Zaklęcia z cyklu Harry Potter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zaklęcia z cyklu Harry Potter – alfabetyczna lista wszystkich zaklęć w serii książek, filmów i gier komputerowych o Harrym Potterze.

A[edytuj | edytuj kod]

Accio[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: sprawia, że dany przedmiot przylatuje do osoby rzucającej zaklęcie. Może być używane na dwa sposoby: przez rzucanie czaru i wypowiedzenie nazwy pożądanego przedmiotu przez rzucającego zaklęcie (np. „Accio okulary” użyte przez Harry’ego podczas 17. urodzin) albo poprzez wskazanie różdżką na pożądany przedmiot podczas, lub natychmiast po wypowiedzeniu zaklęcia. Zaklęciem o podobnym działaniu jest Carpe Retractum.
  • Użyte po raz pierwszy: przez Molly Weasley w tomie Harry Potter i Czara Ognia.
  • Etymologia: z łaciny acciowołam, kazać przyjść, przywoływać.

Aguamenti[edytuj | edytuj kod]

Anapneo[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: pomaga w odzyskaniu normalnego oddechu przy zadławieniu.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Książę Półkrwi, kiedy profesor Horacy Slughorn pomógł zadławionemu Marcusowi Belby’emu w Expresie Hogwart
  • Etymologia: z greckiego anapneooddychać.

Alohomora[edytuj | edytuj kod]

Aperacjum[edytuj | edytuj kod]

Ascendio[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: Różdżka z ogromną siłą pociąga rzucającego w górę (możliwe, że w inne strony również).
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia, podczas drugiego zadania Harry rzucił to zaklęcie po wyłowieniu Rona i siostry Fleur, gdy sam nie miał siły wypłynąć.
  • Etymologia: z angielskiego ascendunosić się, wznosić się.

Avis[edytuj | edytuj kod]

B[edytuj | edytuj kod]

Bąblogłowy[edytuj | edytuj kod]

Bombarda[edytuj | edytuj kod]

Bombarda Maxima[edytuj | edytuj kod]

C[edytuj | edytuj kod]

Cave Inimicum[edytuj | edytuj kod]

Chłoszczyść[edytuj | edytuj kod]

Colloportus[edytuj | edytuj kod]

Confundus[edytuj | edytuj kod]

Confringo[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: powoduje eksplozję danego obiektu.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci Harry Potter tym zaklęciem niszczy przyczepę z Hedwigą[2].
  • Etymologia: confing – wybuch.

Conjunctivitis[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcie Czterech Stron Świata[edytuj | edytuj kod]

D[edytuj | edytuj kod]

Defodio[edytuj | edytuj kod]

Deletrius[edytuj | edytuj kod]

Deprimo[edytuj | edytuj kod]

Depulso[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: odpycha przedmioty od siebie. Zaklęciem odwrotnym jest Accio.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa Hermiona Granger użyła go aby odepchnąć skrzynię z drogi.
  • Etymologia: z rumuńskiego depoulodpychaċ.

Descendo[edytuj | edytuj kod]

Diffindo[edytuj | edytuj kod]

Dissendium[edytuj | edytuj kod]

Drętwota[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: oszałamia i powoduje natychmiastowe drętwienie ciała. Jeśli osoba zostanie trafiona kilkoma oszałamiaczami naraz, może stracić przytomność.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia, kiedy czarownicy z Ministerstwa Magii chcieli oszołomić Harry’ego, Rona i Hermionę.
  • Etymologia: nazwa wzięła się od działania zaklęcia. Drętwienie.

Duro[edytuj | edytuj kod]

Densaugeo[edytuj | edytuj kod]

E[edytuj | edytuj kod]

Engorgio[edytuj | edytuj kod]

Episkey[edytuj | edytuj kod]

Erecto[edytuj | edytuj kod]

Evanesco[edytuj | edytuj kod]

Expecto Patronum[edytuj | edytuj kod]

Patronus Harry’ego Pottera
  • Opis: Zaklęcie obronne, używane do wyczarowania patronusa – tarczy, która jest zmaterializowaną postacią pozytywnej energii, o kształcie charakterystycznym dla każdego czarodzieja; stosowany m.in. do obrony przed dementorami i śmierciotulami. Wyczarowany patronus może także służyć jako „kurier”, gdy chcemy przekazać komuś ważną wiadomość (wymyślił to Dumbledore). Początkujący najpierw wyczarowują tylko mgiełkę, lecz niektórzy (jak Remus Lupin) robią to specjalnie.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i więzień Azkabanu przez Remusa Lupina do obrony Harry’ego Pottera
  • Etymologia: z łaciny expectooczekuję, patronusobrońca.

Expelliarmus[edytuj | edytuj kod]

Expulso[edytuj | edytuj kod]

F[edytuj | edytuj kod]

Ferula[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcie Fideliusa[edytuj | edytuj kod]

Finite Incantatem[edytuj | edytuj kod]

Flagrate[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: zaklęcie tworzące w powietrzu promień, który czarodziej może uformować w jakikolwiek kształt.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Komnata Tajemnic Tom Riddle (jako 16-latek) wyczarował w powietrzu litery, by pokazać Harry’emu, skąd wzięło się imię lord Voldemort.
  • Etymologia: prawdopodobnie od angielskiego słowa flame – płomień, żar.

Flagrante[edytuj | edytuj kod]

Furnunculus[edytuj | edytuj kod]

G[edytuj | edytuj kod]

Gemino[edytuj | edytuj kod]

Glisseo[edytuj | edytuj kod]

H[edytuj | edytuj kod]

Harmonia Nectere Passus[edytuj | edytuj kod]

Homenum Revelio[edytuj | edytuj kod]

I[edytuj | edytuj kod]

Immobilus[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: na krótki okres spowalnia (zamraża) cel.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Komnata Tajemnic przez Hermionę, która unieruchomiła chochliki kornwalijskie na lekcji obrony przed czarną magią.
  • Etymologia: z łaciny imzaprzeczenie, mobilusruch, poruszać się.

Impedimento[edytuj | edytuj kod]

Impervious[edytuj | edytuj kod]

Incarcerous[edytuj | edytuj kod]

Incendio[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: podpala (w książkach i filmach). Zaklęciem o działaniu podpalającym jest również Lacarnum Inflamare. W pierwszej części gry oszałamia rośliny (np. tentakule). Istnieją również zaklęcia Incendio Duo o mocniejszym działaniu i Incendio Trio o działaniu dużo mocniejszym niż Incendio.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia Pan Weasley używa tego zaklęcia, by móc z rodziną i Harrym przenieść się do Nory z domu wujostwa.
  • Etymologia: z hiszpańskiego incendiopożar lub z galicyjskiego incendio – ogień.

Innaminitus Conjurus[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: w książce sprawia że przedmioty znikają.
  • Użycie po raz pierwszy: w piątym tomie profesor McGonagall zadaje jako pracę domową napisanie długiego eseju na temat zaklęcia i ćwiczyli podczas lekcji na ślimakach, myszach i ptakach.

J[edytuj | edytuj kod]

Jęzlep[edytuj | edytuj kod]

K[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcie Kameleona[edytuj | edytuj kod]

L[edytuj | edytuj kod]

Lacarnum Inflamare[edytuj | edytuj kod]

Lacarnum Inflamare

Legilimens[edytuj | edytuj kod]

Levicorpus[edytuj | edytuj kod]

Liberacorpus[edytuj | edytuj kod]

Locomotor[edytuj | edytuj kod]

Lumos[edytuj | edytuj kod]

Lumos

Lumos Maxima[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: mocniejsza wersja zaklęcia Lumos. Przeciwzaklęciem jest Nox i Nox maxima.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i więzień Azkabanu Harry Potter używał tego zaklęcia, żeby widzieć pod kołdrą książkę z zaklęciami.
  • Etymologia: z łaciny lumenświatło, maxima – maksymalny, wielki.

M[edytuj | edytuj kod]

Mobiliarbus[edytuj | edytuj kod]

Mobilicorpus[edytuj | edytuj kod]

Molliare[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: łagodzi upadek.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Przeklęte Dziecko, Albus Potter zastosował je, skacząc z dachu ekspresu Hogwart-Londyn.

Morsmordre[edytuj | edytuj kod]

Muffliato[edytuj | edytuj kod]

N[edytuj | edytuj kod]

Namiar[edytuj | edytuj kod]

  • Namiar (ang. The Trace) — zaklęcie, którym wykrywa się użycie czarów przez niepełnoletnich czarodziejów. Jego działanie kończy się automatycznie z chwilą ukończenia pełnoletności w świecie czarodziejów, czyli siedemnastu lat.

