Zaburzenie z napadami objadania się

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie mylić z: jedzenie kompulsywne.

Zaburzenie z napadami objadania się (ang. binge-eating disorder, BED) – zaburzenie odżywiania klasyfikowane w DSM-5. Istotą tego zaburzenia jest utrata kontroli nad wielkością przyjmowanych pokarmów.

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

DSM-5 podaje następujące kryteria rozpoznania[1]:

  • A. Nawracające epizody objadania się, które charakteryzuje:
  1. Jedzenie przez pewien czas (np. w ciągu dwóch godzin) dużych ilości pokarmów, więcej niż to się zdarza większości osób w podobnym przedziale czasu i podobnych okolicznościach
  2. Poczucie braku kontroli nad jedzeniem podczas epizodu
  • B. Epizody jedzenia są skojarzone z co najmniej trzema z poniższych cech:
  1. jedzeniem szybciej niż w przypadku większości ludzi
  2. jedzeniem aż do uczucia dyskomfortu
  3. jedzeniem większych ilości pokarmów niż to wynika z głodu
  4. jedzeniem samotnie ze względu na przeżywanie zakłopotania z powodu ilości przyjmowanych pokarmów
  5. przeżywaniem po epizodzie niezadowolenia z siebie, obniżonego nastroju, poczucia winy
  • C. Objadanie się powoduje wyraźne cierpienie
  • D. Epizody objadania występują średnio co najmniej raz w tygodniu przez trzy miesiące
  • E. Epizody nie łączą się z regularnie występującymi niewłaściwymi zachowaniami kompensacyjnymi i nie występują w przebiegu bulimii lub jadłowstrętu psychicznego.

W zależności od częstości epizodów objadania się wyróżnia się cztery stopnie ciężkości zaburzenia[1].

  • łagodny (średnio 1–3 epizodów w tygodniu)
  • umiarkowany (średnio 4–7 epizodów w tygodniu)
  • ciężki (średnio 8–13 epizodów w tygodniu)
  • bardzo ciężki (średnio co najmniej 14 epizodów w tygodniu).

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Z badań przeprowadzonych w USA wynika, że rozpowszechnienie zaburzenia z napadami objadania się wynosi 1,5–3% w populacji. Brak danych analogicznych z badań w Polsce.

Przypisy

  1. a b American Psychiatric Association: Kryteria diagnostyczne z DSM-5. Desk reference. Edra Urban & Partner, 2016, s. 170–171. ISBN 978-83-65195-41-8.