Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Ilustracja
Główny budynek ZPDz. „Luxpol” S.A. w 1995
Państwo  Polska
Siedziba Stargard Szczeciński
Adres Pierwszej Brygady 18[1]
(siedziba przedsiębiorstwa)
Towarowa 13
(siedziba spółki akcyjnej)
Data założenia 1967 (rozpoczęcie budowy)
1971 (rozpoczęcie produkcji)
1993 (spółka akcyjna)
Data likwidacji 2006 (skreślona z rejestru przedsiębiorstw)
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Janisław Kosik
(pierwszy prezes spółki)
Dyrektor Marian Gołden
(pierwszy dyrektor zakładów)
Nr KRS 0000083585
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 777.600,00 zł. (2002)
Położenie na mapie Stargardu
Mapa lokalizacyjna Stargardu
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu stargardzkiego
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”
Ziemia53°20′32,1″N 15°01′29,2″E/53,342250 15,024778

Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” (Z.P.Dz. „Luxpol”) – byłe polskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Stargardzie Szczecińskim, działające w branży handlu detalicznego, zajmujące się dystrybucją bielizny i odzieży lekkiej. Budowa zakładów rozpoczęła się w 1967, produkcja w 1971, od roku 1993 funkcjonowały jako spółka akcyjna do 2006.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zarządzenia, powstanie, funkcjonowanie[edytuj | edytuj kod]

W 1967 Komisja Planowania przy Radzie Ministrów wydała decyzję nr 456 z dnia 4 stycznia 1967 o lokalizacji ogólnej Zakładu Przemysłu Dziewiarskiego. 28 września 1967 ukazało się zarządzenie Nr 35/0/67 Ministra Przemysłu Lekkiego w sprawie utworzenia przedsiębiorstwa państwowego Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” w Stargardzie Szczecińskim w miejscu ogrodów działkowych przy ulicy Bohaterów Stalingradu 18 (od 1989 Pierwszej Brygady)[2][3][4][5][6][7].

8 listopada 1968 odbyła się uroczystość wmurowania kamienia węgielnego, nastąpił akt erekcyjny. Uczestniczył w niej między innymi ówczesny dyrektor Marian Gołden. W tym samym roku powstał, wraz z pierwszymi pracami budowlanymi, Ośrodek Szkolenia Zawodowego[a][8]. Poza obiektami produkcyjnymi (budynek nr 1 i 2 oraz budynek konfecji) wybudowano budynki typu kotłownia i hydrofornia oraz budynki socjalne, w tym: żłobek, przedszkole, budynki mieszkalne, ośrodek wypoczynkowy, stołówkę i przychodnię lekarską. Nastąpił proces wyposażenia w maszyny dziewiarskie i szwalnicze, które sprowadzono z Niemiec, Włoch, Japonii i Francji. W 1969 zafunkcjonowała w zakładzie sekcja siatkówki kobiet, która została przekazana z LKS „Pomorze”[b][9][10][11][12].

W 1971 nastąpiło oddanie przedsiębiorstwa do eksploatacji[13]. ZPDz „Luxpol” podlegało Ministrowi Przemysłu Lekkiego, który nadzór ten prowadził poprzez Zjednoczenie Przemysłu Dziewiarskiego i Pończoszniczego „Tricot” w Łodzi. 30 października 1971 rozpoczęła się produkcja, gdzie przędzę poliamidową pozyskaną z Zakładów Włókien Sztucznych „Stilon” w Gorzowie Wielkopolskim, przetwarzano na gotowe wyroby dziewiarskie przy zastosowaniu technologii maszyn osnowowych. W 1974 zatrudnionych było w przedsiębiorstwie ogółem 3 tysiące osób[13]. Klientem stargardzkiej firmy, oprócz zagranicznego rynku, był Adidas Polska sp. z o.o. W 1975 ZPDz. „Luxpol” objęły patronatem Miejski Dom Kultury[14][6][15][16].

