Zadatek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zadatekdodatkowe zastrzeżenie umowne, służące zabezpieczeniu interesów obu stron umowy. Strona, która nie wykona swojego zobowiązania, traci zadatek, jeśli sama go dała, albo obowiązana jest go zwrócić w dwukrotnej wysokości.

Zadatek jest najczęściej stosowany w umowach przedwstępnych (sprzedaży nieruchomości, samochodu itp.). Dzięki niemu każda ze stron zabezpiecza się na wypadek zerwania umowy w ostatniej chwili przez drugą stronę.

Zadatek różni się od zaliczki tym, że w przypadku niewykonania umowy przez jedną ze stron druga strona wzbogaca się o wysokość zadatku (zaliczka natomiast jest zwracana bez dodatkowych konsekwencji). Świadczenie wstępne stanowi zadatek tylko wtedy, gdy jest to jasno określone w umowie – bez takiego zapisu będzie ono zaliczką.

Najczęstszy scenariusz: kupujący, zawierając umowę przedwstępną, płaci sprzedającemu zadatek (zwykle 10%).

  • Jeśli umowa właściwa zostanie zawarta, zadatek jest zaliczony jako część zapłaty i kupujący dopłaca brakujące 90%.
  • Jeśli kupujący wycofa się z zakupu, to sprzedający może zatrzymać zadatek.
  • Jeśli sprzedający wycofa się ze sprzedaży, to kupujący może żądać zwrotu zadatku w podwójnej wysokości.
  • Jeśli właściwa umowa nie zostanie zawarta z winy obu stron lub z przyczyn niezależnych, to zadatek ulega zwrotowi.

Strony mogą ustalić inne opcje wycofania się z umowy.

Zadatek zdefiniowano w art. 394 Kodeksu cywilnego. Zaliczka występuje w kilku artykułach tej ustawy (622, 626, 743, 751, 763, 771, 773 i 8593) bez definicji.

Linki zewnętrzne[edytuj]