Nox[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: Gasi zaklęcie Lumos, lecz jest za słabe by zgasić zaklęcie Lumos Maxima.
  • Użyte po raz pierwszy: w trzecim tomie Harry gasi różdżkę podczas szpiegowania Petera Pettigrew.
  • Etymologia: z łaciny noxnoc.

Nox Maxima[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: Gasi całkowicie zaklęcie Lumos i Lumos Maxima.
  • Użyte po raz pierwszy: w czwartym tomie Krum używa go w walce ze smokiem.
  • Etymologia: noxnoc.

Zaklęcie Nienanoszalności[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: powoduje, że nie można nanieść danego obszaru na mapę.
  • Użyte po raz pierwszy: Użyte w piątym tomie po to, by nie można było nanieść na mapę Kwatery Głównej Zakonu Feniksa.

O[edytuj | edytuj kod]

Obscuro[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcie Zapomnienia[edytuj | edytuj kod]

Oculus Reparo[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: Czyści okulary i je naprawia.
  • Użyte po raz pierwszy: Hermiona użyła je w pociągu na Harrym w pierwszej części.
  • Etymologia: z łaciny oculusokulary, reparonaprawiać.

Orchideus[edytuj | edytuj kod]

Oppugno[edytuj | edytuj kod]

P[edytuj | edytuj kod]

Patronus[edytuj | edytuj kod]

Patronus występujący w cyklu powieściowym o Harrym Potterze jest formą pozytywnej energii, zmaterializowaną pod postacią srebrnego obłoku, najczęściej przybierającego formę zwierzęcą. Można go wyczarować za pomocą zaklęcia Patronusa (Expecto Patronum). Trzeba się wtedy skupić na swoim najszczęśliwszym wspomnieniu. Nie każdy czarodziej potrafi wyczarować określonego, cielesnego patronusa. Sztuka wyczarowania patronusa jest bardzo trudna i złożona[4]. Patronus może się zmienić pod wpływem silnych emocji, czego doświadczyła Nimfadora Tonks, jej patronus zamienił się w wilkołaka (Tonks zakochana była w Lupinie)[5].
Harry wyczarował cielesnego patronusa już na trzecim roku nauki w Hogwarcie, co było wielkim wyczynem, gdyż niewiele osób w tym wieku było do tego zdolnych. Zaklęcia Patronusa nauczył Harry’ego profesor Lupin.

Patronus to coś w rodzaju antydementora, który jest tarczą między osobą go wyczarowującą a dementorem. Jest uosobieniem tego, czym dementor się żywi, lecz nie posiada złych wspomnień przez co dementor nie działa na niego tak jak na żywe stworzenia[4]. Patronusa można też tworzyć, by wysyłały innym jakieś wiadomości[6].

