Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszkanie
Dewiza: Pax et Bonum / Pokój i Dobro
Herb zakonu
Pełna nazwa Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych
Nazwa łacińska Ordo Fratrum Minorum Conventualium
Skrót zakonny OFMConv.
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel św. Franciszek z Asyżu
Data założenia 1209
Data zatwierdzenia 1517 wyodrębnienie
Przełożony Marco Tasca
Liczba członków 4 408 (2008)[1]
Strona internetowa

Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych (łac. Ordo Fratrum Minorum Conventualium, siglum: OFMConv, pot. franciszkanie, franciszkanie konwentualni, franciszkanie czarni) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Liczy ponad 4 tys. braci, z których 1/4 stanowią Polacy. Do wspólnoty należą na równych prawach zarówno kapłani, jak i bracia laicy. Kościół zalicza Braci Mniejszych Konwentualnych do instytutów kleryckich.

Zakon ten dzieli pochodzenie od św. Franciszka i Regułę z dwoma innymi: Zakonem Braci Mniejszych, zwanych w Polsce potocznie: franciszkanami, franciszkanami brązowymi, bernardynami, reformatami oraz Zakonem Braci Mniejszych Kapucynów, zwanych krótko kapucynami. Prócz nich istnieją mniejsze instytuty zakonne opierające się o Regułę św. Franciszka. Do nich wszystkich odnosi się nazwa: I Zakon franciszkański.

Zakon posiada wiele potocznych nazw. W Polsce do nazwy franciszkanie dodaje się czasem przymiotnik: konwentualni, albo czarni. W krajach angielskojęzycznych funkcjonuje nazwa greyfriars (szarzy bracia), w Niemczech: die Minoriten (minoryci).

Strój zakonny[edytuj | edytuj kod]

Strój zakonny to czarny lub szary habit, przepasany białym sznurem (łac. cingulum) oraz kaptur z pelerynką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zakon w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Mapa lokalizacyjna Polski
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Gdańsk
Gdańsk
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Kraków
Kraków
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Warszawa
Warszawa
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Brown pog.svg
Geographylogo.svg
Siedziby klasztorów w Polsce

Pierwsi franciszkanie pojawili się na ziemiach polskich w 1236 we Wrocławiu. Z końcem średniowiecza istniała już siatka klasztorów obejmujących całą Koronę Polską. Wskutek podziałów w łonie Zakonu cała prowincja polska przyjęła konwentualizm.

W ciągu wieków franciszkanie konwentualni wydali jednego świętego i kilku błogosławionych. Byli to m.in.: bł. Jakub Strzemię, bł. Rafał Chyliński. Największy wpływ na zakon i na cały Kościół polski miał św. Maksymilian Kolbe, który pod koniec I wojny światowej założył związany z duchowością franciszkańską ruch o nazwie Rycerstwo Niepokalanej (w 1917) oraz będący jego centralą klasztor w Niepokalanowie (w 1927). Działalność apostolska tego ośrodka zaowocowała licznymi inicjatywami, m.in: Radiem Niepokalanów, Telewizją Niepokalanów, telewizją internetową FranciszkanieTV czy franciszkańskim wydawnictwem (WOF).

Prowincje Zakonu w Polsce[edytuj | edytuj kod]

  1. Prowincja św. Antoniego z Padwy i bł. Jakuba Strzemię w Krakowie, założona w 1517;
  2. Prowincja Matki Bożej Niepokalanej w Warszawie[2],, założona w 1939;
  3. Prowincja św. Maksymiliana Marii Kolbego w Gdańsku, założona w 1986;

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane statystyczne dotyczące franciszkanów konwentualnych (OFMConv) w świecie i w Polsce, Franciszkanie w liczbach, Franciszkanie.pl-Serwis Informacyjny
  2. http://www.franciszkanie-warszawa.pl/ Prowincja Franciszkanów Matki Bożej Niepokalanej w Warszawie