Zalesie (powiat limanowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Zalesie w innych znaczeniach tej nazwy.
Artykuł 49°37′23″N 20°20′49″E
- błąd 39 m
WD 49°39'N, 20°23'E, 49°37'29.28"N, 20°20'54.60"E
- błąd 19418 m
Odległość 6 m
Zalesie
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat limanowski
Gmina Kamienica
Wysokość 650–1029 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 1015
Strefa numeracyjna 18
Kod pocztowy 34-608[1]
Tablice rejestracyjne KLI
SIMC 0433762
Położenie na mapie gminy Kamienica
Mapa lokalizacyjna gminy Kamienica
Zalesie
Zalesie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zalesie
Zalesie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Zalesie
Zalesie
Położenie na mapie powiatu limanowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu limanowskiego
Zalesie
Zalesie
Ziemia49°37′23″N 20°20′49″E/49,623056 20,346944
Strona internetowa

Zalesiewieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Kamienica. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa nowosądeckiego. Miejscowość zamieszkana przez Białych Górali.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość położona jest w wysokich partiach południowo-wschodniej części Beskidu Wyspowego, pod Przełęczą Słopnicką i Przełęczą Ostra, w ciasnej kotlinie potoku Zbludza, oraz na stromych zboczach gór: Modyń i Jasionik. Przez Zalesie przebiega droga powiatowa Kamienica-Limanowa oraz zmodernizowana w 2008 roku droga powiatowa Słopnice – Zalesie przez Przełęcz Słopnicką.

Centrum wsi leży w dolinie potoku Zbludza u podnóży masywnej Modyni (1029 m), natomiast pozostałe osiedla rozrzucone są na stokach otaczających miejscowość wzgórz[2].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Zalesie: [3][4]

przysiółki
Wierchy, Wyrębiska
części wsi
Augustyny, Baziaki, Brzegi, Czechy, Franki, Klimki, Kominy, Migacze, Mikołajczyki, Pod Modynią, Równia, Snozy, Sopaty, Staronie, Szlagi, Świercze, Wąchały, Wierzyka

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1653 roku. Stanowiła ona wówczas własność klasztoru klarysek ze Starego Sącza. W 1782 roku, podobnie jak inne miejscowości należące do zakonu, Zalesie przeszło na własność Cesarstwa Austriackiego.

W 1894 powstała Szkoła Ludowa. W dniach 15-17 lipca 1934 w miejscowości zanotowano najwyższe opady w ciągu 3 dób pomiarowych – 353,8 mm. W czasie II wojny światowej na terenie Zalesia i okolicznych miejscowości działały oddziały Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej. W lecie 1944 roku hitlerowcy aresztowali 15 mieszkańców wsi, których po kilku dniach zamordowali na terenie Piwnicznej. W 1955 roku utworzono Ochotniczą Straż Pożarną, a w 1981 parafię pw. św. Maksymiliana.

Interesujące obiekty na terenie wsi[edytuj | edytuj kod]

Kościół parafialny
  • Współczesny kościół parafialny pw. św. Maksymiliana Kolbe;
  • Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza;
  • pomnik mieszkańców pomordowanych w czasie II wojny światowej;
  • remiza Ochotniczej Straży Pożarnej;
  • boisko piłkarskie miejscowego klubu sportowego – Zalesianki Zalesie, znajdujące się na oddalonym od centrum wsi i wysoko położonym osiedlu Wierchy; jest to najwyżej położony n.p.m stadion piłkarski w Polsce.
  • Kapliczka Matki Bożej Częstochowskiej na wzgórzu Tokanik – zbudowana w I połowie XIX wieku i rozbudowana po powstaniu styczniowym. W jej wnętrzu znajduje się drewniany ołtarzyk z płaskorzeźbą Matki Bożej z Dzieciątkiem, wykonaną prawdopodobnie przez miejscowego artystę ludowego. Przed wybudowaniem kościoła parafialnego stała tu również uznawana za cudowną, figura Pan Jezus u Słupa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].