Zabieg Credégo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zabieg Credégo – zabieg wykonywany na noworodku w profilaktyce rzeżączkowego zapalenia spojówek wprowadzony w 1880 z zastosowaniem 2% roztworu azotanu srebra przez Carla Credégo[1][2]. Niektórzy nie zalecają wykonywania zabiegu ze względu na działania niepożądane[3].

Obecnie często stosuje się 1% roztwór azotanu srebra, którym należy zakropić oczy. Po wykonaniu zabiegu oczu nie należy przemywać solą fizjologiczną (wytrącenie chlorku srebra). Zamiast roztworu azotanu srebra stosuje się również erytromycynę w maści 0,5% lub 1% roztwór tetracykliny[4]

Przypisy

  1. Credé's prophylaxis w bazie Who Named It (ang.)
  2. Gonorrheal ophthalmia neonatorum: Historic impact of Credé’s eye prophylaxis. W: Horst Schroten, Stefan Wirth: Pediatric Infectious Diseases Revisited (Birkhäuser Advances in Infectious Diseases). Birkhäuser Basel, s. 95-115. DOI: 10.1007/978-3-7643-8099-1. ISBN 978-3-7643-7997-1.
  3. Graf H., Retzke U., Schilling C., Schmidt M. [Reaction of the anterior eye segment to preventive Credé treatment]. „Zentralblatt für Gynäkologie”. 11 (116), s. 639–42, 1994. PMID: 7871917. 
  4. Jerzy Szczapa, Irena Wojsyk-Banaszak, Zakażenia w okresie noworodkowym, [w:] Anna Dobrzańska, Józef Ryżko (red.), Pediatria. Podręcznik do Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego., wyd. II wydanie, Edra Urban & Partner, 2014, s. 181, ISBN 978-83-7609-855-5.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.