Zagłębie Sosnowiec (piłka nożna)

Zagłębie Sosnowiec

Zagłębie Spółka Akcyjna
Państwo	Polska
Województwo	śląskie
Siedziba	Sosnowiec
Adres	Plac Zagłębia 2 41-200 Sosnowiec
Data założenia	1906
Data rozwiązania	15 lipca 1993
Data reaktywacji	1993
Forma prawna	spółka akcyjna
Numer KRS	0000105589
Akcjonariusz	Miasto Sosnowiec 98%
Prezes	Marcin Jaroszewski
Przewodniczący rady nadzorczej	Radosław Dyszpit
Dyrektor sportowy	Janusz Dziedzic
Sponsor techniczny	Hummel
Barwy
czerwono-zielono-białe
I zespół
Przydomek	Zagłębiacy, Chłopcy znad Brynicy, Fanatycy znad Brynicy, Łowcy Hanysów, Łowcy Flag
Liga	III liga, gr. III
Stadion	Zagłębiowski Park Sportowy
Trener	Tomasz Łuczywek
Asystent trenera	Łukasz Matusiak
II zespół
Liga	V liga
Stadion	Stadion Ludowy
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Mecze
Debiut w Ekstraklasie Zagłębie 4:0 Górnik Radlin (Sosnowiec, Polska; 20 marca 1955)
Mistrzostwa Polski
Wicemistrz: 1955, 1964, 1967, 1972 III miejsce: 1962, 1963, 1965
Puchar Polski
Zdobywca: 1962, 1963, 1977, 1978 Finalista: 1971
Strona internetowa

Zagłębie Sosnowiec – polski klub piłki nożnej z Sosnowca. W latach 1955–1958, 1960–1986, 1989–1992, 2007–2008, 2018–2019 występował na najwyższym poziomie rozgrywkowym w Polsce. Od sezonu 2024/2025 występuje w II lidze. Zagłębie jest czterokrotnym zdobywcą Pucharu Polski oraz czterokrotnym wicemistrzem Polski.

Dzieje klubu

Od KS Milowice do Unionu Sosnowiec

Pierwsza organizacja sportowa na terenie Sosnowca powstała w 1906 – przy hucie „Milowice” w dzielnicy o tej samej nazwie. Wśród założycieli powstałego wówczas klubu sportowego byli: Aleksander Rene, Edward Michałowski i Józef Komander. Powstała drużyna nie miała stałego boiska – w piłkę grano praktycznie wszędzie tam, gdzie się dało.

W 1908 m.in. za prowadzenia nielegalnego klubu, aresztowany i osadzony w więzieniu w Łodzi został jeden z jego założycieli Aleksander Rene. Wydawało się, że nowo powstały klub nie ma szans na przetrwanie zwłaszcza że gubernator piotrkowski (któremu administracyjnie podlegał Sosnowiec) odmówił pomocy w stworzeniu w mieście filii petersburskiego Unionu.

Pomimo tak niesprzyjających okoliczności Rene nie rezygnował i jeszcze w 1908 r. zwrócił się z prośbą wprost do władz Unionu. Tym razem sprawę udało się załatwić pozytywnie i jeszcze w tym samym roku klubik z Sosnowca mógł nosić dumne miano „TS Union”. Organizacją nowego klubu zajął się m.in. wypuszczony na wolność Aleksander Rene.

Wtedy też powstał pierwszy w mieście plac do gry (stadionem to jeszcze to miejsce trudno było nazwać) przy skrzyżowaniu ulic Swobodnej i Starososnowieckiej, gdzie starano się rozgrywać mecze z drużynami ościennych miast. Union grał w barwach białych z poprzecznie przechodzącym czerwonym pasem. Oprócz drużyny piłkarskiej w klubie istniały również sekcje: cyklistów i kręglarska. W składzie Unionu grali: Peterek, Kwapisz, Nalewka, Bińkowski, Rene, Pladek, Plich, Kandziora, Twardoch, Kiel, Brinwgwald, Lenger, bracia Heizelmannowie, Oskar.

