Zacheuszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy elementu architektonicznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Zacheuszek w drewnianym gotyckim kościele NMP na Burku w Tarnowie

Zacheuszki – krzyże apostolskie (niem. Apostelkreuze), świeczniki apostolskie (niem. Apostelleuchter)[1].

W kościołach katolickich zacheuszki są umieszczane w tych miejscach, zwyczajowo dwunastu, które biskup namaścił podczas dedykacji kościoła. Występują w formie klocka, płytki z symbolicznym krzyżykiem, są malowane, lub ryte w ścianie. Pod nimi umieszcza się jednoramienny świecznik lub lampkę. W rycie rzymskim podczas dedykacji (poświęcenia) kościoła zapalano 12 świec zwanych zacheuszkami[2].

Po soborze watykańskim II zredukowano liczbę namaszczenia ścian kościoła do czterech. Nie zakazano jednak namaszczenia w 12 miejscach (Dwunastu Apostołów)[3].

Zwyczaj pochodzi z liturgii starogalijskiej[1]. Nazwa polska pochodzi od biblijnego imienia Zacheusz[4], który przyjął Jezusa Chrystusa w swoim domu[1]. Świeczniki zapala się w rocznicę dedykacji kościoła[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]