Zagajów (powiat buski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zagajów
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Solec-Zdrój
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0271331
Położenie na mapie gminy Solec-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Solec-Zdrój
Zagajów
Zagajów
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Zagajów
Zagajów
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Zagajów
Zagajów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zagajów
Zagajów
Ziemia50°21′39″N 20°49′55″E/50,360833 20,831944

Zagajówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIX wieku Zagajów opisany był jako wieś i folwark w powiecie stopnickim, gminie Zborów, parafii Piasek Wielki, odległy 9 wiorst od Stopnicy[2]. W r. 1827 było w Zagajowie 20 domów, 106 mieszkańców. W r. 1881 folwark Zagajów został oddzielony od dóbr Rzegocin. W 1886 r. rozległość mórg 459 w tym: gruntów ornych i ogrodów mórg 335, łąk mórg 65, pastwisk mórg 13, lasu mórg 42, nieużytków mórg 4, budynków murowanych 3, drewnianych 3, płodozmian 4 lowy, las był nieurządzony [2]. W połowie XV w. wieś Zagajów, w parafii Piasek Wielki, własność Spytka z Melsztyna herbu Leliwa, miała łany kmiece, karczmę z rolą, z których dziesięcinę, wartości 4 grzywien, dawano biskupowi krakowskiemu Karczma z rolą, własność plebana w Wielkich Piaskach, płaciła czynszu 2 grzywny (Długosz, L. B., II, 421). W 1508 r. łączył się Zagajów ze Skarbisławicami w jedną całość dóbr. W r. 1579 Gnojeńska (dziedziczka) płaciła tu od 14 osad, 3 1/2 łana i 1 biednego[2].

Osoby związane z Zagajowem[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-15].
  2. a b c Zagajów (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.