Zając wielkouchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zając wielkouchy
Lepus californicus[1]
J. E. Gray, 1837
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina zającowate
Rodzaj zając
Gatunek zając wielkouchy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Zając wielkouchy[3] (Lepus californicus) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 36-52 cm, waga 1-1,8 kg. Sierść latem szarobrązowa, zimą biała. Nazwę zawdzięcza dużym uszom. Poza tym ma długie przednie łapy, a tylne mocno umięśnione, co pomaga mu przy długich ucieczkach przed drapieżnikami.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Południowo-zachodnia część Stanów Zjednoczonych oraz północna część Meksyku. Występuje przede wszystkim na terenach pustynnych i półpustynnym co sprawiło, że jedna z angielskich nazw jest zając pustynny (ang. American desert hare)[4]. Niezagrożony wyginięciem.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Nocny tryb życia. Terytorialny, zajmując powierzchnię od 1-3 km². Spanikowany, w czasie ucieczki może oddawać susy do 6 m długości i uciekać z prędkością do 60 km/h[4]. Żyje w stadach. Roślinożerca.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Pora godowa zaczyna się u zajęcy wielkouchych już wczesnym przedwiośniem, lecz w ciepłym klimacie może młode mieć cały rok[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lepus californicus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Mexican Association for Conservation and Study of Lagomorphs (AMCELA), Romero Malpica, F.J. & Rangel Cordero, H. 2008, Lepus californicus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015-3 [dostęp 2015-09-28] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 56. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c Mammals, Black-tailed Jackrabbit (ang.). Big Bend National Park, National Park Service. [dostęp 2014-04-28].