Czasy Victorii, KS Sosnowiec i Unii

Podczas I wojny światowej wszelka działalność sportowa w Sosnowcu uległa zawieszeniu. Drużynę piłkarską udało się reaktywować dopiero pod koniec 1918, kiedy przy Towarzystwie Kulturalno-Oświatowym „Świt” powstał klub TS „Victoria”. Drużyna przyjęła barwy biało-zielone, a w jej składzie możemy odnaleźć m.in. braci Kiepurów (przez krótki czas w klubie grał późniejszy słynny tenor Jan Kiepura), Filipkowskiego, Judę, Okularczyka, Muszyńskiego, Rolskiego, Siwka, Słomczyńskiego, Wieprzyckiego, Wiewiórkę i Zygmuntowskiego.

W 1919 powstał drugi z sosnowieckich klubów – TS Sosnowiec (przemianowany w 1921 na KS Sosnowiec), który poprzez kierownika Aleksandra Rene nawiązywał do wcześniejszych sosnowieckich klubów – KS Milowice i Unionu.

Już w 1922 sosnowieccy działacze piłkarscy podjęli rozmowy nad stworzeniem jednej, silnej organizacji sportowej. Nie udało się im wówczas dojść do porozumienia.

Do szczebla ogólnokrajowego (pierwszej ligi) Victoria miała szansę awansować w 1928 roku. Po wygraniu kieleckiej klasy A (Sosnowiec należał wówczas województwa kieleckiego), w pierwszej rundzie eliminacji drużyna zagrała z Garbarnią Kraków i Pogonią Katowice. Spotkania te zakończyły się jednak znaczącymi porażkami klubu.

Brak sukcesów na arenie ogólnopolskiej skłoniły działaczy do ponownego podjęcia rozmów w sprawie fuzji. Ostatecznie realizacja śmiałych planów doszła do skutku dopiero w 1931, kiedy to na bazie Victorii i KS Sosnowiec stworzono Unię Sosnowiec. Nowa drużyna miała rozgrywać swoje mecze na boisku przy Alei Mireckiego (otwartym kilka lat wcześniej w 1926). Pierwszym sprawdzianem nowej drużyny był mecz towarzyski z pierwszoligowym Ruchem Hajduki Wielkie zakończony zaszczytnym dla nowej drużyny remisem 1:1. Prezesem nowo utworzonego klubu został inż. Jerzy Bijasiewicz, a do zarządu weszli Bronisław Bitnerowski, Stanisław Iskry, Teofil Kubiczek i Aleksander Wiprzycki. Wśród wybijających się graczy tego okresu widzimy: Dudka, Gwoździa, Słotę, Suwałę i Widawskiego. Klub oprócz sekcji piłki nożnej prowadził jeszcze sekcje: hokeja na lodzie, bokserską, gier sportowych, łyżwiarską, kolarską, motocyklową, lekkoatletyczną, tenisa ziemnego oraz turystyczno-krajoznawczą.

Unia Sosnowiec aż do wybuchu II wojny światowej swoją wyższość w klasie A udowadniała 4 -krotnie. W każdym z tych przypadków nie udawało się jednak awansować do pierwszej ligi.

Za pierwszym razem w 1933 drużyna zajęła drugie miejsce w pierwszej rundzie eliminacji za Naprzodem Lipiny (remis i porażka), a przed Olszą Kraków (zwycięstwo i porażka).

Trochę lepiej Unii poszło rok później, kiedy to odniosła zwycięstwo i remis nad Grzegórzeckim Kraków oraz remis i porażkę ze Śląsk Świętochłowice. Zajęte ponownie drugie miejsce nie dawało prawa do dalszych gier eliminacyjnych.

Ostatnią przed wojną szansę na awans drużyna z Sosnowca miała w 1939, którą jednak tak jak i poprzednio nie udało się wykorzystać. Co więcej Unia przegrała wówczas wszystkie cztery mecze i zajęła ostatnie miejsce w tabeli za Śląskiem Świętochłowice i Fablokiem Chrzanów. W drużynie grał wtedy m.in. wyróżniający się junior, późniejszy prezes PZPN Wiesław Ociepka.

