Zakorek czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zakorek czarny
Hylastes ater
(Paykull, 1800)
Zakorek czarny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd chrząszcze
Podrząd chrząszcze wielożerne
Rodzina ryjkowcowate
Podrodzina kornikowate
Plemię Hylastini
Rodzaj Hylastes
Gatunek zakorek czarny

Zakorek czarny (Hylastes ater) – gatunek owada z rzędu chrząszczy.

Rójka

Przebiega w marcu do maja, rozmnaża się jednak przez prawie cały sezon wegetacyjny.

Wygląd

Larwa beznoga (jak u wszystkich kornikowatych), barwy białej, z jasno-brunatną głową. Poczwarka typu wolnego, barwy kremowej, (kolebka poczwarkowa na styku łyka i bielu). Imago długości 3,3-5 mm. Kształt ciała: wąski, smukły, walcowaty, barwy czarnej lub rzadziej smolistobrunatnej. Głowa delikatnie wyciągnięta w ryjek. Wzdłuż przedniej, górnej części ryjka przebiega wyraźna, wzniesiona listewka. Przedplecze znacznie dłuższe od szerokości o bokach równoległych, później lekko zwężających się ku przodowi. Na przedpleczu stosunkowo rzadkie, okrągłe punkty. Na przodzie i po bokach drobniejsze, mają tendencję do zlewania się, tworzą marszczoną powierzchnię. Tylna cześć przedplecza w najwyższym miejscu pozbawiona punktowania w postaci połyskującej smugi. Pokrywy o bokach równoległych, ponad dwukrotnie dłuższe od swojej szerokości. Punkty na pokrywach, na rzędach okrągłe, płytkie. Dymorfizm płciowy widoczny na ostatnim sternicie odwłoka: samica posiada tam jednolitą kępę włosków, samiec w tylnej części posiada włoski skierowane skośnie na zewnątrz.

Występowanie

Południowa i środkowa część Europy, Kaukaz, Syberia, Korea, Japonia. Zawleczony do Afryki Południowej i Nowej Zelandii. Występuje na terenie całej Polski[1].

Pokarm

Żeruje głównie na sośnie pospolitej i czarnej, rzadziej na limbie, świerku i wyjątkowo na cisie. Chrząszcze żerują w okolicy szyjki korzeniowej lub przy najniższych okółkach.

Znaczenie

Zakorek jest szkodliwy w 2-4 letnich uprawach sosnowych i świerkowych, w których młode chrząszcze przeprowadzają żer uzupełniający. Żer chrząszczy powoduje wyciek żywicy, usychanie sadzonek lub ich silne osłabienie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [Hylastes ater (Paykull, 1800) http://coleoptera.ksib.pl/kfp/search.php?taxonid=8492&l=pl&dds=par]. W: Coleoptera Poloniae [on-line]. [dostęp 2014-11-04].