Znane Patronusy
Czarodziej/Czarownica Forma Patronusa Dodatkowa informacja
Harry Potter Jeleń Patronus Harry’ego jest w kształcie jelenia, w którego zamieniał się James Potter, ojciec Harry’ego.
Hermiona Granger Wydra Wykazane na jednym ze spotkań GD w filmie Harry Potter i Zakon Feniksa, następnie w książce Harry Potter i Insygnia Śmierci.
Ron Weasley Jack Russell Terrier Ujawnione w filmie Harry Potter i Zakon Feniksa na jednym ze spotkań GD. Potwierdzenie jest też w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci, że ma Patronusa w kształcie terriera.
Luna Lovegood Zając Widziane w wersji filmowej Harry Potter i Zakon Feniksa i uświadomione w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci.
Albus Dumbledore Feniks Jego stworzenie, Fawkes, jest feniksem, i zostało to wykazane w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci, chociaż była wzmianka w Harrym Potterze i Czarze Ognia.
Aberforth Dumbledore Koza W Harrym Potterze i Insygnia Śmierci, Aberforth obronił Harry’ego i przyjaciół przed Śmierciożercami, którzy zobaczyli patronusa-jelenia Harry’ego w Hogsmeade. Aberforth wyczarował patronusa-kozła i powiedział do śmierciożerców, że to on rzucił Zaklęcie Patronusa i jego patronus to kozioł, a nie jeleń. Albus Dumbledore wyjawił, że jego brat został złapany na ćwiczeniu niestosownych zaklęć na kozach.
Lily Potter Łania Wyjawione w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci. Łania to samica jelenia, w które to zwierzę zamieniał się mąż Lily, James, jako animag.
Severus Snape Ujawnione w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci. Jego Patronus przybiera taką samą formę jak patronus Lily Evans, ponieważ zakochał się w niej. Użył swojego Patronusa, żeby przyprowadzić Harry’ego do miecza Gryffindora w lesie.
Ginny Weasley Koń Zauważone w wersji filmowej Harry Potter i Zakon Feniksa. Potem zostało potwierdzone przez Rowling.
Dolores Jane Umbridge Kot Wyjawione w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci, słusznie do jej słodkiej kociej pasji (widoczne w Zakonie Feniksa). W 7 tomie, wyczarowała patronusa-kota do patrolowania i ochraniania jej podczas przesłuchiwania czarodziejów urodzonych przez mugoli, którzy byli obserwowani przez dementorów.
Minerva McGonagall kot z czarnymi obwódkami wokół oczu Ujawnione w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci. Jej patronus przybiera tę samą formę, co ona, gdy McGonagall zamienia się jako animag.
Nimfadora Tonks wilk/wilkołak (poprzednio fretka domowa) Forma patronusa Tonks zmieniła się w Harrym Potterze i Książę Półkrwi z poprzedniej formy do wilkopodobnego stworzenia. Harry i Hermiona wierzyli, że patronus zmienił się, bo Tonks obwiniała się o śmierć swojego kuzyna, Syriusza Blacka, który jako animag przybierał formę dużego, czarnego psa (ponuraka). Jednak potem aurorka wyznała, że kocha Remusa Lupina, który jest wilkołakiem. Rowling ujawniła, że jej poprzednim patronusem była fretka domowa.
Artur Weasley łasica Ukazane w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci. Rowling ujawniła, że rodzina Weasleyów nazywała się dawniej weasels (ang. weasel – łasica).
Kingsley Shacklebolt Ryś Wykazane w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci, kiedy Shacklebolt wysłał patronusa, żeby ostrzec Zakon podczas ślubu Billa i Fleur, że do Nory nadciągają śmierciożercy.
Seamus Finnigan lis Wyjawione w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci podczas bitwy o Hogwart.
Cho Chang Łabędź Ujawnione w powieści Harrym Potterze i Zakonie Feniksa podczas spotkań GD.
Syriusz Black Pies
Ernie Macmillan Dzik Ukazane w Harrym Potterze i Insygnia Śmierci podczas bitwy o Hogwart.

Zaklęcie Pełnego Porażenia Ciała[edytuj | edytuj kod]

Peskipiksi Pesternomi[edytuj | edytuj kod]

Piertotum Locomotor[edytuj | edytuj kod]

Portus[edytuj | edytuj kod]

Priori Incantatem[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcie Tarczy[edytuj | edytuj kod]

Protego Maxima[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: tworzy magiczną barierę (tarczę), która chroni nie tylko rzucającego czar, ale także inne osoby (rzucający musi pomyśleć o tym, czego chce chronić).
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Instygnia Śmierci przez profesora Filtwicka przed bitwą o Hogwart w celu ochrony zamku.
  • Etymologia: z łaciny protego – chronić, maxima – maksymalnie, bardzo dużo itd.

Protego Horribilis[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: Prawdopodobnie najsilniejsze zaklęcie ochronne.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci przez Profesora Flitwicka, przed bitwą o Hogwart, w celu ochrony Zamku.
  • Etymologia: z łaciny protego – chronić, horribilis – straszny.

Protego Totalum[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcie Proteusza[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: powoduje zależne zmiany; przedmioty, na które zostanie rzucone są od siebie zależne, zmiany zachodzące w jednym powodują te same zmiany w pozostałych. Znajomość poprawnego użycie jest wymagana na poziomie owutemów.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa Hermiona Granger na fałszywe galeony, by móc informować wszystkich członków Gwardii Dumbledore’a o datach i godzinach spotkań.
  • Etymologia: z polskiego (przetłumaczone) od imienia Proteusz (w mitologii greckiej Proteusz posiadał zdolność zmieniania swojej postaci, co może odnosić się, do zmian zachodzących w przedmiotach).

Przysięga Wieczysta[edytuj | edytuj kod]

Przysięga Wieczysta (ang. Unbreakable Vow) – w świecie Harry’ego Pottera magiczna umowa, zawierana pomiędzy dwoma czarodziejami.

