołectwa w województwie śląskim. Zobacz też: Zabłocie.
Zabłocie
Zabłocie
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat POL powiat cieszyński flag.svg cieszyński
Gmina Strumień
Liczba ludności (2010) 1316
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 43-246
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0068251
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Zabłocie
Zabłocie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zabłocie
Zabłocie
Ziemia 49°54′10″N 18°46′52″E/49,902778 18,781111

Zabłocie (czes. Záblatí, niem. Zablacz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Strumień. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej.[1] Jej powierzchnia wynosi 746 ha (7,46 km²)[2] a ludność 1316, tj. 176,4 os./km².

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

  • Budy (identyfikator SIMC: 0068268)
  • Czuchów (0068274)
  • Pasieki (0068280)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi 1486[3]. Na przestrzeni XV-XVI w Zabłociu rozwinęło się z kilku domostw liczącej osady do stosunkowo dużej wsi, m.in. dzięki właścicielowi wsi Mikołajowi Brodeckiemu, który zagospodarował obszar miejscowości pod hodowlę ryb, co obok rolnictwa stało się podstawowym zajęciem ludności Zabłocia, szczególnie do połowy XIX wieku. W latach 1573/1577-1594 Zabłocie znajdowało się w granicach wydzielonego z księstwa cieszyńskiego skoczowsko-strumieńskiego państwa stanowego.Zniesienie poddaństwa chłopów w 1848 r. umożliwiło ludności wiejskiej zatrudnienia się w rozwijającym przemyśle, np. w fabryce cukru zwaną "Cukrownią" w Chybiu wybudowanej w latach 1880-1882. Wydarzeniem, które wprawdzie nie przyniosło ludności Zabłocia korzyści bezpośrednich, ale przyczyniło się do upowszechnienia nazwy wsi, było odnalezienia jednej z najbogatszych w Europie solanek jodowo-bromowych w 1891 i uruchomienia jej wydobycia. Wraz z wyraźnym ożywieniem gospodarczym poprawiła się również sytuacja w oświacie. Wieś nie posiadała szkoły, dlatego dzieci uczęszczały do szkoły parafialnej w Strumieniu. W latach siedemdziesiątych nadbudowano piętro nad parterową szkoła prowizoryczną i w niej uruchomiono szkołę państwową.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 126 budynkach w Zabłociu na obszarze 806 hektarów mieszkało 871 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 108,1 os./km². z tego 858 (98,5%) mieszkańców było katolikami, 6 (0,7%) ewangelikami a 7 (0,8%) wyznawcami judaizmu, 850 (97,6%) było polsko-, 7 (0,8%) niemiecko- a 2 (0,2%) czeskojęzycznymi[4]. Do 1910 roku liczba budynków wzrosła do 129 a mieszkańców do 917, z czego 895 zameldowanych było na stałe, 903 (98,5%) było katolikami, 6 (0,7%) ewangelikami a 8 (0,9%) żydami, 885 (98,9%) było polsko- a 10 (1,1%) niemieckojęzycznymi[5].

W 1911 r. Zabłocie ze Strumieniem połączył na stałe żelazny most na Wiśle. W 1914 r. wybudowano dalszych 50 budynków w tym 2 charakterystyczne: gospodę i sklep M. Sirbibera oraz gospodę i sklep M. Thiebergra. W 1912 r. powstał oddział OSP. W tym samym roku wybudowano i oddano do użytku pierwszą remizę. Naukę w nowej szkole rozpoczęto w 1948 r. Budynek starej szkoły przebudowano na przedszkole, mieszkania nauczycielskie i świetlicę wiejską. W 1992 r. Zabłocianie przy poparciu księdza dziekana Oskara Kuśki i całego dekanatu strumieńskiego rozpoczęli budowę kościoła katolickiego.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzi Kościół Rzymskokatolicki (parafia Matki Bożej Różańcowej)

Sport[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miejscowości działa piłkarski klub sportowy LKS Orzeł Zabłocie.

Przypisy

  1. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 264. ISBN 9788393310937.
  2. Rada Miejska w Strumieniu: Plan Odnowy Miejscowości Zabłocie. 2009-06-30. [dostęp 2010-09-15].
  3. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 313. ISBN 978-83-926929-3-5.
  4. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  5. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)