Przejdź do zawartości

Zadworce (Litwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zadworce
Užudvaris
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

wileński

Gmina

Rukojnie

Populacja
• liczba ludności


21
(2011)

Położenie na mapie rejonu wileńskiego
Mapa konturowa rejonu wileńskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Zadworce”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Zadworce”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Zadworce”
Ziemia54°36′11″N 25°28′34″E/54,603000 25,476000

Zadworce[1] (lit. Užudvaris) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Rukojnie, przy drodze magistralnej A3.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej zaścianek. W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Rukojnie. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[2] leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], do 1 kwietnia 1927 w gminie Rukojnie, następnie w gminie Rudomino[3][4]. W 1931 miejscowość liczyła 68 mieszkańców, zamieszkałych w 14 budynkach[3].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.

  1. Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Antanas Salys: Raštai, II tomas: tikriniai vardai. Rzym: Lietuvių katalikų mokslo akademija, 1983.
  2. Dz.U. z 1922 r. nr 26, poz. 213
  3. a b Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
  4. Dz.U. z 1927 r. nr 24, poz. 189

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]