Zajordanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zajordanie – kraina historyczno-geograficzna położona pomiędzy górą Hermon na północy i Wadi el-Hesa na południu, oraz pomiędzy Jordanem na zachodzie i Pustynią Syryjską na wschodzie. Wysokość tego obszaru nie przekracza 1000 m n.p.m. Dzieli się na:

  • Baszan – północna część Zajordania, żyzne tereny położone od Hermonu aż po Jarmuk
  • Gilead – tereny mniej urodzajne niż Baszan, położone pomiędzy Jarmukiem a Arnonem, w Nowym Testamencie znany pod nazwą Perea
  • Moab – południowa część Zajordania, teren górzysty, obfitujący w pastwiska, urodzajny jedynie w południowej części

Zajordanie zamieszkiwane było przez izraelskie plemiona Gada i Rubena oraz część plemienia Manassesa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alfred Tschirschnitz: Dzieje ludów biblijnych. Wyd. I. Warszawa: M. Sadren i S-ka, 1994, s. 128-129. ISBN 83-86340-00-3.