Zabieg Credégo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zabieg Credégo – zabieg wykonywany na noworodku w profilaktyce rzeżączkowego zapalenia spojówek wprowadzony w 1880 z zastosowaniem 2% roztworu azotanu srebra przez Carla Credégo[1][2].

Obecnie często stosuje się 1% roztwór azotanu srebra, którym należy zakropić oczy. Po wykonaniu zabiegu oczu nie należy przemywać solą fizjologiczną (wytrącenie chlorku srebra). Zamiast roztworu azotanu srebra stosuje się również erytromycynę w maści 0,5% lub 1% roztwór tetracykliny[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Credé's prophylaxis w bazie Who Named It (ang.)
  2. Gonorrheal ophthalmia neonatorum: Historic impact of Credé’s eye prophylaxis. W: Horst Schroten, Stefan Wirth: Pediatric Infectious Diseases Revisited (Birkhäuser Advances in Infectious Diseases). Birkhäuser Basel, s. 95-115. DOI: 10.1007/978-3-7643-8099-1. ISBN 978-3-7643-7997-1.
  3. Jerzy Szczapa, Irena Wojsyk-Banaszak, Zakażenia w okresie noworodkowym [w:] Anna Dobrzańska, Józef Ryżko (red.), Pediatria. Podręcznik do Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego., wyd. II wydanie, Edra Urban & Partner, 2014, s. 181, ISBN 978-83-7609-855-5.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.