Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Obiekt zabytkowy nr rej. 558/1986 z 22 grudnia 1971
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Państwo  Polska
Miejscowość Lądek-Zdrój
Adres pl. Mariański 13
Styl architektoniczny neobarok
Architekt Hermann Voelkel
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy 1678 r.
Ukończenie budowy 1680 r.
Ważniejsze przebudowy 1878-1880 r.
Położenie na mapie Lądku-Zdroju
Mapa lokalizacyjna Lądku-Zdroju
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Położenie na mapie gminy Lądek-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Lądek-Zdrój
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”
Ziemia50°20′35,123″N 16°52′45,695″E/50,343090 16,879360
Wnętrze

Zakład przyrodoleczniczy „Wojciech”zakład przyrodoleczniczy w Lądku-Zdroju, wzniesiony w 1680, przebudowany w latach 1878–1880 w stylu neobarokowym; najokazalszy i najstarszy obiekt balneologiczny w uzdrowisku w Lądku-Zdroju.

Historia[edytuj]

Budowla została wzniesiona w latach 1678–1680, pierwotnie nazwano ją "Marienbad"[1]. Wzorem dla budowniczych była łaźnia turecka w Budzie"[2]. W latach 1878-1880 obiekt został przebudowany w stylu neobarokowym[1]. Od roku 1974 do 1998. budowla była wielokrotnie restaurowana i remontowana[2].
Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 22 grudnia 1971 roku obiekt został wpisany do rejestru zabytków[3].

Architektura[edytuj]

Zakład to obiekt dwukondygnacyjny, wzniesiony na planie koła i posiadający cztery ryzality wejściowe[1]. Ryzality są akcentowane frontonami, przerwanymi portykami wgłębnymi lub arkadowymi podcieniami. Wszystkie elewacje posiadają bogate podziały pilastrami[1]. Wnętrze jest nakryte centralną kopułą, zwieńczoną wysoką latarnią z parami kolumn, które podtrzymują mniejszą kopułę z lukarnami[1]. Wnętrze utrzymane jest w stylu łaźni tureckiej[4]. Wewnątrz budynku znajduje się źródło „Wojciech”, zasilające także basen[2]. Na parterze obiektu odbywają się fizykoterapie oparte na wodzie mineralnej takie jak kąpiele perełkowe, natryski, wirówki i inne zabiegi balneologicznych, również z wykorzystaniem borowiny[5]. Na piętrze budynku urządzona jest pijalnia wód mineralnych i hotel z 47 miejscami noclegowymi w 23 pokojach[2].

Ciekawostki[edytuj]

Jednym z najznamienitszych gości zakładu był król pruski Fryderyk II, który od 5 do 24 sierpnia 1765 roku leczył się tam, biorąc kąpiele w wodzie ze źródła[2]. Poza nim w "Wojciechu" bywało wiele innych znanych osób, między innymi: książę Antoni Henryk Radziwiłł, prezydent USA John Quincy Adams, Oskar Kolberg, Iwan Turgieniew, Józef Cyrankiewicz i Władysław Gomułka[6].

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e Józef Pilch: Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2005, s. 178. ISBN 83-213-4366-X.
  2. a b c d e Wratislaviae Amici. [dostęp 2014-05-01].
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2013-12-01].
  4. Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 16. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo PTTK "Kraj", 1993, s. 175. ISBN 83-85773-06-1.
  5. Uzdrowisko Lądek-Długopole S.A.. [dostęp 2014-05-01].
  6. Marek Perzyński: Lądek Zdrój. Wrocław: Wrocławski Dom Wydawniczy, 2005, s. 34. ISBN 83-921271-0-2.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]