Zalipie (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zalipie
wieś
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat lubański
Gmina Platerówka
Wysokość 315-350[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 270[2]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 50-816[3]
Tablice rejestracyjne DLB
SIMC 0192034
Położenie na mapie gminy Platerówka
Mapa lokalizacyjna gminy Platerówka
Zalipie
Zalipie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zalipie
Zalipie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zalipie
Zalipie
Położenie na mapie powiatu lubańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubańskiego
Zalipie
Zalipie
Ziemia51°02′12,66″N 15°10′24,42″E/51,036850 15,173450

Zalipie (do 29 marca 1962 roku Zalipie Górne[4]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Platerówka.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Zalipie to wieś łańcuchowa o długości około 2,2 km leżąca na granicy Przedgórza Izerskiego, w południowej części Wzgórz Zalipiańskich, na wysokości około 315-350 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

Integralne części wsi Zalipie[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0192040 Lipnik część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zalipie utworzono w 1962 roku z górnej części wsi Platerówka, która wówczas nazywała się Zalipiem Dolnym[1]. W 1825 roku znajdowało się tutaj 137 domów, w tym: dwór, kościół ewangelicki, szkoła ewangelicka z nauczycielem, młyn wodny, wiatrak, 2 młyny do mielenia kory dębowej i olejarnia[1]. W miejscowości pracowało 41 warsztatów lniarskich i 7 bawełnianych, a wśród mieszkańców było 4 bednarzy oraz po dwóch stolarzy i tokarzy[1]. W 1840 roku we wsi były 152 domy, szkoła, młyn wodny o 2 kołach, wiatrak koźlak i holenderski, dwa młyny i 4 gospody[1]. W 1880 roku wieś znacznie ucierpiała w wyniku wielkiej powodzi[1].
W 1945 roku w miejscowości osiedliła się grupa osadniczek z 1 Samodzielnego Batalionu Kobiecego im. Emilii Plater[1]. W 1978 roku były tu 44 indywidualne gospodarstwa rolne i PGR, który zlikwidowano w latach 90.[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W Zalipiu zachowały się liczne domy mieszkalne i gospodarcze o cechach charakterystycznych dla regionu, pochodzące z XIX i XX wieku[1].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Zalipie prowadzi szlak rowerowy[7]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 464, 465. ISBN 83-85773-61-4.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  4. Zarządzenie nr 29 Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 marca 1962 r. w sprawie zmiany nazw niektórych miejscowości. (M.P. z 1962 r. nr 28, poz. 118)
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  7. Mapa turystyczna. [dostęp 2019-07-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]