Zagubiony Mikołaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zagubiony Mikołaj
The Lost Claus
Gatunek odcinek spec. serialu animowanego
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Twórcy Craig McCracken
Główne role * Keith Ferguson / Grzegorz Drojewski – Bloo
Produkcja
Produkcja Cartoon Network Studios
Reżyseria Craig McCracken
Czas trwania odcinka ok. 22 min.
Pierwsza emisja
Data premiery Stany Zjednoczone 1 grudnia 2005
Polska 21 grudnia 2005
Stacja telewizyjna Stany Zjednoczone Cartoon Network Polska Cartoon Network

Zagubiony Mikołaj (ang. The Lost Claus, 2005) – odcinek specjalny (bożonarodzeniowy) serialu animowanego Dom dla zmyślonych przyjaciół pani Foster (ang. Foster’s Home for Imaginary Friends, 2004-2009), którego twórcą jest Craig McCracken. Kreskówkę tę emituje Cartoon Network.

Zagubionego Mikołaja emituje co roku na święta Cartoon Network, premiera odbyła się w 2005 roku. Odcinek ten jest też dostępny na płycie DVD „Gwiazdka Cartoon Network”, dołączonym do numeru grudniowego 2007 Cartoon Network Magazynu. Oprócz tego odcinka są tam też odcinki bożonarodzeniowe kreskówek: Ed, Edd i Eddy, Johnny Bravo i Mroczne przygody Billy’ego i Mandy.

Opis odcinka[edytuj | edytuj kod]

Maks idzie w Wigilię do Domu pani Foster. Tam wiesza na choince gwiazdkę. Spotyka tam Bloo, Chudego, Eduardo, Koko, Frankę i Pana Zająca. Wtedy do domu przychodzi Mikołaj. Maks jest zachwycony, ale po chwili zjawia się mnóstwo innych Mikołajów. Okazuje się, że są oni zmyślonymi przyjaciółmi. Maks idzie do pokoju Bloo, i tam wpada w panikę. Myśli, że Mikołaj nie istnieje, a Bloo postanawia mu udowodnić, że się myli. Chce mu udowodnić, że Mikołaj może latać po świecie w saniach i wejść do komina. Wsadza do sań Chudego, a do sań przyczepia Pegazy (latające konie). Każe im lecieć po całym świecie, a Chudy leci z nimi. Eduardowi zaś każe wejść do komina, gdzie Eduardo utyka. Koko zatrudnia w centrum handlowym. Pracuje ona jako Mikołaj i daje dzieciom prezenty. Przez przypadek Maks niszczy jej ubranie, i dzieci orientują się, że nie jest Mikołajem. Koko zostaje zwolniona i się obraża na Maksa. Tymczasem nadchodzi noc, i Maks chce uwierzyć, że Mikołaj istnieje. Dlatego prosi go w duchu, żeby dał mu cokolwiek, np. bieliznę. Bloo zaś jest zły, bo Pan Zając co roku kupuje każdemu przyjacielowi tylko jeden prezent. Straszy go w nocy, by kupił więcej prezentów. Pan Zając wtedy wynosi choinkę i niszczy ozdoby bożonarodzeniowe. Rano Maks się budzi i okazuje się, że wśród prezentów pod choinką wcale nie ma bielizny. Wtedy dochodzi do wniosku, że Mikołaj nie istnieje. Idzie do Domu pani Foster, gdzie choinka i ozdoby już są. Wszyscy przyjaciele mają po jednym prezencie, ale bardzo okazałym. Franka (która nie wierzyła w Mikołaja) dzwoni na policję, iż ktoś się do nich włamał i zostawił upominki. Tymczasem Maks też dostał prezent, a były to majtki. A więc Mikołaj istnieje. Poza tym Chudy wrócił, Eduardo wyszedł z komina, Koko już nie jest obrażona, a Bloo za bycie niegrzecznym dostał węgiel.

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie i udźwiękowienie wersji polskiej: Studio Sonica
Reżyseria: Miriam Aleksandrowicz
Dialogi polskie: Barbara Robaczewska
Dźwięk i montaż: Agnieszka Stankowska
Organizacja produkcji: Elżbieta Kręciejewska
Lektor: Radosław Popłonikowski
Wystąpili:

i inni

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku zdobył Annie w kategorii „Production Design in an Animated TV Series”[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]