Zakład Samochodów Dostawczych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zakład Samochodów Dostawczych
Nysa Motor Sp. z o.o.
Forma prawna Sp. z o.o.
Data założenia 1952
Data likwidacji 2007
Państwo  Polska
Siedziba ul. Szlak Chrobrego 6
48-300 Nysa
Numer KRS 0000000795
Branża motoryzacja
Produkty samochody dostawcze
Zatrudnienie ok. 900 osób (2002)[1]
Położenie na mapie Nysy
Mapa lokalizacyjna Nysy
Zakład Samochodów DostawczychNysa Motor Sp. z o.o.
Zakład Samochodów Dostawczych
Nysa Motor Sp. z o.o.
Położenie na mapie gminy Nysa
Mapa lokalizacyjna gminy Nysa
Zakład Samochodów DostawczychNysa Motor Sp. z o.o.
Zakład Samochodów Dostawczych
Nysa Motor Sp. z o.o.
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nyskiego
Zakład Samochodów DostawczychNysa Motor Sp. z o.o.
Zakład Samochodów Dostawczych
Nysa Motor Sp. z o.o.
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Zakład Samochodów DostawczychNysa Motor Sp. z o.o.
Zakład Samochodów Dostawczych
Nysa Motor Sp. z o.o.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakład Samochodów DostawczychNysa Motor Sp. z o.o.
Zakład Samochodów Dostawczych
Nysa Motor Sp. z o.o.
Ziemia50°28′46″N 17°19′45″E/50,479444 17,329167
Strona internetowa

Zakład Samochodów Dostawczych – przedsiębiorstwo położone w Nysie produkujące samochody dostawcze. Przez wiele lat samodzielne przedsiębiorstwo, następnie zakład FSO z Warszawy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

ZSD Nysa N59M (eksponat w Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie)
ZSD Nysa 522
FSO Polonez Truck LB
FSO Polonez Truck ST
FSO Polonez Truck LB
Daewoo-FSO Polonez Truck Plus DC
Daewoo-FSO Polonez Truck Plus ROY
Citroën C15, montowany w ZSD w latach 1995-2001
Citroën Berlingo I, montowany w ZSD w latach 1998-2002
Prototyp FSO Polonez Van

Początki zakładu sięgają 1952 roku, gdy powołano w Nysie „Zakłady Budowy Nadwozi Samochodowych”. Wcześniej, w latach 1947-1951 w tym zakładzie, noszącym nazwę Fabryka Mebli Stalowych „Zachód”, wykonywano łóżka szpitalne, krzesła, biurka, szafy oraz kasy pancerne. Po decyzji o zmianie profilu przystąpiono do opracowania, a następnie produkcji nadwozi specjalnych i specjalizowanych przystosowanych do zabudowy na podwoziach samochodów ciężarowych Lublin 51, oraz Star 20. Budowano nadwozia furgonowe różnego przeznaczenia, a także nadwozia warsztatowe i kina objazdowe.

