Zakręt czołowy przyśrodkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zakręt czołowy przyśrodkowy (łac. gyrus frontalis medialis) – struktura anatomiczna kresomózgowia, otaczająca bruzdę obręczy. Wzdłuż górnego brzegu półkuli łączy się z zakrętem czołowym górnym, a od tyłu sąsiaduje z płacikiem okołośrodkowym[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom IV. Układ nerwowy ośrodkowy, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4203-0.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.