Zawarł ją Severus Snape i Narcyza Malfoy. Ich gwarantem była Bellatrix Lestrange. Gwarant to osoba potwierdzająca ważność umowy. Składający przysięgę zobowiązywał się do wykonania określonego zadania, bądź do innej czynności. Jeśli nie spełnił obietnicy, umierał. Składaniu Przysięgi Wieczystej towarzyszą pojawiające się płomienie ognia, które wiążą ręce zawierających ognistym łańcuchem. W Księciu Półkrwi Ron opowiadał Harry’emu, że gdy miał pięć lat bracia chcieli go zmusić by zawarł ją z nimi. Prawie im się to udało. Ron trzymał już rękę Freda, kiedy nakrył ich ojciec, który jeden jedyny raz okazał wściekłość[5].

Q[edytuj | edytuj kod]

Quietus[edytuj | edytuj kod]

R[edytuj | edytuj kod]

Reducio[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: redukuje (zmniejsza) rozmiary obiektów, parzy innych.
  • Użyte po raz pierwszy:Na lekcji Obrony przed Czarną Magią w 4. tomie. Bartemiusz Crouch Junior, zamieniony w Szalonookiego Moody'ego przez eliksir wielosokowy, użył tego zaklęcia do pomniejszenia pająka.
  • Etymologia z angielskiego „reduce” – „zredukować”, „zmniejszyć”

Reducto[edytuj | edytuj kod]

Rennervate[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: Uzdrawia i regeneruje. Wybudza z czaru drętwota. Wcześniej zaklęciem tym było enervate, lecz później autorka przyznała że popełniła błąd, gdyż enervate znaczy osłabiać.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia Amos Diggory leczy Mrużkę, oszołomioną zaklęciem pracowników Ministerstwa.
  • Etymologia: re – przeczenie, enervateosłabiać.

Relashio[edytuj | edytuj kod]

Reparo[edytuj | edytuj kod]

Repello Mugoletum[edytuj | edytuj kod]

Rictusempra[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: jedno z zaklęć najczęściej używanych na przeciwniku w trakcie walki. Promień uderza ze średnią siłą i zwykle odpycha przeciwnika. Z teoretycznego punktu widzenia zaklęcie to rozśmiesza, niewidzialna siła łaskocze przeciwnika (gdy rzuci się je na siebie, wprawia się w dobry nastrój).
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Komnata Tajemnic podczas odbywającej się w ramach Klubu Pojedynków walki, Harry Potter użył go przeciwko Draconowi Malfoyowi.
  • Etymologia: prawdopodobnie od łacińskiego risus – śmiech, uśmiech, z łaciny semper – zawsze.

Riddiculus[edytuj | edytuj kod]

S[edytuj | edytuj kod]

Salvio Hexia[edytuj | edytuj kod]

Sectumsempra[edytuj | edytuj kod]

Serpensortia[edytuj | edytuj kod]

Silencio[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: w przeciwieństwie do podobnych zaklęć – Quietus czy Muffliato – wycisza całkowicie. Zaklęciem o odwrotnym działaniu jest Sonorus.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa podczas lekcji Zaklęć uczą się właśnie tego uroku.
  • Etymologia: z hiszpańskiego silenciocisza.

Slugulus Eructo[edytuj | edytuj kod]

Sonorus[edytuj | edytuj kod]

Szatańska Pożoga[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: rozpala ogromny, trudny do powstrzymania, potężny, dziki ogień, który formuje się w różne bestie i trawi niemal wszystko na swojej drodze, będąc nawet zdolnym do niszczenia horkruksów.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa przez Lorda Voldemorta podczas walki z Albusem Dumbledorem w Ministerstwie Magii.

T[edytuj | edytuj kod]

Tabu[edytuj | edytuj kod]

  • Tabu (ang. Taboo) to zaklęcie rzucone przez Voldemorta, dzięki któremu każdy, kto wypowieział jego imię zostawał natychmiast namierzony przez śmierciożerców lub szmalcowników. Tabu automatycznie łamało działanie zwykłych defensywnych zaklęć.

Tarantallegra[edytuj | edytuj kod]

Tergeo[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: usuwa różne substancje np. kurz, krew. Podobne zaklęcie to Chłoszczyść.
  • Użyte po raz pierwszy: przez Molly Weasly w Zakonie Feniksa, gdy chciała zetrzeć kurz w pokoju Rona.
  • Etymologia: z łaciny tergeościerać, czyścić.