Przekształcenia, powstanie spółki akcyjnej[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 1976 nastąpiło połączenie ZPDz. „Luxpol” w Stargardzie Szczecińskim z Zakładem Przemysłu Dziewiarskiego „Rega” w Świdwinie, który specjalizował się w produkcji odzieży dziecięcej z anilany. Stan taki przetrwał do połowy 1991, kiedy to zakład ze Świdwina ponownie uzyskał samodzielność organizacyjną[6]. W sierpniu 1980 rozpoczął w ZPDz. „Luxpol” działalność Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, który organizowała między innymi Jadwiga Siedlecka-Siwuda. W listopadzie 1989 ZPDz. „Luxpol” i Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” w Suchaniu przystąpiły do tworzenia spółki z o.o., której zadaniem było prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na konfekcjonowaniu wyrobów dziewiarskich. Rozpoczęła ona działalność 15 stycznia 1990 i przetrwała niecały rok. 20 listopada 1990 zgromadzenie wspólników uchwaliło jej likwidację[4][6][15].

W latach 90-tych XX wieku w związku z reformą gospodarki ZPDz. „Luxpol” przechodził różne przekształcenia, zakłady pozbywały się infrastruktury socjalnej. 19 lipca 1993 minister przekształceń własnościowych aktem notarialnym przekształcił Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” w jednoosobową spółkę skarbu państwa z nazwą Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. W dniu 1 września 1993 postanowieniem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim, zakład został wpisany do rejestru handlowego w dziale 8 pod numerem 3420 [6][5][6]. 1 stycznia 1994 uruchomiono nowy wydział produkcyjny Luxpol - „Nowy Styl” , a od 1 stycznia 1995 rozpoczął działalność kolejny wydział „Lady Lux” [5][6]. W lipcu 1995 ZPDz. „Luxpol” S.A. zostały spółką akcyjną z funduszem inwestycyjnym typu zamkniętego, założonej przez skarb państwa, działający na podstawie ustawy o NFI[17]. W 1995 było zatrudnionych 1500 osób, w przeważającej ilości kobiety. Większość asortymentu dziewiarskiego trafiało na rynki zagraniczne[14][18][15].

W drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych sytuacja finansowa stargardzkiej spółki uległa wyraźnemu pogorszeniu. Nastąpiło ograniczenie kontaktów z krajami WNP spowodowane wejściem w życie ustawy o cudzoziemcach. Głównymi odbiorcami dzianin i ubiorów sportowych z „Luxpolu” byli handlowcy, m. in. z Rosji, którzy zaczęli nabywać asortyment na przygranicznych bazarach. Wpływały także inne czynniki na sytuację finansową spółki, którymi były:[c][19]. Nastąpił proces redukcji zatrudnienia oraz pozbywania się całej infrastruktury socjalnej spółki. W 1995 w byłym budynku ZPDz. „Luxpol”, gdzie był między innymi Zakładowy Klub Kultury, stołówka - zafunkcjonował po modernizacji budynku - Urząd Skarbowy, który został przeniesiony z ulicy Skarbowej. W 1996 ZPDz „Luxpol” S.A. miał stratę bilansową w kwocie 3.536 tys. zł. W czerwcu 1997 Rada Miejska w Stargardzie Szczecińskim poręczyła za kredyt w wysokości 1.560.000 zł zaciągnięty w banku przez Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. na realizację programu restrukturyzacji[19][6][20][21][22].

Likwidacja spółki[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 1998 zrezygnował ze współpracy największy i najbardziej stabilny klient Adidas Polska sp. z o.o. (przestały wpływać zamówienia do ZPDz. „Luxpol” S.A.)[6]. Obroty firmy spadły o 30 procent. W związku z bardzo trudną sytuacją ekonomiczną spółki nastąpiły zwolnienia grupowe. Pomieszczenia produkcyjne i biurowe zostały wydzierżawione lub sprzedane kilku spółkom: właścicielem części biurowej została firma „Bissmyk” ze Szczecina, w pomieszczeniach produkcyjnych zafunkcjonowały firmy: spółka „Temat” (założona przez byłych pracowników „Luxpolu”" - prezes Teresa Świć, wiceprezes Włodzimierz Matuszewski), hurtownia materiałów budowlanych „Gabex” s.c., hurtownia mebli „Suppra”, spółka Black Red White S.A., dystrybutor materiałów stolarskich „Mopat”, spółka szwedzka „Boros-Cotton” zajmująca się szyciem odzieży z materiałów powierzonych, spółka Suzan-Polska należąca do Holendrów, eksportująca konfekcję z materiałów uszlachetnionych[14][18][23][21][15].

ZPDz. „Luxpol” S.A.
Były ZPDz „Luxpol”[d]
Stargard. Byłe ZPDz „Luxpol”[e]
Były ZPDz „Luxpol” S.A.[f]
Były ZPDz „Luxpol”[g]
Były żłobek „Luxpolu”[h]
Byłe Przedszkole „Luxpolu”[i]
Byłe Przedszkole „Luxpolu” (2020)[j]
Stargard. Budynek mieszkalny[k]

W październiku i listopadzie 1998 zarząd ZPDz „Luxpol” S.A., w związku z sytuacją finansową, podjął kroki zmierzajace do otwarcia sądowego postępowania układowego. Ostatecznie, po negocjacji z bankami i innymi wierzycielami, 4 grudnia 1998 zarząd ZPDz. „Luxpol” S.A. podjął uchwałę nr 75/98 o złożeniu wniosku o upadłość spółki, by uniknąć nie kontrolowanej egzekucji wierzytelności przez trzy banki, którym spółka (portfelowa VII narodowy fundusz inwestycyjny) winna była ok. 8,5 mln zł.[15]. Zakład utracił zdolność konkurencji. Spółka była dodatkowo zadłużona na ok. 12,5 mln zł. wobec 80 wierzycieli. Wydział Gospodarczy Sądu Rejonowego w Szczecinie wydał postanowienie o otwarciu sądowego postępowania układowego ZPDz „Luxpol” S.A. w Stargardzie Szczecińskim z wierzycielami. Sąd uznał, że trudna sytuacja gospodarcza, w jakiej znalazło się przedsiębiorstwo, wynikała z przyczyn od niego niezależnych. W połowie grudnia 1998 Sąd Rejonowy w Szczecinie, XVII Wydział Gospodarczy KRS ogłosił upadłość Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. 15 grudnia 1998 został ustanowiony syndyk masy upadłościowej, który uruchomił proces zarządzania majątkiem spółki. Następnie rozpoczął postępowanie upadłościowe spółki i spraw związanych z podziałem akcji masy upadłościowej spółki akcyjnej[15][11][21].

25 października 2006 Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. zostały skreślone z rejestru przedsiębiorstw i zakończyły swoją działalność. Były jedną z największych działających firm w Stargardzie Szczecińskim, miały duże znaczenie dla regionu. Umożliwiały zatrudnienie znacznej ilości kobiet i były ważnym czynnikiem rozwoju miasta i regionu. Wiele stargardzkich rodzin było z tym zakładem związanych przez ponad 30 lat[18][6][15].

Struktura organizacyjna, zawody, profil działalności[edytuj | edytuj kod]

Ogólna struktura zakładu z 1973[edytuj | edytuj kod]

Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” miały w 1973 strukturę[l][24][15].:

  • dyrektor, kolegium dyrekcji[m][24]
    • zastępcy dyrektora[n]
      • administracja[o]
      • szef produkcji
      • specjaliści[p]
      • sekcja socjalno-bytowa[r]
      • służba ochrony zakładu (straż przemysłowa)
      • kierownicy wydziałów, działów
      • kierownicy oddziałów sekcji
        • mistrzowie, sterownicze toku produkcji
        • wydziały, oddziały[s]
        • laboratoria[t]
        • magazyny[u]
        • warsztat mechaniczny

Schemat organizacji zakładu z 1988[edytuj | edytuj kod]

Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” miały w 1988 strukturę[v][15]:

  • dyrektor, sekretariat
    • zastępcy[w]
    • administracja[x]
    • kierownicy wydziałów, oddziałów, brygadziści
      • wydziały[y]
        • oddziały[z]
        • magazyny, labolatoria
    • sekcja socjalno-bytowa[aa]
    • sekcja ochrony zakładu

Schemat organizacji spółki z 1997[edytuj | edytuj kod]

Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. miały w 1997 strukturę[ab][15]:

  • Walne Zgromadzenie
  • Rada Nadzorcza
  • Zarząd, Prezes Zarządu-Dyrektor Generalny
    • członek zarządu, dyrektor ekonomiczno-finansowy
      • główny księgowy[ac]
    • członek zarządu, dyrektor techniki produkcji
      • główny specjalista ds. przygotowania produkcji[ad]
    • członek zarządu, dyrektor marketingu i sprzedaży
      • dział marketingu, sprzedaży krajowej, zaopatrzenia, sprzedaży eksportowej
    • administracja[ae]
      • kierownicy zakładów produkcji
        • zakłady produkcyjne[af]
      • magazyny, labolatoria

Zawody pracownicze[edytuj | edytuj kod]

ZPDz. „Luxpol”
ZPDZ „Luxpol”. Oddział szwalni[ag]
ZPDZ „Luxpol”. Wydział farbiarni (1986)
ZPDZ „Luxpol”. Dziewiarnia (1988)
Zgrzeblarka/gręplarka
Maszyna do szycia Łucznik[ah]
Próbki różnych tkanin
Kronika żłobka „Luxpolu”[ai]

W 1971 i w kolejnych latach Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” miały pracowników w zawodach[15]:

Profil działalności[edytuj | edytuj kod]

Wielowydziałowe przedsiębiorstwo Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” o zamkniętym cyklu produkcyjnym, z otrzymywanej przędzy poliamidowej z Zakładów Włókien Sztucznych „Stilon” w Gorzowie Wielkopolskim, przetwarzało na gotowe wyroby dziewiarskie przy zastosowaniu technologii maszyn osnowowych. Produkowano między innymi ubiory szkolne, bluzki damskie, ubiory z anilany dla dzieci. Zakład miał własne kolekcje ubrań sportowych, koszul męskich, ubranek dziecięcych, w tym szkolnych fartuszków. Zgodnie z założeniami projektowymi, ZPDz. „Luxpol” produkował także koszule męskie i bluzki damskie typu non-iron[25][8].

Większośc asortymentu dziewiarskiego trafiało na rynki zagraniczne, w tym Bliski Wschód (Egipt, Kuwejt, Arabia Saudyjska), gdzie wysyłane były welurowe podomki. Stroje sportowe, jak: dresy, koszulki i spodenki znajdowały zbyt w Niemczech, Holandii, Francji i Finlandii. Ekskluzywna konfekcja damska, dzianiny i ubiory sportowe zamawiana była przez państwa z WNP, szczególnie przez Rosjan i Litwinów[14][21].

Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, wprowadzono do produkcji własne kolekcje ubrań sportowych, kostiumów damskich, koszul męskich i ubranek dziecięcych z anilany. Odbiorcą stargardzkiej firmy, oprócz zagranicznego rynku, był Adidas Polska sp. z o.o. Po przekształceniu zakładu w spółkę akcyjną powstały nowe wydziały „Nowy Styl” i „Lady Lux”. W latach 90-tych produkowano odzież damską, ubrania treningowe, koszulki i spodenki sportowe, podomki, fartuchy damskie, płaszcze kąpielowe, bieliznę nocną i dzienną, piżamy męskie oraz dziecięce. Wytwarzano blisko 500 modeli odzieży[5][6][15].

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

Po powstaniu ZPDz. „LUXPOL” od 1967 byli następujący dyrektorzy[3][20][15]:

  • Marian Gołden (1967-1986)
  • Jadwiga Kaźmierczak - Kobylińska (1986-1992)
  • Janisław Kosik (1992-1993)

Prezesi[edytuj | edytuj kod]

Po powstaniu spółki od 1993 byli następujący prezesi[26][15]:

  • Janisław Kosik (1993-1998)
  • Jacek Wojciech Piętniewicz (1998-1998)
  • Marek Wróblewski (1998-2006)

Syndyk[edytuj | edytuj kod]

  • Remigiusz Władysław Frydrychowicz (1998-2006)[15]

Ludzie związani z zakładem[edytuj | edytuj kod]

Przekształcenia[edytuj | edytuj kod]

1. Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” (1967/rozpoczęcie produkcji 1971) → Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” w Stargardzie Szczecińskim/Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Rega” w Świdwinie (połączenie 1976-1991) ↘

2. Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”/Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” w Suchaniu (spółka z o.o., 1989-1990) → Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” (1990-1993) ↘

3. Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. (jednoosobowa spółka akcyjna skarbu państwa 1990-2006) → ↘