W 1953 roku rozpoczęto rozbudowę zakładu, w ramach której powstała nowa hala montażowa. W miarę rozwoju Polski, coraz bardziej był odczuwalny brak małych samochodów dostawczych o ładowności do 1000 kg. Samochody tego rodzaju nie były wówczas wytwarzane nigdzie w Polsce, ani w krajach sąsiednich. Na przełomie lat 1956-1957 zdecydowano się na podjęcie prac nad takim właśnie pojazdem. W ten sposób powstała Nysa. W drugiej połowie lat 80. fabrykę przyłączono do Fabryki Samochodów Osobowych z Warszawy. Uruchomiła ona produkcję modelu FSO Polonez Truck. W 1994 roku ZSD zakończyła produkcję Nysy. Lata 1996-2002 to okres, kiedy właścicielem był południowokoreański koncern GM Daewoo. Fabryka mogła się rozwijać, została sprywatyzowana i produkowała małe samochody dostawcze m.in. Polonezy Truck Plus, a w ostatnim okresie montowała także Citroëny C15 i Citroëny Berlingo. Kłopoty koncernu GM Daewoo nie pozostały bez echa dla nyskiego zakładu. Zakład zaczął mieć poważne problemy z finansami i płynnością finansową. Próbowano ratować zakład przemianowując go na „Nysa Motor Sp. z o.o.” i bezskutecznie próbując przekształcić zakład w spółkę pracowniczą. 3 czerwca 2002 roku Sąd Gospodarczy w Opolu ogłosił upadłość Nysa Motor. Związkowcy obecni na rozprawie przyjęli werdykt okrzykami "hańba". Zapowiedzieli, że nie przerwą protestu. W zakładzie część osób podjęła strajk głodowy. Ostatecznie jednak przerwano akcję protestacyjną[1]. W listopadzie 2002 roku, dzięki zamówieniom i sfinansowaniu produkcji przez dealerów Daewoo wyprodukowano partię 166 egzemplarzy Poloneza Truck Plus w wersji ROY z silnikiem 1.9D z części pozostających w magazynach producenta[2]. Po raz kolejny produkcja została wznowiona w marcu 2003 roku[3], również dzięki sfinansowaniu produkcji przez sprzedawców, polegającej na zapłacie za auta jeszcze przed wznowieniem procesu produkcyjnego. W ten sposób powstała ostatnia partia 288 Polonezów Truck Plus.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 12 czerwca 1948 – Powstała w Nysie Fabryka Mebli Stalowych – „Zachód”, w której produkowano meble stalowe takie jak szafy, kasy pancerne itp..[4]
  • 1952 – Zmieniono profil produkcji na budowę nadwozi samochodowych specjalnych (m.in. kinowozy, przewoźne bufety) na podwoziach samochodów Lublin-51 i Star.
  • 1954 – Zmieniono nazwę na „Zakłady Samochodowe”. Produkcja samochodów specjalnych trwała do 1958 roku.
  • Pięć miesięcy później nastąpiła kolejna zmiana nazwy na „Zakłady Budowy Nadwozi Samochodowych w Nysie” (potocznie Nadwozia).
  • 1957 – Zapadła decyzja o uruchomieniu w Nysie produkcji samochodów dostawczych na bazie podzespołów samochodu FSO Warszawa.
  • 1958 – Rozpoczęto produkcję seryjną samochodu Nysa N-58. Oprócz podstawowej odmiany mikrobus powstawały także sanitarki i towos.
  • 1959-1969 – Trwał nieustanny proces modernizacyjny samochodu Nysa. Rosła produkcja, zwiększyła się gama odmian[4].
  • 1968 – Firma weszła w skład zjednoczenia Polmo, zmieniono nazwę zakładu na Fabryka Samochodów Dostawczych „Polmo” w Nysie (potocznie FSD i Polmo).
  • 1970-1985 – Na polskim rynku samochodów dostawczych, dominował samochód Nysa. Produkcja osiągnęła pułap 2,5 tys. samochodów miesięcznie, z czego połowa kierowana była na eksport. W latach 70. fabryka przeżywała okres największej prosperity. Samochody Nysa eksportowane były do 35 krajów. Wśród odbiorców były takie kraje jak: Irak, Sudan, Chiny, Egipt, Ghana, Kolumbia, Ekwador, Francja, Hiszpania, RFN oraz dawne kraje RWPG.
  • 1986-1995 – Trwał proces łączenia fabryki z FSO, stała się zakładem FSO, fabryka otrzymała nazwę Fabryka Samochodów Osobowych, Zakład Samochodów Dostawczych w Nysie (potocznie ZSD).
  • 1986 – Zapadła decyzja budowy nowego samochodu dostawczego na bazie podzespołów samochodu osobowego FSO Polonez.
  • 1988 – Uruchomienie seryjnej produkcji samochodów FSO Polonez Truck[4].
  • 1992 – Do Nysy z FSO zostaje oddelegowany Dyrektor mgr Marian Smutkiewicz – wprowadza on program naprawczy, który w krótkim czasie przynosi pożądane efekty. Odwrócona zostaje proporcja produkcji – dominującym wyrobem staje się dostawczy model Poloneza – Truck. Do produkcji trafia nowa wersja Poloneza Truck.
  • 3 lutego 1994 – Z taśm zjechała ostatnia Nysa o numerze 380 575. Zakład poddany został modernizacji, której ukoronowaniem było wybudowanie nowej linii kataforezy nadwozi. W kwietniu podpisany został kontrakt z francuskim przedsiębiorstwem Citroën na montaż samochodu dostawczego Citroën C15.
  • 1995 – Uruchomiony został montaż samochodu Citroën C15 (wersja 2- i 5-drzwiowa). Powstała nowa linia kataforezy połączona z zainstalowaniem sterowanej komputerowo oczyszczalni ścieków.
  • 1996-1999 – Spółka z południowokoreańskim koncernem GM Daewoo[4].
  • 1996-1997 – Zmodernizowano kotłownie (I i II etap).
  • 1996 – Do spółki z FSO przystąpił partner strategiczny – międzynarodowy koncern południowokoreański GM Daewoo, natomiast zakład w Nysie stał się jednym z oddziałów spółki o nazwie Daewoo-FSO Motor Spółka z o.o. – ZSD Nysa.
  • 1997 – Do produkcji wszedł nowy model Daewoo-FSO Polonez Truck Plus.
  • 1998 – Renegocjacja kontraktu z Citroënem: uruchomienie montażu samochodu Citroën Berlingo (2-osobowy i 5-osobowy).