U[edytuj | edytuj kod]

Upiorogacek[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: straszy i wywołuje lęk.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa, Ron wspomniał, że Ginny użyła upiorogacka na Draconie Malfoyu w gabinecie Umbridge.
  • Etymologia: z polskiego (przetłumaczone) połączenie upiór i gacek (część nazwy gatunkowej dwóch gatunków nietoperzy).

V[edytuj | edytuj kod]

Vera Verto[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: zamienia zwierzę w puchar na wodę.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i Komnata Tajemnic Minerwa McGonagall użyła na lekcji transmutacji na ptaku.
  • Etymologia: z łaciny veraprawdziwa, vertoprzekształcam, przemieniam.

Vulnera Sanentur[edytuj | edytuj kod]

W[edytuj | edytuj kod]

Waddiwasi[edytuj | edytuj kod]

Wingardium Leviosa[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcia Niewybaczalne[edytuj | edytuj kod]

Avada Kedavra[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: najgroźniejsze z Zaklęć Niewybaczalnych (ang. The Unforgivable Curses), nieodwracalne, za jego sprawą uśmiercić można żywą istotę i nie ma na nie przeciwzaklęcia. Zaklęciu towarzyszy zielony błysk i świst. Od klątwy tej zginęła większość ofiar Voldemorta i śmierciożerców. Jedyną osobą, której udało się je przeżyć – i to dwa razy – był Harry Potter. Użycie go przeciw istocie ludzkiej karane było dożywotnim pobytem w Azkabanie. Do jego rzucenia trzeba mocy większej od mocy niepełnoletniego ucznia.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Kamień Filozoficzny Lord Voldemort uśmiercił nim rodziców Harry’ego PotteraJamesa Pottera i Lily Potter, jednak dopiero w tomie Harry Potter i Czara Ognia dowiadujemy się, że było to właśnie działanie tego zaklęcia.
  • Etymologia: Autorka przyznaje, że Avada Kedavra ma związek z formułą Abrakadabra. Po angielsku i łacinie cadaver znaczy trup.

Cruciatus[edytuj | edytuj kod]

  • Wymowa: „Crucio”
  • Opis: jedno z Zaklęć Niewybaczalnych. Cruciatus jest zaklęciem służącym do zadawania bólu. Ofiara zaklęcia przeżywa niewyobrażalne męki, jednak nie umiera – zaklęcie trwa tak długo, aż czarodziej rzucający je zdejmie klątwę. Czarodziej będący ofiarą klątwy myślał jedynie o tym, by umrzeć i nigdy już tak nie cierpieć. Zaklęciem tym torturowano znanych aurorów Franka Longbottoma oraz jego żonę, co doprowadziło ich do utraty zmysłów.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia podszywający się pod Alastora Moody'ego Barty Crouch Jr. w Hogwarcie na lekcji obrony przed czarną magią, pokazując na pająku skutki wszystkich Zaklęć Niewybaczalnych, jednak mowa o torturowaniu swoich ofiar przez Śmierciożerców była już we wcześniejszych częściach.
  • Etymologia: z łaciny cruciotorturować, tortura.

Imperius[edytuj | edytuj kod]

  • Wymowa: „Imperio”.
  • Opis: Zaklęcie Niewybaczalne służące do przejmowania kontroli nad innym stworzeniem. Ofiara klątwy przestaje samodzielnie myśleć, pozostając posłuszna rozkazom czarodzieja, który rzucał klątwę. W czasach rządów Voldemorta zaklęcie to sprawiało wiele trudności Ministerstwu Magii i pojedynczym czarodziejom, ponieważ trudno było odróżnić, kto działał pod wpływem zaklęcia, a kto z własnej woli. Po upadku Voldemorta większość jego popleczników tłumaczyła się, iż działali właśnie pod wpływem klątwy Imperius.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia gdy Barty Crouch Jr. podszywający się pod Alastora „Szalonookiego” Moody'ego w Hogwarcie na lekcji obrony przed czarną magią użył go wobec pająka, później jednak wobec uczniów by sprawdzić czy Harry ulegnie jego czarom. Harry złamał szybko działanie czaru.
  • Etymologia: z łaciny imperiarerządzić.