Podczas II wojny światowej działalność klubów sportowych w Zagłębiu Dąbrowskim była zakazana. Od 1941 roku funkcjonowały konspiracyjne drużyny piłkarskie, głównie złożone z byłych zawodników Unii Sosnowiec. W 1943 roku rozegrano konspiracyjne mistrzostwa regionu.

Polska Ludowa

Historia Zagłębia Sosnowiec w realiach Polski Ludowej rozpoczyna się jeszcze w czasie II wojny światowej. Mimo zakazów okupanta życie sportowe w Sosnowcu nie zamarło – od 1941 roku działały nieformalne drużyny piłkarskie skupione przy zakładach pracy, oparte głównie na byłych zawodnikach Unii Sosnowiec. W 1943 roku zorganizowano konspiracyjne mistrzostwa regionu, w których Unia rywalizowała z innymi zespołami Zagłębia Dąbrowskiego.

Po wyzwoleniu w 1945 roku, klub został reaktywowany jako Robotniczy Klub Sportowy Sosnowiec. W kolejnych latach funkcjonował pod różnymi nazwami, odzwierciedlającymi ówczesny system polityczno-organizacyjny (RKU, Unia, Metal, Stal Sosnowiec). Lata powojenne przyniosły szybki rozwój sportowy. W 1949 roku Stal awansowała do II ligi, a w 1954 roku do najwyższej klasy rozgrywkowej.

Największe sukcesy klub odnosił w latach 50. i 60. W 1955 roku piłkarze zostali wicemistrzami Polski, a w 1962 i 1963 roku zdobyli Puchar Polski. W 1962 roku klub przyjął nazwę Górniczy Klub Sportowy Zagłębie Sosnowiec. Drużyna brała udział w europejskich pucharach i prestiżowych turniejach międzynarodowych, rywalizując m.in. z zespołami z Węgier, Grecji, Niemiec czy Czechosłowacji. W 1964 sosnowiczanie zostali mistrzami International Soccer League, czyli międzynarodowej ligi, która promowała w Stanach Zjednoczonych piłkę nożną.

W sezonie 1966/67, Zagłębie dotarło do półfinału Pucharu Karla Rappana.

Równie udane były lata 70., kiedy Zagłębie zdobyło kolejne Puchary Polski (1977, 1978), wicemistrzostwo kraju (1972) oraz wielokrotnie występowało w europejskich rozgrywkach. Klub był wówczas jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek piłkarskich w Polsce. Na początku lat 80. nastąpił jednak stopniowy regres. Spadek z I ligi w sezonie 1985/1986 oraz pogarszająca się sytuacja organizacyjna doprowadziły do pobytu w II lidze na trzy sezony. Powrót do ekstraklasy nastąpił po zakończeniu sezonu 1988/1989.

Odrodzona Rzeczpospolita

Przemiany ustrojowe po 1989 roku przyniosły istotne zmiany w funkcjonowaniu klubu. W 1991 roku zakończył się górniczy patronat, a klub przyjął nazwę KS Zagłębie Sosnowiec. Początkowo drużyna zdołała utrzymać się w ekstraklasie po dramatycznych barażach, jednak narastające problemy finansowe i organizacyjne doprowadziły do degradacji sportowych oraz upadłości klubu w 1993 roku.

Dzięki wsparciu władz miasta działalność została wznowiona pod nazwą MOSiR Sosnowiec. W 1995 roku przyjęto nazwę Sosnowieckie Towarzystwo Sportowe Zagłębie Sosnowiec. Rozpoczął się żmudny proces odbudowy klubu od niższych klas rozgrywkowych. Systematyczna praca organizacyjna i sportowa przyniosła kolejne awanse. z V ligi do II ligi na przełomie lat 90. i 2000.

W XXI wieku klub funkcjonował jako sportowa spółka akcyjna i kilkukrotnie balansował między ambicjami powrotu do elity a problemami finansowo-organizacyjnymi. Największym sukcesem tego okresu był awans do Ekstraklasy w sezonie 2006/2007. Dnia 2 sierpnia 2007 Wydział Dyscypliny PZPN za udział w największej w historii polskiego futbolu ujawnionej aferze korupcyjnej ukarał Zagłębie Sosnowiec degradacją o jedną klasę rozgrywkową, karą czterech ujemnych punktów oraz grzywną w wysokości 50 tys. złotych. Karą punktową klub ukarany został w sezonie 2007/08 zaś karą degradacji w sezonie 2008/09. Później karę punktów przeniesiono na sezon 2008/09.

