Zalew Przeczycko-Siewierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbiornik Przeczyce
Zbiornik Przeczyce
Państwo  Polska
Powierzchnia 5,1 km²
Wymiary 4,2 × 1,5 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

4,4 m
8 m
Objętość 20,7 km³
Wysokość lustra 287,3 m n.p.m.
Rzeki zasilające Czarna Przemsza, Mitręga
Rzeki wypływające Czarna Przemsza
Rodzaj jeziora sztuczne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zbiornik Przeczyce
Zbiornik Przeczyce
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Zbiornik Przeczyce
Zbiornik Przeczyce
Ziemia 50°27′16,0″N 19°12′27,1″E/50,454444 19,207528

Zbiornik Przeczyce – utworzony w 1963 r. zbiornik zaporowy na Czarnej Przemszy w miejscu jej przełomu przez Próg Środkowotriasowy w okolicach Przeczyc (województwo śląskie, powiat będziński, gmina Mierzęcice). Zbiornik Przeczyce położony jest pod względem fizycznogeograficznym w obrębie Garbu Tarnogórskiego na Wyżynie Śląskiej, a według kryteriów administracyjnych na terenie dwóch gmin – wschodnia część jest zaliczana do Siewierza, natomiast zachodnia wchodzi w skład gminy Mierzęcice.

W obrębie zatopionego dna doliny Czarnej Przemszy oraz okolicy zbiornika znajdują się pozostałości umocnień polowych pochodzących z lat 30. XX w. oraz z okresu II Wojny Światowej. Są to głównie elementy Obszaru Warownego "Śląsk".

Parametry morfometryczne[edytuj]

Podstawowe parametry zbiornika Przeczyce przedstawiają się następująco[1]:

  • minimalny poziom piętrzenia - 282,60 m n.p.m.
  • normalny poziom piętrzenia - 289,25 m n.p.m.
  • maksymalny poziom piętrzenia - 290,00 m n.p.m.
  • powierzchnia zbiornika (przy maksymalnym poziomie piętrzenia) - 5,1 km2
  • długość zbiornika - 4,2 km
  • szerokość maksymalna zbiornika - 1,5 km
  • średnia szerokość - 1,12 km
  • wskaźnik wydłużenia - 3,75
  • długość linii brzegowej - 13,8 km
  • uwyspienie - 0,6%
  • pojemność martwa zbiornika- 1,24 mln m3
  • pojemność użytkowa zbiornika (przy maksymalnym poziomie piętrzenia)-16,55 mln m3
  • pojemność powodziowa stała - 2,95 mln m3
  • pojemność całkowita (przy maksymalnym poziomie piętrzenia) - 20,74 mln m3
  • głębokość maksymalna (przy maksymalnym poziomie piętrzenia) - 9,1 m
  • głębokość średnia (przy maksymalnym poziomie piętrzenia) - 4,4 m
  • wskaźnik odsłonięcia (otwartości) zbiornika - 107
  • wskaźnik zwartości - 0,0441
  • wskaźnik rozwinięcia objętości - 1,45
  • wskaźnik kształtu misy zbiornika - 0,48

Funkcje zbiornika[edytuj]

Zbiornik Przeczyce oprócz znaczenia przyrodniczego i krajobrazowego pełni zadania przeciwpowodziowe oraz turystyczno-rekreacyjne (miejsce rekreacji dla mieszkańców GOPu). Akwen jest wykorzystywany do uprawiania wędkarstwa, żeglarstwa, narciarstwa wodnego i sportów motorowodnych. Przez zlokalizowane w zaporze czołowej ujęcie, pobierano wodę przerzucaną następnie do zlewni Brynicy (od połowy lat 90. XX w. przerzut wody nie ma miejsca mimo istnienia takiej możliwości). Zbiornik zapewnia również przepływ nienaruszalny i wymagany w Czarnej Przemszy poniżej zapory czołowej, co ma istotne znaczenie dla zaspokojenia potrzeb wodnych m.in. będzińskiej elektrociepłowni[1][2].

Przypisy

  1. a b Martyna Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2003, s. 147. ISBN 83-226-1287-7. (pol.)
  2. Mariusz Rzętała: Funkcjonowanie zbiorników wodnych oraz przebieg procesów limnicznych w warunkach zróżnicowanej antropopresji na przykładzie regionu górnośląskiego. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2008, s. 172. ISBN 978-83-226-1809-7. (pol.)

Bibliografia[edytuj]

  • Martyna Rzętała: Procesy brzegowe i osady denne wybranych zbiorników wodnych w warunkach zróżnicowanej antropopresji (na przykładzie Wyżyny Śląskiej i jej obrzeży). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2003, s. 147. ISBN 83-226-1287-7. (pol.)
  • Mariusz Rzętała: Funkcjonowanie zbiorników wodnych oraz przebieg procesów limnicznych w warunkach zróżnicowanej antropopresji na przykładzie regionu górnośląskiego. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2008, s. 172. ISBN 978-83-226-1809-7. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj]