Zając wielkouchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zając wielkouchy
Lepus californicus[1]
J.E. Gray, 1837[2]
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina zającowate
Rodzaj zając
Gatunek zając wielkouchy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Zając wielkouchy[4] (Lepus californicus) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 520–610 mm, długość ogona 75–101 mm, długość ucha 100–130 mm, długość tylnej stopy 113–135 mm; masa ciała 1,5–3,6 kg[5]. Sierść latem szarobrązowa, zimą biała. Nazwę zawdzięcza dużym uszom. Poza tym ma długie przednie łapy, a tylne mocno umięśnione, co pomaga mu przy długich ucieczkach przed drapieżnikami.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Południowo-zachodnia część Stanów Zjednoczonych oraz północna część Meksyku[6]. Występuje przede wszystkim na terenach pustynnych i półpustynnym co sprawiło, że jedna z angielskich nazw jest zając pustynny (ang. American desert hare)[7]. Niezagrożony wyginięciem.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Nocny tryb życia. Terytorialny, zajmując powierzchnię od 1-3 km². Spanikowany, w czasie ucieczki może oddawać susy do 6 m długości i uciekać z prędkością do 60 km/h[7]. Żyje w stadach. Roślinożerca.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Pora godowa zaczyna się u zajęcy wielkouchych już wczesnym przedwiośniem, lecz w ciepłym klimacie może młode mieć cały rok[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lepus californicus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.E. Gray. Description of some new or little known Mammalia, principally in the British Museum Collection. „Magazine of natural history and journal of zoology, botany, mineralogy, geology and meteorology”. New series. 1, s. 586, 1837 (ang.). 
  3. D.E. Brown, C. Lorenzo, S.T. Álvarez-Castañeda, Lepus californicus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020 [online], wersja 2020-2 [dostęp 2020-10-15] (ang.).
  4. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 56. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. S. Schai-Braun & K. Hackländer: Family Leporidae (Hares and Rabbits). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 135–136. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.)
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Species: Lepus (?) californicus. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-15].
  7. a b c Mammals, Black-tailed Jackrabbit (ang.). Big Bend National Park, National Park Service. [dostęp 2014-04-28].