Zaklęcia pojawiające się w filmach[edytuj | edytuj kod]

Arania Exumei[edytuj | edytuj kod]

Ascendio[edytuj | edytuj kod]

Alarte Ascendare[edytuj | edytuj kod]

Aresto Momentum[edytuj | edytuj kod]

Bombarda[edytuj | edytuj kod]

Bombarda Maxima[edytuj | edytuj kod]

Bracchium Emendo[edytuj | edytuj kod]

Diminuendo[edytuj | edytuj kod]

Everte Statum[edytuj | edytuj kod]

Immobilus[edytuj | edytuj kod]

Lacarnum Inflamarae[edytuj | edytuj kod]

Partis Temporus[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: tworzy tymczasową lukę w obiekcie np. w ogniu lub w wodzie.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i Książę Półkrwi, Albus Dumbledore po odstraszeniu inferiusów skierował tunel ognia wprost przed siebie. Zaklęcie mogło ewentualnie pojawić się w filmie Harry Potter i Insygnia Śmierci: część 2. Hermiona mogła użyć tego czaru podczas ucieczki z Pokoju Życzeń, w którym panowała Szatańska Pożoga.
  • Etymologia: z łaciny partis – liczba mnoga od francuskiego partir, co znaczy oddzielić, wyjechać; tempors – po łacińsku czas.

Perriculum[edytuj | edytuj kod]

Sesam Materio[edytuj | edytuj kod]

  • Opis: usuwa blokady i zamknięcia. Działa podobnie do Wadiwashi i Alohomora, tyle że nie odblokowuje tylko całkowicie dematerializuje zamknięcie.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i Komnata Tajemnic młody Tom Riddle używa go, by uwolnić Aragoga.

Vipera Evanesca[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcia pojawiające się wyłącznie w grach[edytuj | edytuj kod]

Harry Potter i Komnata Tajemnic[edytuj | edytuj kod]

  • Mimblewimble – powoduje dezorientację przeciwnika, używane podczas pojedynków.
  • Skurge – usuwa klejącą ektoplazmę (rodzaj śluzu, pozostawiany przez duchy).
  • Spongify – zamienia dywaniki Spongifus w trampoliny, na których można się bardzo wysoko odbijać.

Harry Potter i więzień Azkabanu[edytuj | edytuj kod]

  • Draconifors – przekształca posążki przedstawiające smoka w żywe, latające smoki, którymi można przez krótki czas kierować.
  • Glacius – zamraża (przydatne w walce z ognistymi salamandrami, gdyż można je zamrozić).
  • Lapifors – przekształca posążki przedstawiające królika w żywe króliki, którymi można przez krótki czas kierować.
  • Snufflifors – zamienia latające książki w myszy. To zaklęcie występuje w wersji na PS2.

Harry Potter i Czara Ognia[edytuj | edytuj kod]

  • Aqua Eructo – sprawia, że z różdżki tryska strumień wody, podobnie jak przy użyciu Aguamenti.
  • Ebulbio – powoduje wystrzelenie z różdżki baniek, które atakują przeciwnika
  • Ducklifors – przekształca przeciwnika w małą kaczkę, która później wybucha.
  • Herbivicus – powoduje szybki wzrost roślin.
  • Magicus Extremos – powoduje wzmocnienie uroków (ale nie czarów). Działa to przez kilkanaście sekund.
  • Melofors – zamienia daną część ciała w dynię.
  • Orbis – pęta przeciwnika świetlistymi promieniami.
  • Lapifors – zamienia w króliki.
  • Vermiculus – zamienia w robaki.

Harry Potter i Książę Półkrwi[edytuj | edytuj kod]

  • Forcenti – wzmacnia zaklęcie Drętwota.

Zaklęcia używane w wielu grach[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J.K. Rowling: Harry Potter i Książę Półkrwi. Andrzej Polkowski (tłum.). Poznań: Media Rodzina, 2006, s. 616. ISBN 83-7278-168-0.
  2. J.K. Rowling: Harry Potter i Insygnia Śmierci. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 65. ISBN 978-83-7278-281-6.
  3. J.K. Rowling, Harry Potter i Insygnia Śmierci, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, 2008 Poznań, rozdział szósty, strona 96, wspomniane Harry’emu przez pana Weasleya.
  4. a b Joanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Więzień Azkabanu”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, ​ISBN 978-83-8008-215-1​​, ls. 448
  5. a b Joanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Książę Półkrwi”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, ​ISBN 978-83-8008-221-2​, ls. 704
  6. Joanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Insygnia Śmierci”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, ​ISBN 978-83-8008-223-6​, ls. 782

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]