  • uruchomiono wydział produkcyjny Luxpol „Nowy Styl” (01.01.1994) → rozpoczął działalność kolejny wydział „Lady Lux” (01.01.1995) ↘

4. Zakład Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. (proces likwidacyjny 1998-2006)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Był wydzierżawiony dla ZPDz. „Luxpol” przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w pomieszczeniach w Parku Kopernika, jego pierwszy oddział był przy ulicy Śląskiej 6 i był wydzierżawiony od Powiatowej Spółdzielni Pracy Usług Wielobranżowych oraz drugi oddział przy ulicy Warszawskiej 17 wydzierżawiony przez MZBM. Byli tam przyuczani do zawodu pierwsi pracownicy oraz uczniowie Zasadniczej Szkoły Dziewiarskiej (powstała w 1967) w zawodzie szwacz dzianin. Dodatkowo od 1967 24 młodych mieszkańców Stargardu Szczecińskiego pobierało naukę w łódzkich technikach dziewiarskich. Uruchomiono także w Ośodku Szkolenia Zawodowego wydział wzornictwa i przygotowania produkcji. W 1973 uruchomione zostało Wieczorowe Technikum Włókiennicze na podbudowie Zasadniczej Szkoły Dziewiarskiej dla pracowników zakładu, która w 1984 została włączona do Zespołu Szkół Zawodowych nr 1, gdzie uczyli się przyszli pracownicy
  2. Stargardzkie siatkarki przy Luxpolu występowały w lidze okręgowej, na początku lat 80-tych z braku funduszy sekcja została rozwiązana. Drużynę trenował długoletni zawodnik drużyny męskiej Kazimierz Klorkowski, w zespole między innymi grały: Jadwiga Podleżańska, Halina Użarowska, Halina Hajduk, Zofia Kabulak, Danuta Jawtoszuk, Halina Truszkowska
  3. Wprowadzenie nowych regulacji celnych doprowadziło do zachamowania przywozu do Polski tzw. zleceń przerobowych, poza tym strajk generalny w Danii całkowicie zablokował przywóz do Polski półproduktów do przerobu od największych kontrahentów „Luxpolu”, tj. firm z Danii, Szwecji i Holandii. Spowodowało to szereg przestojów produkcyjnych oraz znaczne straty finansowe. Czynnikiem, który bardzo destrukcyjnie wpłynął na sytuacje firmy były zmiany w kursach walut, powodujące gwałtowne pogorszenie relacji wymiennych glównych walut dla eksporterów. Oznaczało to dla „Luxpolu” drastyczne ograniczenie rynków zbytu, spadek dochodów, znaczne ograniczenie produkcji i niewykorzystanie mocy przerobowych
  4. Główny budynek Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. w Stargardzie Szczecińskim z widokiem od tyłu, po prawej brama wjazdowa i były budynek socjalny, obecnie hurtownia papiernicza. Po lewej były budynek produkcyjny, obecnie hurtownie. Zdjęcie z 2020
  5. Główny budynek Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. w Stargardzie Szczecińskim z widokiem od ulicy Towarowej, po lewej były budynek socjalny, obecnie hurtownia papiernicza. Zdjęcie z 2020
  6. Budynek Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” S.A. w Stargardzie Szczecińskim z widokiem od tyłu. Była tu stołówka, Zakładowy Klub Kultury, bibloteka zakładowa, miały tu swoją siedzibę organizacje społeczno-polityczne, kawiarnia na 55 miejsc. Od 1995 siedziba Urzędu Skarbowego. Zdjęcie z 2020
  7. Były budynek Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” w Stargardzie Szczecińskim z widokiem na bramę wjazdową, ówczesną portiernię oraz były budynek sklepu Luxpolu, obecnie hurtownia papiernicza. Zdjęcie z 2020
  8. Były budynek żłobka Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” z widokiem od bloku mieszkalnego przy ulicy Szczecińskiej 28/30. Żłobek dysponował 90 miejscami. W latach 90 - tych przesiębiorstwo pozbyło się tego budynku. Po zmodernizowaniu jest tutaj Dział Egzekucji i Kontroli Podatkowej Urzędu Skarbowego w Stargardzie oraz prywatne firmy. Zdjęcie z 2020