Uzyskanie certyfikatu ISO 9002, oraz uzyskanie tytułu "Czystszej produkcji" w Polsce za 1998 rok. W fabryce pojawiła się nowa linia montażu samochodów Citroën oraz nowoczesna lakiernia nawierzchniowa.

  • 1999 – Modernizacja Poloneza Truck Plus, po której dostał handlowe oznaczenie P-105. Początek montażu samochodów Citroën Berlingo z drzwiami przesuwnymi[4].
  • 2001 – w KRS została zarejestrowana spółka „Nysa Motor Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością”
  • czerwiec 2002 – Zawieszono produkcję Poloneza Trucka Plus
  • listopad 2002 – ponowne uruchomienie produkcji Trucka Plus, dzięki zamówieniom i sfinansowaniu produkcji przez dealerów GM Daewoo wyprodukowano partię 166 egzemplarzy w wersji ROY z silnikiem 1.9D z części pozostających w magazynach producenta[2].
  • marzec 2003 – Po raz kolejny produkcja została wznowiona, również dzięki sfinansowaniu produkcji przez sprzedawców, polegającej na zapłacie za auta jeszcze przed wznowieniem procesu produkcyjnego. W ten sposób powstała ostatnia partia 288 Polonezów Truck Plus[3].
  • maj 2003 – Utworzona została spółka Polska Fabryka Samochodów, która miała produkować na terenie zakładów Nysa Motor miejskie auto Clic oraz Poloneza Trucka Plus, natomiast w późniejszym etapie jego mocno zmodernizowaną wersję Poltruck[5].
  • 2004 – Upada spółka PFS, dzierżawiła ona hale produkcyjne od Nysa Motor, jednak była wobec niej zadłużona nie płacąc za dzierżawę[6].
  • 2007 – „Nysa Motor spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” została wykreślona z KRS.

Przypisy

  1. a b Marcel Szary: Zysk nie może być ważniejszy niż ludzie (pol.).
  2. a b Grzegorz Hilarecki: Poloneza czas zacząć. Admoto, 10 grudnia 2002. [dostęp 12 czerwca 2009].
  3. a b Grzegorz Hilarecki: Polonez Truck od nowa?. Admoto, 16 marca 2003. [dostęp 12 czerwca 2009].
  4. a b c d e Strona oficjalna Nysa Motor Sp. z o.o. (pol.).
  5. Rusza Polska Fabryka Samochodów! (pol.).
  6. Polonez nie teraz (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]