Zachowanie prospołeczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zachowanie prospołeczne to postępowanie, które ma przynieść korzyść innej osobie lub grupie osób. Do zachowań prospołecznych zaliczamy działanie zorientowane na pomaganie innym, dzielenie się z innymi oraz ochrona.

Istnieją dwa tradycyjne podejścia do zachowań prospołecznych. Według pierwszego podejścia zachowania są uwarunkowane biologicznie a według drugiego są one wynikiem wychowania, podczas którego następuje wzmacnianie pozytywnych zachowań oraz naśladownictwo[1].

Stanowisko Stevena Pinkera ilustruje cytat[2]:

Niezależnie od przyczyn, obniżenie stopnia przemocy wśród naszego gatunku ma znamienne konsekwencje. Ludzka nieludzkość wobec innych ludzi przez długi czas była przedmiotem moralizacji. Dzięki wiedzy, że coś w sposób znaczący obniżyło przemoc, możemy rozpatrywać tę kwestię w kategoriach przyczynowo-skutkowych. Zamiast pytać „Dlaczego są wojny?”, możemy zapytać: „Dlaczego jest pokój?”. Od czasów, które sankcjonowały masowe mordy, po to, jak traktujemy dziś koty, musimy robić coś dobrze. Miło byłoby wiedzieć, co to jest.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Motywacja, postawy prospołeczne a osobowość, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1979
  2. Steven Pinker: Coraz milsi. W: Polski Portal Psychologii Społecznej [on-line]. 18 listopada 2013. [dostęp 2018-09-26].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]