  9. Były budynek Przedszkola Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol”, który dysponował 6 oddziałami o łącznej liczbie 180 miejsc. W latach 90 - tych przesiębiorstwo pozbyło się tego budynku. Po zmodernizowaniu jest tutaj obecnie Przedszkole Miejskie nr 2 przy ulicy Mieszka 1 nr 2. Zdjęcie z 2020
  10. Budynek byłego Przedszkola Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” oddanego w 1979, jako Przedszkole nr 2. Obecnie Przedszkole Miejskie nr 3 na Osiedlu Zachód 18
  11. Budynek mieszkalny wspólnoty mieszkaniowej przy ulicy Szczecińskiej 28/30, gdzie zamieszkują byli pracownicy byłego ZPDz. „Luxpolu”. Został wybudowany jako budynek zakładowy w latach 1969/1970
  12. Struktura z 1973 zmieniała się w latach, w 1993 po wejściu spółki została zmodyfikowana co do stanowisk pracowniczych, komórek organizacyjnych, wydziałów
  13. W skład kolegium wchodzili zastępcy dyrektora oraz przedstawiciele: Komitetu Zakładowego PZPR, Rady Robotniczej, Rady Zakładowej Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Włókienniczego, Odzieżowego i Skórzanego, Zarządu Zakładowego ZMS, przedstawiciel NOT, TNOiK i PTE. Była to tzw. konferencja samorządu robotniczego
  14. zastępca dyrektora ds. ekonomicznych, z-ca dyrektora ds. handlowo–marketingowych
  15. dział rachuby i płac/finansowy, dział zatrudnienia, dział spraw pracowniczych, dział szkolenia i normowania, sekcja p-poż., sekcja rewizji i inwentaryzacji, rada zakładowa/pracownicza
  16. Specjalista technolog, specjalista do spraw szkolenia i organizacji produkcji, specjalista ds. racjonalizacji, główny mechanik, dział sterowania jakością/kontroli jakości
  17. Dział nadzoru produkcji, dział gospodarki materiałowej, dział postępu techniczno-organizacyjnego normalizacji i informacji, dział inwestycji, dział zaopatrzenia, biuro wydziału konfekcji, sekcja BHP, sekcja rewizji i inwentaryzacji, zakładowy klub techniki i racjonalizacji, sekcja OHP
  18. Przedszkole przyzakładowe (o 6 oddziałach i łącznej liczbie 180 miejsc), żłobek przyzakładowy (90 miejsc) przy ulicy Partyzantów 5, Przemysłowa Przychodnia Zdrowia (8 gabinetów specjalistycznych), zakładowy dom kultury, w tym/: stołówka (o przepustowości 1000 obiadów dziennie), bibloteka z czytelnią, ośrodek wypoczynkowy w Mrzeżynie, kompleks wypoczynkowy w Ińsku, branżowe sanatorium uzdrowiskowe w Mrzeżynie podległe Zjednoczeniu Przemysłu Dziewiarskiego i Pończoszniczego „Tricot” oraz ośrodek wczasowy tego zjednoczenia w Szczyrku
  19. Wydział wzornictwa i przygotowania produkcji, wydział snowalni, wydział dziewiarni, wydział farbiarni, wydział konfekcji, oddział krojowni, oddział szwalni
  20. Laboratorium metrologiczne, laboratorium chemiczne
  21. Magazyn przędzy i osnów, magazyn dzianiny surowej, wykrojów - rozdzielnia, magazyn dzianiny wykończonej, magazyn wyrobów gotowych, magazyn eksportu, magazyn barwników i chemikalii
  22. Struktura z 1988 zmieniała się w kolejnych latach, w 1993 po wejściu spółki została zmodyfikowana w zakresie stanowisk pracowniczych, komórek organizacyjnych, wydziałów
  23. Zastępca dyrektora ds. ekonomicznych, zastępca dyrektora ds. handlowo–marketingowych, zastępca dyrektora ds. produkcyjnych. Od 1993, po powstaniu spółki, było stanowisko zastępcy dyrektora ds. finansowych oraz pozostał etat zastępcy dyrektora ds. produkcyjnych
