Zadatek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zadatekdodatkowe zastrzeżenie umowne, służące zabezpieczeniu obu stron umowy. Strona, która nie wykona swojego zobowiązania, traci zadatek, jeśli sama go dała, albo zobowiązana jest go zwrócić w dwukrotnej wysokości.

Zadatek jest najczęściej stosowany w umowach przedwstępnych (sprzedaży nieruchomości, samochodu itp.). Dzięki niemu każda ze stron zabezpiecza się na wypadek zerwania umowy w ostatniej chwili przez drugą stronę.

Zadatek różni się od zaliczki tym, że w przypadku niewykonania umowy przez jedną ze stron druga strona wzbogaca się o wysokość zadatku (zaliczka natomiast jest zwracana bez dodatkowych konsekwencji). Świadczenie wstępne stanowi zadatek tylko wtedy, gdy jest to jasno określone w umowie – bez takiego zapisu będzie ono zaliczką.

Najczęstszy scenariusz: kupujący, zawierając umowę przedwstępną, płaci sprzedającemu zadatek (zwykle 10%).

  • Jeśli umowa właściwa zostanie zawarta, zadatek jest zaliczony jako część zapłaty i kupujący dopłaca brakujące 90%.
  • Jeśli kupujący wycofa się z zakupu, to sprzedający może zatrzymać zadatek.
  • Jeśli sprzedający wycofa się ze sprzedaży, to kupujący może żądać zwrotu zadatku w podwójnej wysokości.
  • Jeśli właściwa umowa nie zostanie zawarta z winy obu stron lub z przyczyn niezależnych, to zadatek ulega zwrotowi.

Strony mogą ustalić inne opcje wycofania się z umowy.

Zadatek zdefiniowano w art. 394 Kodeksu cywilnego. Zaliczka występuje w kilku artykułach tej ustawy (622, 626, 743, 751, 763, 771, 773 i 8593) bez definicji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]