Zakintos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zakintos
Widok na wyspę i miejscowość Zakintos
Widok na wyspę i miejscowość Zakintos
Kontynent Europa
Państwo  Grecja
Akwen Morze Jońskie
Powierzchnia 405 km²
Populacja (2011)
 • liczba ludności
 • gęstość

40 758
100,64 os./km²
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Zakintos
Zakintos
Ziemia 37°46′N 20°47′E/37,766667 20,783333
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Zakynthos 3D

Zakintos[1] (gr. Ζάκυνθος, Zákynthos; hist. Zante) – grecka wyspa na Morzu Jońskim, na zachód od Peloponezu, trzecia co do wielkości w archipelagu Wysp Jońskich. Wraz z pobliskimi bezludnymi wysepkami tworzy jednostkę regionalną Zakintos i gminę Zakintos. W 2011 roku liczyła 40 758 mieszkańców[2].

Powierzchnia ok. 405 km² (według różnych źródeł od 402 km² do 410 km²). Rybołówstwo, uprawa zbóż, drzew owocowych, rozwinięta turystyka. Głównym miastem i portem jest Zakintos.

Nazwa wyspy pochodzi od imienia syna mitologicznego Dardanosa, króla Arkadii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według Homera wchodziła w skład państwa Odyseusza. W średniowieczu część Cesarstwa Bizantyjskiego. Od 1185 roku władzę nad wyspą sprawowało wchodzące w skład Królestwa Sycylii niewielkie Hrabstwo Kefalenii i rządzący nim od 1357 ród Tocco. W 1479 roku Zakintos został zdobyty przez Turcję, która w 1484 roku przekazała ją Republice Weneckiej.

W 1797 roku po upadku Republiki Weneckiej, na mocy pokoju w Campo Formio wyspa znalazła się pod kontrolą Republiki Francuskiej wchodząc w skład Département Mer-Égée (Departamentu Morza Egejskiego). Francuzi jednak wkrótce zostali wyparci do 1798 roku przez siły Imperium Osmańskiego. W latach 1800-1807 Zakintos była częścią greckiej Republiki Siedmiu Wysp pod protektoratem tureckim. Od 1807 roku wyspa przeszła ponownie pod władzę francuską na mocy traktatu tylżyckiego. 2 października 1809 flota brytyjska odniosła zwycięstwo nad Francuzami w bitwie pod Zakintos i opanowała wyspę. W latach 1815-1864 wyspa wchodziła w skład znajdującego się pod brytyjskim protektoratem państwa określanego jako Zjednoczone Kraje Wysp Jońskich. Państwo to zostało zlikwidowane w 1864 na mocy porozumienia londyńskiego (brytyjsko-francusko-grecko-rosyjskiego), które przekazało władzę nad tym terytorium Grecji.

W kwietniu 1941 roku wyspę zajęły wojska włoskie, a po poddaniu się rządu włoskiego aliantom we wrześniu 1943 roku, okupację wyspy rozpoczął niemiecki Wehrmacht. Grecy odzyskali wyspę we wrześniu 1944 roku. W dniu 12 sierpnia 1953 roku trzęsienie ziemi uszkodziło ponad 90% budynków na wyspie.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Południowo-wschodnia część wyspy ma charakter nizinny, zachodnia – górzysty. Zachodnie wybrzeże klifowe. Klimat śródziemnomorski. Długość wyspy wynosi ok. 40 km, szerokość 20 km. Najwyższa góra to Wrachionas (758 m), znana również pod nazwą Kaki Rachi, co znaczy "trudna do zdobycia".

Stolicą wyspy jest miasto Zakintos, w którym mieści się również największy port na wyspie. Lotnisko położone jest ok. 8 km od stolicy. Najpopularniejsze miejscowości wypoczynkowe to: Laganas, Argasi, Planos, Alikanas, Kieri.

Przypisy