Kolejny przełom nastąpił po reformie rozgrywek w sezonie 2014/2015, kiedy Zagłębie wywalczyło awans do I ligi. W sezonie 2015/2016 drużyna jako beniaminek prezentowała się bardzo dobrze, zajmując wysokie miejsce w tabeli oraz docierając do półfinału Pucharu Polski.

Powrót i spadek z Ekstraklasy

27 maja 2018, po zwycięstwie 1:0 z Ruchem Chorzów, Zagłębie Sosnowiec po 10 latach przerwy powróciło do Ekstraklasy. 5 maja 2019 po porażce ze Śląskiem Wrocław 2:4, klub spadł do I ligi.

Mecz z Wisłą Kraków, 28 października 2022

Dotychczasowe nazwy

• 1906 – Klub Sportowy Milowice
• 1908 – Towarzystwo Sportowe Union Sosnowiec (jako filia Unionu Petersburg)
• 1918 – Towarzystwo Sportowe Victoria Sosnowiec
• 1919 – KS Sosnowiec
• 1931 – Po fuzji KS Sosnowiec z Towarzystwem Sportowym Victoria Sosnowiec powstaje Unia Sosnowiec
• 1945 – Robotniczy Klub Sportowy Sosnowiec
• 1945 – Rejonowa Komenda Uzupełnień Sosnowiec
• 1948 – ZKSM Unia Sosnowiec
• 1949 – Zakładowy Klub Sportowy Stal Sosnowiec
• 1962 – Górniczy Klub Sportowy Zagłębie Sosnowiec
• 1974 – fuzja z Górnikiem Sosnowiec
• 1991 – Klub Sportowy Zagłębie Sosnowiec
• 1993 – Stal Sosnowiec
• 1994 – Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji Sosnowiec
• 1995 – Sosnowieckie Towarzystwo Sportowe Zagłębie Sosnowiec
• 2001 – Zagłębie Sportowa Spółka Akcyjna
• 2006 – Zagłębie Spółka Akcyjna

Statystyki drużyny

Historia występów Zagłębia Sosnowiec w rozgrywkach ligowych

Rekordy

W pierwszej lidze 36 sezonów: 1955-58, 60-85/86, 89/90-91/92, 2007/08, 2018/19

• Debiut w ekstraklasie:
  • 20 marca 1955 z Górnikiem Radlin u siebie 4:0 (1:0)
• Najwyższa wygrana w I lidze:
  • 9 kwietnia 1966 z ŁKS Łódź u siebie 6:0 (2:0)
• Najwyższe przegrane w I lidze:
  • 14 sierpnia 1958 z ŁKS-em Łódź na wyjeździe 0:7 (0:5)
  • 1 czerwca 1991 ze Śląskiem Wrocław na wyjeździe 0:7 (0:5)
• Zagłębie Sosnowiec zajmuje 15. miejsce w tabeli Wszech czasów Ekstraklasy.

Europejskie puchary

Legenda do wszystkich tabel:

• Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
• k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe

Sezon	Rozgrywki	Runda	Przeciwnik	Dom	Wyjazd	Ogólnie
1962/1963	Puchar Zdobywców Pucharów	Q	Újpest FC	0–0	0–5	0–5
1963/1964	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	Olympiakos SFP	1–0	1–2	2–2, 0–2 (N)
1971/1972	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	Åtvidabergs FF	3–4	1–1	4–5
1972/1973	Puchar UEFA	1R	Vitória Setúbal	1–0	1–6	2–6
1977/1978	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	PAOK FC	0–2	0–2	0–4
1978/1979	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	SSW Innsbruck	2–3	1–1	3–4

Statystyki piłkarzy

Królowie strzelców

• Królowie strzelców w Ekstraklasie w barwach Zagłębia:
  • 1964 – Józef Gałeczka – 18 bramek
  • 1970 – Andrzej Jarosik – 18 bramek
  • 1971 – Andrzej Jarosik – 13 bramek
  • 1977 – Włodzimierz Mazur – 17 bramek

Najskuteczniejsi strzelcy

W meczach rozgrywanych w ekstraklasie najwięcej bramek zdobyli:

1. Andrzej Jarosik 113
2. Józef Gałeczka 98
3. Włodzimierz Mazur 79
4. Ginter Piecyk 61
5. Czesław Uznański 42

Reprezentanci Polski

W reprezentacji Polski grało 19 zawodników Zagłębia. Zaszczytu tego dostąpili:

• 57 – Jan Urban
• 38 – Wojciech Rudy w latach 1974–1981
• 25 – Andrzej Jarosik w latach 1965–1972
• 21 – Roman Bazan w latach 1963–1968
• 21 – Włodzimierz Mazur w latach 1976–1982
• 20 – Józef Gałeczka w latach 1962–1966
• 18 – Roman Strzałkowski w latach 1966–1970
• 8 – Włodzimierz Śpiewak
• 7 – Witold Majewski
• 3 – Witold Szyguła
• 3 – Czesław Uznański
• 2 – Marian Masłoń
• 1 – Jerzy Dworczyk
• 1 – Witold Kasperski
• 1 – Zdzisław Kostrzewa
• 1 – Józef Kowalczyk
• 1 – Jan Leszczyński
• 1 – Zbigniew Myga
• 1 – Zbigniew Mikołajów

Występy zawodników w I lidze

Najwięcej meczów rozegrali:

1. Roman Bazan 304
2. Włodzimierz Mazur 282
3. Wojciech Rudy 275
4. Andrzej Jarosik 265
5. Zbigniew Seweryn 263

Trenerzy

Tibor Kemeny – trener klubu w latach 1968–1969

Antoni Brzeżańczyk – trener klubu w latach 1972–1973

Andrzej Strejlau – trener klubu w 1980

Dariusz Dudek – trener klubu w latach 2017–2018, 2019-20, 2022-23

Klub prowadziło łącznie z trenerami z duetu i tymczasowymi 78 osób .

Lp.	Imię i nazwisko	Okres urzędowania
1.	Stanisław Ptak	1.01.1931	31.12.1935
2.	Józef Słonecki	1.07.1945	31.12.1947
3.	Mikołaj Bejlung	1.01.1948	31.12.1948
4.	Jan Ketz	1.01.1949	31.12.1951
5.	Jan Ketz i Włodzimierz Dudek	1.01.1952	31.12.1952
6.	Adam Niemiec	1.01.1953	31.12.1953
7.	Włodzimierz Dudek	1.01.1954	31.12.1956
8.	Hubert Skolik	29.03.1957	30.12.1957
9.	Ewald Cebula	1.01.1958	31.12.1958
10.	Alojzy Sitko	1.01.1959	19.06.1961
11.	Witold Majewski (1 kadencja)	19.06.1961	31.12.1961
12.	Teodor Wieczorek	1.01.1962	30.06.1966
13.	Artur Wozniak	1.07.1966	15.05.1967
(11.)	Witold Majewski (2 kadencja)	15.05.1967	29.05.1967
14	Józef Machnik ( 1 kadencja)	29.05.1967	30.06.1967
(11.)	Witold Majewski (3 kadencja)	1.07.1967	31.12.1967
15	Tibor Kemény	8.02.1968	30.06.1969
(14.)	Józef Machnik	1.07.1969	30.06.1970
16	Ferenc Farsang	1.07.1970	30.06.1972
17	Antoni Brzeżańczyk	1.07.1972	9.04.1973
18.	Jan Liberda i Czesław Uznański	10.04.1973	10.09.1973
19.	Nandor Banoy	10.09.1973	6.05.1974
20.	Jan Liberda i Kazimierz Trampisz	6.05.1974	7.04.1975
21.	Józef Gałeczka (1. kadencja)	7.04.1975	23.06.1975
(12.)	Teodor Wieczorek	1.07.1975	29.03.1976
(21.)	Józef Gałeczka (2. kadencja)	29.03.1976	31.12.1979
22	Andrzej Strejlau	1.01.1980	31.12.1980
23	Kazimierz Szmitd	1.01.1981	30.06.1983
24	Hubert Kostka	1.07.1983	1.12.1983
25	Zbigniew Myga (1. kadencja)	1.01.1984	23.07.1984
26	Horst Panic	23.07.1984	31.12.1985
27	Jerzy Kopa	1.01.1986	27.12.1986
(21.)	Józef Gałeczka (3. kadencja)	1.01.1987	31.12.1989
28	Leszek Baczyński (1.kadencja)	1.01.1990	14.10.1990
(25.)	Zbigniew Myga (2. kadencja)	15.10.1990	31.12.1991
29	Witold Szyguła (1.kadencja)	1.01.1992	21.03.1992
(25.)	Zbigniew Myga (3.kadencja)	21.03.1992	3.06.1992
(29.)	Witold Szyguła (2. kadencja)	3.06.1992	13.09.1992
30	Jerzy Miedziński	13.09.1992	30.06.1993
31	Andrzej Kręgiel	1.08.1993	31.12.1993
32	Dariusz Klamra	1.01.1994	30.06.1995
33	Krzysztof Tochel (1. kadencja)	1.07.1995	30.06.2000
34	Władysław Szaryński	1.07.2000	30.06.2000
35	Jerzy Dworczyk (1. kadencja)	22.10.2000	23 maja 2001
36	Jarosław Konopka	23.05.2001	30.06.2001
37	Franciszek Krótki	1.07.2001	5.04.2002
(28.)	Leszek Baczyński (2. kadencja)	5.04.2002	30.06.2002
(33.)	Krzysztof Tochel (2. kadencja)	1.07.2002	2.04.2006
38	Janusz Białek	4.04.2006	29.08.2006
(35.)	Jerzy Dworczyk (2. kadencja)	29.08.2006	15 maja 2007
39	Robert Moskal	15 maja 2007	28.06.2007
40	Jerzy Kowalik	1.07.2007	23.10.2007
41	Andrzej Orzeszek (1. kadencja)	23.10.2007	30.10.2007
42	Romuald Szukiełowicz	31.10.2007	18.12.2007
(41.)	Andrzej Orzeszek (2. kadencja)	18.12.2007	23.03.2008
43	Piotr Pierścionek	24.03.2008	8.09.2008
44	Miroslav Copjak	10.09.2008	15.12.2008
45	Janusz Kudyba	15.12.2008	14.04.2009
(35.)	Jerzy Dworczyk	14.04.2009	30.06.2009
(43.)	Piotr Pierścionek	14.04.2009	18 maja 2010
46	Marek Chojnacki	18 maja 2010	5.10.2010
p.o.	Tomasz Łuczywek (tymczasowo)	6.10.2010	13.10.2010
47	Leszek Ojrzyński	13.10.2010	30.06.2011
48	Piotr Stach	1.07.2011	3.10.2011
49	Jerzy Wyrobek	4.10.2011	22.11.2012
50	Miroslaw Kmieć	22.11.2012	21.10.2013
p.o.	Artur Derbin i Robert Stanek (tymczasowo)	19.10.2013	22.10.2013
51	Miroslaw Smyła	22.10.2013	9.03.2015
52	Robert Stanek	9.03.2015	11.06.2015
(42.)	Romuald Szukiełowicz	11.06.2015	15.07.2015
53	Artur Derbin	15.07.2015	6.06.2016
54	Tomasz Łuczywek	7 maja 2016	6.06.2016
55	Jacek Magiera	6.06.2016	22.09.2016
56	Jarosław Araszkiewicz	23.09.2016	3.10.2016
57	Piotr Mandrysz	3.10.2016	29.11.2016
58	Dariusz Banasik	2.01.2017	18.08.2017
59	Dariusz Dudek (1. kadencja)	21.08.2017	8.10.2018
60	Valdas Ivanauskas	15.10.2018	30.06.2019
61	Radosław Mroczkowski	1.07.2019	27.09.2019
p.o.	Michal Farkas (tymczasowo)	27.09.2019	30.09.2019
(59.)	Dariusz Dudek (2. kadencja)	30.09.2019	28.04.2020
62	Krzysztof Dębek	1 maja 2020	6.11.2020
p.o.	Łukasz Matusiak (tymczasowo)	6.11.2020	9.11.2020
63	Kazimierz Moskal	9.11.2020	7.09.2021
p.o.	Łukasz Matusiak i Grzegorz Bąk (tymczasowo)	9.09.2021	17.09.2021
64	Artur Skowronek	17.09.2021	5.12.2022
(59.)	Dariusz Dudek (3. kadencja)	7.12.2022	12.04.2023
p.o.	Marcin Malinowski (tymczasowo)	12.04.2023	30.06.2023
65	Krzysztof Górecko i Marcin Malinowski	1.07.2023	22.08.2023
(53.)	Artur Derbin (2 kadencja)	22.08.2023	16.01.2024
66	Alaksandr Chackiewicz	16.01.2024	05.04.2024
67	Marek Saganowski	05.04.2024	5.05.2025
68	Bartłomiej Bobla	5.05.2025	30.06.2025
69	Marek Gołębiewski	1.07.2025	7.09.2025
70	Wojciech Łobodziński	8.09.2025	16.03.2026
71	Grzegorz Bąk	16.03.2026	17.04.2026
(54)	Tomasz Łuczywek	19.04.2026

Prezesi klubu (po II wojnie światowej)

• 1945–1945 Jan Nalepa
• 1946–1947 Marian Rodzaj
• 1948–1950 Wacław Heldt
• 1951–1958 Eugeniusz Zawadzki
• 1958–1959 Lucjan Kochański
• 1960–1961 Henryk Studencki
• 1962–1966 Franciszek Wszołek
• 1967–1967 Bronisław Wartak
• 1968–1972 Zdzisław Sender
• 1973–1973 Mieczysław Kopka
• 1974–1978 Marian Gustek
• 1979–1980 Jan Rodzoń
• 1980–1982 Krzysztof Krajewski
• 1983–1986 Franciszek Gaździk
• 1987–1990 Marian Janowski
• 1991–1991 Andrzej Wydrychiewicz
• 1992–1992 Jan Szot
• 1993–1995 Maciej Opalski
• 1995–2001 Leszek Baczyński
• 2001–2003 Francesco Cimminelli
• 3 lipca 2003 – 20 czerwca 2007 Giancarlo Motto
• 21 czerwca 2007 – 24 czerwca 2007 Irena Kurdziel
• 25 czerwca 2007 – 17 grudnia 2007 Leszek Baczyński
• 24 stycznia 2008 – 7 lipca 2010 Paweł Hytry
• 8 lipca 2010 – 29 czerwca 2011 Marek Adamczyk
• 30 czerwca 2011 – 2013 Leszek Baczyński
• 2013–2021 Marcin Jaroszewski
• 2021–2022 Łukasz Girek
• 2022–2024 Arkadiusz Aleksander
• 2024 - 3 Kwietnia 2026 Katarzyna Biały
• 3 Kwietnia 2026 - Marcin Jaroszewski

Stadion

Zagłębiowski Park Sportowy został otwarty 25 lutego 2023 r. Pojemność nowego stadionu przy Placu Zagłębia 1 w Sosnowcu wynosi 11600 widzów. Wcześniej drużyna rozgrywała swoje mecze na Stadionie Ludowym.

Kibice

Kibice Zagłębia podczas meczu

Kibice Zagłębia Sosnowiec przyjaźnią się z kibicami Legii Warszawa (od połowy lat 70.), Olimpii Elbląg (od drugiej połowy 2004 roku), BKS Stal Bielsko-Biała (od 1982 roku), a także od niedawna z kibicami Czuwaju Przemyśl. Są też na bardzo dobrych stosunkach ze Slavia Praga. Kibice Zagłębia określają się jako "Łowcy Hanysów". Nazwa nawiązuje do deklarowanej przez nich nienawiści do mieszkańców Górnego Śląska, w szczególności do kibiców Ruchu Chorzów, GKS Katowice oraz Polonii Bytom.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona klubu (pol.)