  24. Szef produkcji, specjaliści nadzoru produkcji, samodzielny ekonomista, sekcja ekonomiki i planowania, dział rachuby i płac/finansowy, dział zatrudnienia, dział spraw pracowniczych, szkolenia i normowania, dział techniczno-organizacyjny, dział inwestycji, dział konfekcji, dział zaopatrzenia, główny mechanik, inspektor BHP, dział kontroli jakości
  25. Wydział produkcyjny, wydział wzornictwa i przygotowania produkcji, wydział snowalni, wydział dziewiarni, wydział farbiarni, wydział konfekcji
  26. Oddział przygotowania wkładów, oddział krojowni, oddział szwalni
  27. Przedszkole Przyzakładowe nr 1 przy ulicy Mieszka 1, nowe Przedszkole Przyzakładowe nr 2 na Osiedlu Zachód A18 oddane w 1979 (potem Przedszkole Miejskie nr 11 do roku 1999, następnie Przedszkole Miejskie nr 3), żłobek przyzakładowy przy ulicy Partyzantów, Przemysłowa Przychodnia Zdrowia, zakładowy dom kultury, w tym: stołówka (o przepustowości 1000 obiadów dziennie), bibloteka z czytelnią, ośrodek wypoczynkowy w Mrzeżynie przy ulicy Kołobrzeska 18, branżowe sanatorium uzdrowiskowe w Mrzeżynie podległe Zjednoczeniu Przemysłu Dziewiarskiego i Pończoszniczego „Tricot” oraz ośrodek wczasowy tego zjednoczenia w Szczyrku (korzystali z nich pracownicy ZPDz. „Luxpol”)
  28. Struktura z 1998 według dokumentacji archiwalnej
  29. Dział rachunkowości finansowej, dział rachunkowości zarządczej, zespół informatyki, specjalista ds. analiz
  30. Dział planowania, operatywn. i koordyn., dział głównego mechanika, dział głównego energetyka
  31. Dział spraw pracowniczych, organizacji i prawnych, specjalista ds. jakości, dział BHP, ppoż., OC, ochrony mienia i administacji gosp., kontroler zakładowy
  32. Zakład odzieży damskiej, zakład bielizny, zakład dzianin, zakład konfekcji nr 1, zakład konfekcji nr 2, krojownia
  33. Stargard Szczeciński, 1984. Szwaczka maszynowa podczas pracy na maszynie Singer
  34. Model 415 (prod. przed 1991 rokiem), były na wyposażeniu w Luxpolu w latach 90-tych
  35. Żłobek ZPDz. „Luxpolu” był przy ulicy Partyzantów 5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Olszewski: ABC Stargardu Szczecińskiego. Stargard: Biuro Turystyczno-Krajoznawcze „Saga Tour”, 1997. ISBN 83-908152-0-6.
  • Edward Olszewski: Stargardzkie abc. Stargard: Towarzystwo Przyjaciół Stargardu, 2004. ISBN 83-916325-0-4.
  • Jan Zenkner, Praktyczny Przewodnik Turystyczny, Szczecin: Walkowska, Towarzystwo Przyjaciół Stargardu, 2006, ISBN 978-83-61-805-38-0.
  • Zbigniew Szafkowski: Sport w Stargardzie Szczecińskim w latach 1945–1999. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Przegląd Zachodniopomorski, Tom 15 (44) (2000), Nr 1, 2000. ISSN 0552-4245.
  • Obrazy stargardzkich ulic, Jolanta Aniszewska, Muzeum Stargard, Stargard 2002, ​ISBN 83-911439-6-1​.
  • Z dziejów ziemi stargardzkiej, praca zb. pod redakcją Bogdana Dopierały, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1969
  • Informator Luxpol, Marian Gołden, Wydawca: Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne, Szczecin 1973, sygnatura B-1167 Muzeum Stargard
  • Szymczyk Marek, „Luxpol” w Stargardzie Szczecińskim, „Kurier Szczeciński”, 1968 wyd. AB
  • A.Mac., Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego Luxpol SA, „Rzeczpospolita”, 15 stycznia 1997
  • Margas Dorota, Luxpol broni się przed upadkiem, „Rzeczpospolita”, 19 października 1998
  • Archiwum Państwowe w Szczecinie O/Stargard. Zespół 68/315/ZPDZ w Stargardzie Szczecińskim, sygnatura 736-1277, 2006
  • Uchwała z dnia 3 czerwca 1997 Nr 403/97 Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim